Αν έχετε μπαλκόνι, βεράντα ή μικρή αυλή και θεωρείτε ότι η καλλιέργεια ενός δέντρου είναι αδύνατη λόγω έλλειψης χώρου, υπάρχουν αρκετές επιλογές που μπορούν να προσαρμοστούν στη ζωή σε γλάστρα.
Με τη σωστή επιλογή είδους και ένα αρκετά μεγάλο δοχείο, μπορείτε να έχετε πράσινο, άρωμα, ακόμη και λίγη σκιά χωρίς να χρειάζεστε μεγάλο κήπο.
Το βασικό είναι να επιλέξετε είδη με αργή ή μέτρια ανάπτυξη και να τους προσφέρετε αρκετό χώρο για τις ρίζες τους. Τρεις ιδιαίτερα ανθεκτικές επιλογές είναι η μυρτιά, η δάφνη και η ελιά.
Μυρτιά, άρωμα και λευκά άνθη
Η μυρτιά (Myrtus communis) είναι ένας από τους πιο κομψούς θάμνους ή μικρά δέντρα για καλλιέργεια σε γλάστρα. Τα μικρά, γυαλιστερά φύλλα της απελευθερώνουν ένα ευχάριστο άρωμα όταν τα αγγίζουμε, ενώ την άνοιξη και το καλοκαίρι εμφανίζει εντυπωσιακά λευκά άνθη, τα οποία αργότερα δίνουν τη θέση τους σε μικρούς σκούρους καρπούς.
Χρειάζεται πλούσιο υπόστρωμα με οργανική ουσία και πολύ καλή αποστράγγιση. Προτιμά ένα ελαφρώς ξηρό έδαφος από το υπερβολικά υγρό και χρειάζεται τουλάχιστον έξι ώρες άμεσου ηλιακού φωτός την ημέρα. Την άνοιξη και το καλοκαίρι το χώμα πρέπει να παραμένει ελαφρώς υγρό, ενώ τον χειμώνα το πότισμα μειώνεται σημαντικά.
Στο έδαφος μπορεί να ξεπεράσει τα τέσσερα μέτρα, όμως σε μεγάλη γλάστρα συνήθως παραμένει στα 1,5 έως 2,5 μέτρα. Η ανάπτυξή της είναι αργή έως μέτρια και μπορεί να χρειαστεί πέντε έως επτά χρόνια για να φτάσει τα δύο μέτρα. Ένα απλό κλάδεμα μετά την ανθοφορία αρκεί για να διατηρείται το σχήμα της.
Δάφνη, πράσινη όλο τον χρόνο
Σε δοχείο συνήθως φτάνει τα 2 έως 3 μέτρα, ενώ η ανάπτυξή της είναι αργή και μπορεί να χρειαστεί έξι έως οκτώ χρόνια για να φτάσει σε αυτό το μέγεθος. Χρειάζεται ελαφρύ και καλά στραγγιζόμενο υπόστρωμα,
Αναπτύσσεται σε πλήρη ήλιο και φωτεινή ημισκιά, όμως προτιμά αρκετές ώρες άμεσης ηλιοφάνειας. Το καλοκαίρι χρειάζεται τακτικό πότισμα, χωρίς να μένει νερό στη βάση της. Το κλάδεμα μπορεί να γίνει στο τέλος του χειμώνα, ακόμη και σε στρογγυλό ή κωνικό σχήμα.
Ελιά, ιδανική μεσογειακή επιλογή
Η ελιά (Olea europaea) είναι μία από τις μεσογειακές καλλιέργειες που προσαρμόζονται καλύτερα στη ζωή σε γλάστρα. Τα ασημοπράσινα φύλλα της αντανακλούν το φως και δημιουργούν ιδιαίτερη αντίθεση με τα υπόλοιπα φυτά.
Σε γλάστρα μπορεί να διατηρηθεί σε ύψος περίπου 1,8 έως 3 μέτρα για πολλές δεκαετίες. Αναπτύσσεται αργά και μπορεί να χρειαστεί επτά έως δέκα χρόνια για να φτάσει τα δύο μέτρα.
Ο μεγαλύτερος εχθρός της είναι το υπερβολικό νερό. Χρειάζεται πολύ διαπερατό υπόστρωμα και γλάστρα με αποτελεσματικές τρύπες αποστράγγισης. Παράλληλα, απαιτεί άφθονο ήλιο, ώστε να παραμένει δυνατή και να μην αποκτούν οι βλαστοί υπερβολικό μήκος και αδύναμη ανάπτυξη.
Το σωστό μέγεθος της γλάστρας
Το μέγεθος του δοχείου παίζει καθοριστικό ρόλο. Μια γλάστρα με διάμετρο και βάθος τουλάχιστον 50 έως 60 εκατοστά προσφέρει στις ρίζες τον απαραίτητο χώρο και προστατεύει το ριζικό σύστημα από τις έντονες μεταβολές της θερμοκρασίας.
Κάθε δύο χρόνια είναι χρήσιμο να ανανεώνεται το επιφανειακό στρώμα του υποστρώματος, ενώ στις αρχές της άνοιξης μπορεί να προστίθεται κομπόστ. Με αυτές τις απλές φροντίδες, η μυρτιά, η δάφνη και η ελιά μπορούν να μετατρέψουν ακόμη και ένα μικρό μπαλκόνι ή μια περιορισμένη βεράντα σε έναν καταπράσινο χώρο.