Έχοντας περάσει ένας μήνας από την καταστροφική πυρκαγιά στο Πόρτο Γερμενό, ο Τάσος Χαλκιάς περιγράφει τον πόνο που βιώνει μαζί με τους κατοίκους της περιοχής.
- Ο ηθοποιός Τάσος Χαλκιάς τονίζει πως η πυρκαγιά δεν κατέστρεψε απλώς το σπίτι του, αλλά αναμνήσεις και πνευματική εργασία 45 ετών. Εκφράζει τη θλίψη του μιλώντας εκ μέρους όλων των πληγέντων, θυμίζοντας και την τραγωδία στο Μάτι.
- Η φωτιά έφτασε στο Πόρτο Γερμενό και μέσα σε μόλις δύο ώρες κατέστρεψε τα πάντα. Ο ηθοποιός χαρακτηρίζει την πυρκαγιά τεχνικό φαινόμενο, το οποίο οι κάτοικοι ανέμεναν λόγω των ισχυρών ανέμων που έπνεαν για μέρες.
- Οι αρχές δεν επέτρεψαν στους κατοίκους να προσεγγίσουν για να βοηθήσουν στην κατάσβεση. Ο Τάσος Χαλκιάς επισημαίνει ότι έχει αντιμετωπίσει τέσσερις πυρκαγιές τα τελευταία 20 χρόνια, τονίζοντας την ανάγκη για συνεχή ετοιμότητα.
- Οι πληγέντες βρίσκονται σε αναμονή για την κρατική αρωγή σχετικά με τις αιτήσεις που έχουν υποβάλει. Ο ηθοποιός δηλώνει αποφασισμένος να ξαναφτιάξει το σπίτι του, στο οποίο ζούσε επί 50 χρόνια, αναγνωρίζοντας τη δυσκολία του εγχειρήματος.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε, ο ηθοποιός δηλώνει πως θα προσπαθήσει να φτιάξει το σπίτι από την αρχή, ώστε να συνεχίσει να περνά χρόνο εκεί, όπως έκανε 50 ολόκληρα χρόνια.
Παράλληλα, μιλώντας για το μέγεθος της καταστροφής, διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται μόνο για υλική ζημιά, αφού την ίδια στιγμή κάηκαν αναμνήσεις και πνευματική εργασία ολόκληρης της οικογένειάς του.
Τάσος Χαλκιάς: «Δεν καήκανε ντουβάρια, κάηκαν αναμνήσεις»
Μιλώντας στην εκπομπή «Studio στις 3», που έκανε πρεμιέρα στον ΣΚΑΪ, ο γνωστός ηθοποιός περιγράφει το συναισθηματικό κόστος από την καταστροφή: «Δεν είμαι εγώ το κεντρικό πρόσωπο στην πυρκαγιά αυτή. Είναι διακόσια σπίτια ανθρώπων, συνανθρώπων που κάηκαν. Το σπίτι αυτό... δεν καήκανε ντουβάρια. Κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε η πνευματική μου εργασία σαράντα πέντε ετών και εμένα και της γυναίκας μου και των παιδιών μου. Πίνακες ζωγραφικής άλλους που είχα κ.λπ. Δεν είναι η αξία όμως των πραγμάτων, είναι εδώ μέσα...».
Όπως διευκρίνισε ο Τάσος Χαλκιάς, δεν μιλά μόνο για τη δική του απώλεια, αλλά και για όλους όσοι έχουν βρεθεί στην ίδια θέση: «Αυτό δεν είμαι ο μόνος που το έπαθε. Είναι πολλοί άνθρωποι, και είναι κάθε χρόνο πολλοί άνθρωποι που παθαίνουν ανάλογες ζημιές, ατυχήματα ή όπως αλλιώς μπορεί να τα πει κανείς, με αποκορύφωμα βέβαια αυτό που έγινε στο Μάτι πριν από οκτώ χρόνια. Έτσι για να μην ξεχνάμε. Νιώθω πάρα πολύ άσχημα όταν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μου έχουν πάθει το ανάλογο πλήγμα, να μιλάω εγώ για το σπίτι μου. Γι’ αυτό την ορίζω την κουβέντα, ότι μιλάω για λογαριασμό όλων».
Δείτε το βίντεο
«Δύο ώρες ήταν αρκετές να καεί όλο»
Μιλώντας για την καταστροφή, περιέγραψε πως όταν οι φλόγες έφτασαν στο Πόρτο Γερμενό χρειάστηκαν μόλις δύο ώρες για να προκαλέσουν εκτεταμένη καταστροφή:
«Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα, σαν ιδιώτης δεν μπορείς να τα βάλεις με τις θεομηνίες, ας πούμε, ή με τις μεγάλες τεχνικές. Γιατί η φωτιά είναι ένα τεχνικό φαινόμενο, δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο. Από τότε που μας την έδωσε ο Προμηθέας τη χειριζόμαστε εμείς, είτε από ατυχία, είτε από απροσεξία, είτε ηθελημένα, επειδή είναι πυρομανείς. Γνωρίζαμε το πώς πνέουν οι άνεμοι. Ξέραμε ότι θα κρατήσουν μέρες και το περιμέναμε. Δηλαδή, καιγόταν ο Άγιος Βασίλειος στη Βοιωτία και λέγανε καίγεται το Πόρτο Γερμενό. Όχι, λέω, πού καίγεται, ρε; Πού έχει φτάσει η φωτιά; Ήταν στα δεκαπέντε χιλιόμετρα μακριά. Απ’ τα τριάντα πέντε χιλιόμετρα μετά ήρθε στα δεκαπέντε και καίγεται το Πόρτο Γερμενό ακούγαμε τρεις μέρες. Δύο ώρες κάηκε το Πόρτο Γερμενό. Δύο ώρες ήταν αρκετές να καεί όλο».
Συνεχίζοντας, ανέφερε: «Η ευθύνη έχει μια παράταση αυτών των ανθρώπων. Όταν πήγαμε οργανωμένα, με βυτία, πήραμε και αγρότες μαζί μας, με βυτία πίσω τους, στα αγροτικά τους, για να πάμε κάτω να βοηθήσουμε μην καούν τα σπίτια μας. Δεν μας επέτρεψε κανένας να περάσουμε. Για την ασφάλειά μας. Το παράδειγμα το έδωσε ένας γεράκος, ο οποίος ήταν 87 χρόνων και πήγανε να τον βγάλουνε από το σπίτι. Λέει ''ποιοι είστε εσείς να με βγάλετε από το σπίτι μου;''. ''Να σε σώσουμε'' του απάντησαν. ''Τι να με σώσετε; Εγώ ξέρεις αν έχω κανέναν εγώ, που θέλω να σωθώ, δεν έχω κανέναν. Αυτό το καλύβι έχω εδώ. Θα καεί. Μα να καεί. Να καώ κι εγώ''. Και ο άνθρωπος έμεινε εκεί και κάηκε. Αυτό το παράδειγμα θα το πάρει ποτέ κανείς, να καταλάβει ποιος είναι ο άνθρωπος μέσα του όταν του συμβαίνουν ζητήματα, πώς τα αντιμετωπίζει, ότι υπάρχουν και καρδιά και ψυχή και αισθήματα;».
«Τέσσερις φωτιές έχω αντιμετωπίσει εδώ και είκοσι χρόνια»
Ο Τάσος Χαλκιάς επισήμανε ότι μέσα σε 20 χρόνια έχει βρεθεί αντιμέτωπος με τέσσερις πυρκαγιές πολύ κοντά σε κατοικημένες περιοχές, υπογραμμίζοντας πως απαιτείται πάντα ετοιμότητα: «Τέσσερις φωτιές έχω αντιμετωπίσει εδώ και είκοσι χρόνια. Τέσσερις πολύ κοντά μέσα στα σπίτια και ό,τι μπορέσαμε κάναμε. Δεν μπήκε. Αυτό το χάλι ενός ανέμου ακατάσχετου. Δεν λέω ότι το φαινόμενο από πλευράς διαιώνισής του δεν ήταν φοβερό. Πραγματικά, ήταν φοβερό, όμως πρέπει να είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις. Ήταν ένα παρθένο οκτακοσίων ετών δάσος με την ανάλογη πανίδα του και οτιδήποτε άλλο ζει κάτω από το πεύκο, με το σκίνο, με οτιδήποτε υπάρχει από κάτω».
«Περνούσα ατελείωτες ώρες στο σπίτι μου»
Όσο για την επόμενη ημέρα μετά την πυρκαγιά, ο Τάσος Χαλκιάς εξομολογήθηκε πως είναι σε μια στάση αναμονής από τον κρατικό μηχανισμό σχετικά με τις αιτήσεις που έχουν κάνει όλοι όσοι έχασαν τα σπίτια τους.
«Θα δούμε τι βοηθήματα θα φτάσουν στα χέρια μας. Περνούσα ατελείωτες ώρες στο σπίτι μου. Πενήντα χρόνια ήμουν σε αυτό το σπίτι και θα συνεχίσω να είμαι με την προσπάθεια να μπορέσω να το ξανακάνω. Όχι αυτό που είχα. Ένα σπίτι που φτιάχτηκε σε πενήντα χρόνια δεν μπορείς να το φτιάξεις ούτε σε πέντε χρόνια ούτε με πέντε χιλιάρικα».