Η ταλαντούχα αρχιτεκτόνισσα Ιόλη Χιωτίνη μάς παρουσιάζει το νέο εντυπωσιακό έργο της: μια ιδιαίτερη κατοικία στα Νότια Προάστια που συνδυάζει την ένταση της rock με την ηρεμία του zen. Βινύλια, super design έπιπλα και ασημένια κύπελλα.
- Ο ιδιοκτήτης της κατοικίας στη Βούλα ζήτησε έναν σχεδιασμό που να συνδυάζει τις αγάπες του: τη ροκ μουσική, τη zen φιλοσοφία και το τένις, δημιουργώντας την πρόκληση για τη σύζευξη φαινομενικά αντιφατικών κόσμων και αισθητικών.
- Για την εναρμόνιση των αντιθέσεων, το αρχιτεκτονικό γραφείο ανέπτυξε τη μεθοδολογία «The Controlled Stimulation Principle™», χρησιμοποιώντας υλικά, φως και αναλογίες για να δημιουργήσει μια ισορροπία ανάμεσα στην ενεργοποίηση των αισθήσεων και την ηρεμία.
- Το έργο ονομάστηκε «Crescent», με το επαναλαμβανόμενο μοτίβο του ημικυκλίου να συνδέει όλους τους χώρους. Η κατοικία δομείται σαν ένα ροκ τραγούδι, με κορυφώσεις και εκτονώσεις που μετατρέπουν την ένταση σε ηρεμία μέσω του ρυθμού.
- Η σχεδιαστική φιλοσοφία εφαρμόζεται σε κάθε χώρο, από το καθιστικό που εισάγει το ύφος και την κουζίνα η οποία δεσπόζει σαν γλυπτό σε γκαλερί, μέχρι τη σκάλα που λειτουργεί ως crescendo και τον κινηματογράφο που ολοκληρώνει την εμπειρία.
Ηλεκτρικές κιθάρες και μπονσάι σε μικρούς κήπους του zen. Inox και πράσινο βελούδο. Υαλότουβλα και μεταλλικές σκάλες σαν γλυπτά. Εσωτερικά μπαλκόνια και μαρμάρινες κουζίνες. Πικάπ και ρακέτες. Home cinema και πριβέ εσωτερικά γήπεδα του τένις... Δεν είναι -αν και θα μπορούσε- ένα κινηματογραφικό σκηνικό σε χολιγουντιανή ταινία, αλλά το εσωτερικό μιας εντυπωσιακής μονοκατοικίας στη Βούλα. Η Ιόλη Χιωτίνη, ιδρύτρια και design director του αρχιτεκτονικού γραφείου Ioli Chiotini Studio, παρουσιάζει σε πρώτη προβολή στο iefimerida το νέο της έργο, ένα σπίτι όπου, όπως εξηγεί η ίδια, «ο ρυθμός, η αντίθεση και η περιβαλλοντική ψυχολογία συναντώνται σε μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη χωρική εμπειρία».
Η ένταση της rock και η ηρεμία του zen
Το briefing του νεαρού ιδιοκτήτη αυτής της κατοικίας στη Βούλα ήταν ξεκάθαρο: Ο πελάτης ήθελε έναν σχεδιασμό που θα παντρεύει όλες του τις αγάπες: τη ροκ μουσική, τη zen φιλοσοφία, τον ανατολίτικο μινιμαλισμό, τη μεταμοντέρνα δυτική αισθητική, το τένις και τον κινηματογράφο.
«Πρόκειται για έναν άνθρωπο με έντονη κοινωνική ζωή και καθημερινότητα γεμάτη εναλλαγές. Το σπίτι του έπρεπε να μπορεί να υποστηρίζει με την ίδια φυσικότητα στιγμές εξωστρέφειας και κοινωνικότητας, αλλά και στιγμές απόλυτης ηρεμίας και αποφόρτισης, δυναμικά προσαρμοζόμενο στην εκάστοτε συναισθηματική κατάσταση εκείνου που το κατοικεί, χωρίς τη μεσολάβηση δομικών αλλαγών. Και κάπως έτσι γεννήθηκε το «κλειδί» για την έναρξη της μελέτης μας», εξηγεί η Ιόλη Χιωτίνη.
Η αρχιτεκτόνισσα έπρεπε να βρει τον τρόπο να κάνει μια σύζευξη δύο διαφορετικών πόλων: της ροκ έντασης και της zen ηρεμίας.
«Πώς θα μπορούσαν όμως να αποπαραλληλιστούν δύο φαινομενικά αντιφατικές και ασύμπτωτες έννοιες -η διέγερση και η αποδιέγερση- και να τμηθούν εξισορροπητικά; Η απάντηση για εμάς βρέθηκε στην αναζήτηση ενός σημείου συνάντησης. Κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού γεννήθηκε το The Controlled Stimulation Principle™, μια δική μας σχεδιαστική μεθοδολογία, εμπνευσμένη από την έννοια του Optimal Level of Stimulation της Ψυχολογίας του Χώρου. Πρόκειται για μια προσέγγιση που διαμορφώνει χωρικές εμπειρίες ικανές να συμφιλιώνουν τα αντίθετα. Στην περίπτωση του συγκεκριμένου έργου, να ενεργοποιούν χωρίς να κουράζουν, και να ηρεμούν χωρίς να αποδυναμώνουν. Η μεγάλη κλίμακα, οι αντιθέσεις και οι εναλλαγές στην υλικότητα δημιουργούν στιγμές έντασης. Η συνέπεια της παλέτας, ο ρυθμός της σύνθεσης και ο απόλυτος έλεγχος των αναλογιών διαμορφώνουν μια αίσθηση ηρεμίας. Το μέταλλο και το γυαλί, παρότι σκληρά υλικά, φιλτράρουν το φυσικό φως με τρόπο σχεδόν διαλογιστικό. Το μάρμαρο, με τα έντονα νερά και τις χρωματικές αντιθέσεις του, θυμίζει μια θάλασσα σε διαρκή κίνηση, παρατηρημένη από μια θέση ασφάλειας και ηρεμίας. Το φως δεν αποτελεί απλώς μια συνθήκη του έργου· αποτελεί εργαλείο σχεδιασμού, και κατευθυντήρια γραμμή του. Έτσι, δεν σχεδιάσαμε απλώς αντιθέσεις, αλλά αντιθέσεις με ρυθμό. Δεν χρησιμοποιήσαμε απλώς πληθώρα υλικών, αλλά σκόπιμη υλικότητα. Δεν επιδιώξαμε μόνο την υπερβολή της κλίμακας, αλλά τη διαρκή ισορροπία της μέσα από στοιχεία που γειώνουν τον χώρο. Κάθε σχεδιαστική απόφαση υπηρετεί τον ίδιο στόχο: Να προσεγγίσει όσο το δυνατόν περισσότερο το ιδανικό επίπεδο ενεργοποίησης των αισθήσεων του πελάτη μας, διατηρώντας μια σταθερή ισορροπία ανάμεσα στην ένταση και στην ηρεμία», εξηγεί η Ιόλη Χιωτίνη, design director του αρχιτεκτονικού γραφείου Ioli Chiotini Studio.
«Αυτό αποτυπώνεται και στο όνομα του έργου. Crescent είναι η φάση της σελήνης λίγο πριν αποκαλυφθεί ως ημισέληνος· μια στιγμή συνεχούς μετάβασης, ένας φυσικός ρυθμός από το σκοτάδι προς το φως και από το κενό προς την πληρότητα. Η ίδια ιδέα επανέρχεται και στη σχεδιαστική γλώσσα του έργου, όπου η γεωμετρία του ημικυκλίου εμφανίζεται διακριτικά σε διαφορετικές κλίμακες -από τη σκάλα μέχρι την οροφή του προσωρινού γηπέδου τένις- λειτουργώντας ως ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που συνδέει όλους τους χώρους. Έτσι, όπως ένα καλοσυντεθειμένο rock τραγούδι, το Crescent House κορυφώνεται και εκτονώνεται διαρκώς. Η ένταση δεν απουσιάζει ποτέ· ο ρυθμός είναι αυτός που τη μετατρέπει σε ηρεμία», συμπληρώνει η δημιουργός.
Η Ιόλη Χιωτίνη μάς ξεναγεί στους βασικούς χώρους της κατοικίας στη Βούλα
Το καθιστικό ως το κύριο θέμα της σύνθεσης: «Όπως το βασικό μουσικό θέμα ενός έργου, έτσι και ο βασικός χώρος συγκέντρωσης εισάγει τη γλώσσα ολόκληρης της κατοικίας. Εδώ εμφανίζονται για πρώτη φορά η ημισεληνιακή γεωμετρία, οι έντονες αναλογίες και η σχέση ανάμεσα στη διέγερση και στην ηρεμία. Ό,τι ακολουθεί αποτελεί εξέλιξη αυτού του πρώτου θέματος».
Το διπλό ύψος ως παύση μέσα στη σύνθεση: «Η κατακόρυφη ανάπτυξη ενισχύει την αίσθηση της ελευθερίας και δημιουργεί μια στιγμή ανάσας. Το βλέμμα ανυψώνεται, οι οπτικές συνδέσεις πολλαπλασιάζονται και η εμπειρία αποκτά έναν διαφορετικό ρυθμό πριν επιστρέψει ξανά στο ανθρώπινο μέτρο».
Η κουζίνα ως σκηνή της καθημερινότητας: «Η νησίδα ως μονολιθικός όγκος αποτελεί το γλυπτικό και ενοποιητικό κέντρο της κατοικίας. Το νερό, το φυσικό φως και το έντονο μάρμαρο εξυπηρετούν την ελεγχόμενη κλιμάκωση της εμπειρίας, χωρίς να διακόπτουν τη συνοχή του χώρου».
Τα διαφορετικά υλικά ως μέρος μιας ενιαίας σύνθεσης: «Η υλική ταυτότητα του έργου συγκροτείται από το μάρμαρο, το μέταλλο, το γυαλί και τις φυσικές υφές. Σαν μέρη μιας μουσικής σύνθεσης, τα υλικά δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους με τάσεις κυριαρχίας· εκφράζουν το καθένα τη δική του ιδιοσυγκρασία, ενυπάρχοντας αλληλοσυμπληρωτικά σε ένα ενιαίο σύνολο. Επιπροσθέτως, οι μεταξύ τους αντιθέσεις μεταβάλλονται μέσα από το φυσικό φως, προσδίδοντας βάθος και χαρακτήρα σε κάθε χώρο».
Η σκάλα ως η σταδιακή κορύφωση της εμπειρίας: «Η άνοδος λειτουργεί σαν μουσικό crescendo. Τα υαλότουβλα μετατρέπουν το φυσικό φως σε ατμόσφαιρα, ενώ το μέταλλο προσθέτει ένταση, οδηγώντας ομαλά τον επισκέπτη στην επόμενη χωρική εμπειρία».
Το δωμάτιο μουσικής ως η πιο εσωστρεφής στιγμή του έργου: «Σε αντίθεση με τους κοινόχρηστους χώρους, εδώ η ένταση χαμηλώνει. Τα υλικά και ο προσεκτικός φωτισμός δημιουργούν ένα περιβάλλον αφιερωμένο στη συγκέντρωση και τη δημιουργία».
Το Guest WC ως συμπύκνωση της σχεδιαστικής γλώσσας: «Το Guest WC αποτυπώνει τη σχεδιαστική φιλοσοφία του Crescent House. Μάρμαρο, γυαλί, μέταλλο και φως συνθέτουν μια μικρογραφία της συνολικής εμπειρίας, αποδεικνύοντας ότι το DNA ενός έργου με τις σωστές αναλογίες προσαρμόζεται σε οποιαδήποτε κλίμακα».
Ο κινηματογράφος ως η τελευταία πράξη της εμπειρίας: «Η μετάβαση στην αίθουσα προβολών πραγματοποιείται μέσα από έναν διάδρομο. Ο τελευταίος -ως καθαυτό μεταβατικό στοιχείο- δημιουργεί, μέσω μιας οπτικής παραίσθησης, την εντύπωση ενός περάσματος από το πραγματικό στο φαντασιακό. Ο κινηματογράφος αποτελεί έναν χώρο απόλυτης εμβύθισης. Η πιο σκοτεινή παλέτα υλικών, οι υφές και ο ελεγχόμενος φωτισμός δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που απομονώνει τον επισκέπτη από την καθημερινότητα, ολοκληρώνοντας τη διαδρομή όπως η τελευταία κορύφωση ενός μουσικού έργου».
Το γήπεδο του τένις - Μια παλέτα σε κίνηση: «Στο προσωρινό γήπεδο τένις, το οποίο δημιουργήθηκε σε έναν κενό χώρο του υπογείου, ο ρυθμός αποκτά κυριολεκτική υπόσταση. Η κίνηση του σώματος ενεργοποιεί τον χώρο, ενώ η καμπύλη της οροφής και η ακολουθία της υλικότητας διατηρούν την ίδια σχεδιαστική γλώσσα σε μια διαφορετική λειτουργία».
Info: iolichiotini.com | @ioli_chiotini
Έργο: Crescent House
Τύπος: Ιδιωτική κατοικία
Τοποθεσία: Βούλα, Αττική
Αρχιτεκτονικό γραφείο: Ioli Chiotini Studio
Design Director: Ioli Chiotini
Design Associate: Eirini Spyropoulou
Copy: Ioli Chiotini Studio, Dimitra Chiotini
Έπιπλα, Υφάσματα, Ταπετσαρίες, Χαλιά: Sølø
- ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
- Από μαγαζί, design micro-κατοικία -Η εντυπωσιακή μεταμόρφωση ενός ισόγειου χώρου στη Θεσσαλονίκη σε σπίτι
- Το διώροφο διαμέρισμα του αρχιτέκτονα Τσέργα και της interior designer Μαργαρίτογλου στου Παπάγου -Απλά υπέρκομψο
- Η αίγλη της παλιάς Αθήνας σε ένα ανακαινισμένο ρετιρέ του 1960 με θέα Ακρόπολη