Τη μεγάλη επιθυμία που έχει για να ταξιδέψει στη γενέτειρά του το Κονγκό, εξέφρασε ο Ζερόμ Καλούτα, προκειμένου να γνωρίσει όλα τα μέλη της οικογένειάς του.
Ο τραγουδιστής είπε με ειλικρίνεια πως το ταξίδι στην Αφρική δεν έχει γίνει ακόμα, καθώς άλλες φορές δεν είχε τον χρόνο, άλλες φορές δεν είχε τα χρήματα, ενώ έχει υπάρξει και περίοδος που δεν είχε και τα δύο.
Ο Ζερόμ Καλούτα ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Με τον Ρένο» και ρωτήθηκε για τον τόπο καταγωγής του. «Δεν έχεις πάει στο Κονγκό;», τον ρώτησε ο Ρένος Χαραλαμπίδης, με εκείνον να του απαντά: «Το πας βαθιά». «Το ξέρω», ανταπάντησε ο ηθοποιός και παρουσιαστής.
Ζερόμ Καλούτα: «Είχα θέματα, που δεν μου επέτρεπαν να ταξιδέψω εύκολα»
Μάλιστα ο τραγουδιστής ανέφερε πως την τελευταία δεκαετία ονειρεύεται να ταξιδέψει στον Κογκό. Συγκεκριμένα, εκμυστηρεύτηκε: «Το Κονγκό είναι ένα ταξίδι μεγάλο, που ήθελα να κάνω αρκετά χρόνια. Δηλαδή τα τελευταία 10-12 χρόνια είναι πολύ έντονη η επιθυμία μου να πάω. Είχα θέματα, που δεν μου επέτρεπαν να ταξιδέψω εύκολα, να μετακινηθώ, λόγω της δουλειάς, του φόρτου δηλαδή της δουλειάς και των χρημάτων. Γιατί κάποιες φορές έχεις χρήματα, δεν έχεις χρόνο. Κάποιες φορές έχεις χρόνο, αλλά δεν έχεις χρήματα. Έχω ζήσει και χρόνια που δεν είχα και τα δύο».
Δείτε το βίντεο:
Στη συνέχεια επεσήμανε ότι η δουλειά του δεν του δίνει το περιθώριο να κάνει μακροπρόθεσμα σχέδια: «Στη δουλειά μας δεν μπορείς να κάνεις σχέδια. Δηλαδή, μπορείς να πεις ότι ''παίρνω μια απόφαση, και τον Νοέμβριο εγώ θα είμαι εκεί''. Ό,τι κι αν προκύψει, μέχρι 30, 31 Οκτωβρίου, εγώ τον Νοέμβριο ταξιδεύω και πάω εκεί. Κι αυτό είναι μια απόφαση που θα την πάρεις, και καλώς. Δεν έχω πάρει τέτοιου είδους απόφαση ακόμα. Περιμένω το κενό να προκύψει, το οποίο πάντα καλύπτεται με κάτι. Αλλά θα το κάνω», πρόσθεσε.
«Είμαι πιο έτοιμος πλέον να το κάνω αυτό»
Ο Ζερόμ Καλούτα ξεκαθάρισε ότι δεν έχει να κάνει με ψυχολογικούς λόγους που δεν κατάφερε να ταξιδέψει στο Κονγκό, ωστόσο το γεγονός ότι η παραμονή του έπρεπε να διαρκέσει έναν μήνα, λειτούργησε ως ανασταλτικός παράγοντας: «Θα γνωρίσω όλη την οικογένειά μου, πηγαίνοντας εκεί, αν μπορέσω, γιατί δεν είναι όλοι στο ίδιο σημείο. Κι ο πατέρας μου είναι εκεί. Είμαι πιο έτοιμος πλέον να το κάνω αυτό. Δεν ήταν ψυχολογικός ο λόγος, είχα πραγματικά, πρακτικά προβλήματα. Και βέβαια, μπορεί κι εγώ να ‘χα αυτή την εξιδανίκευση των πραγμάτων ότι πρέπει να πάω εκεί και πρέπει να ‘χω έναν μήνα κενό. Και με τις δουλειές, και με τους ρυθμούς που ζούμε, ένας μήνας κενός είναι σχεδόν ουτοπικό. Δηλαδή, μπορείς να πας και μια βδομάδα κάπου, να πάρεις την πρώτη γεύση ή δέκα μέρες, δεκατέσσερις και να γυρίσεις. Κάπως εγώ περίμενα εκείνον τον μήνα, ο οποίος δεν υπάρχει, για να πάω», συμπλήρωσε.