Πέθανε η ηθοποιός Μέλπω Ζαρόκωστα σε ηλικία 92 ετών.
Η ηθοποιός ήταν ιδιαίτερα αγαπητή και πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Χαρακτηριστικοί ήταν οι ρόλοι της στις ταινίες «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», «Η βίλα των οργίων» και «Υπάρχει και φιλότιμο».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο Γηροκομείο Αθηνών και αισθανόταν άνετα με την απόφασή της, καθώς ήταν δύσκολο να μένει μόνη της.
Την δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή o Σπύρος Μπιμπίλας, μέσα από ανάρτησή στο Facebook.
«Με βαθύτατη θλίψη πριν απο λίγο μάθαμε απο τον αγαπημένο της γυιο Αλέξανδρο Παγουλάτο την αποχώρηση απο την ζωή της πολυαγαπημένης μας σπουδαίας ηθοποιού, αγωνίστριας, σπουδαίας μεταφράστριας πάμπολλων έργων…Δίπλα σε όλους τους αγώνες των ηθοποιών η αγαπημένη μας φίλη που άφησε το αποτύπωμα της σε πάμπολλες υπέροχους ρόλους στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.. Όσοι την γνωρίσαμε και απο το θέατρο και δουλέψαμε μαζί της ζήσαμε το πάθος και την αγάπη της για το θέατρο. ΜΕΛΠΩ ΜΟΥ σ' ευχαριστώ που με τίμησες με μια μεγάλη φιλία. Θα σε αγαπάμε πάντα… Σε νέα ανάρτηση θα αναφέρουμε πότε και που θα γίνει η εξόδιος ακολουθία», έγραψε χαρακτηριστικά.
Την ηθοποιό αποχαιρετούν φίλοι και συγγενείς της με αναρτήσεις τους στα social media.
Η ανιψιά της Νταίζη Γαλιατσάτου, έγραψε ότι ήταν «ο μόνος άνθρωπος στην οικογένεια που είχε καταλάβει την ελάχιστη αυτοεκτίμησή μου και δήλωνε θαυμάστριά μου».
Ποια ήταν η Μέλπω Ζαρόκωστα
Η Μέλπω Ζαρόκωστα γεννήθηκε στον Πειραιά στα 1933. Κόρη του Ηλία Ζαρόκωστα ενός από τους πρώτους Έλληνες αναλογιστές και της Δέσποινας Σπυροπούλου. Μετά τον Πόλεμο, μετανάστευσε για λίγο καιρό στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και κατόπιν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου σπούδασε θέατρο στο Metropolitan Theater και στη σχολή ραδιοφωνικών σπουδών Canandale σκηνοθεσία, σενάριο και υποκριτική.
Έμεινε εκεί 11 χρόνια και ξεκίνησε την καλλιτεχνική της καριέρα στην τηλεόραση και το θέατρο. Ερμήνευσε στο Σίδνεϊ την Αντιγόνη του Ζαν Ανούιγ, επίσης την Εκάβη στα ελληνικά για την ελληνική παροικία. Το 1957 παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη, και μετέβη μαζί του Λονδίνο, όπου και έμειναν για έναν χρόνο. Λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων επέστρεψε στην Ελλάδα το 1958.
Σχεδόν ταυτόχρονα με την επιστροφή στην Αθήνα, ξεκίνησε και τη συνεργασία της με τον θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Εκεί γνώρισε και τον μετέπειτα δεύτερο σύζυγο της επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο με τον οποίο και απέκτησαν έναν γιο, τον Αλέξανδρο.
Ασχολήθηκε με τη μετάφραση και διασκευή έργων για το θέατρο, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Έγραψε το πρώτο της θεατρικό έργο, το Φροντιστήριο γυναικών, στο οποίο και συμπρωταγωνίστησε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τη Νόρα Βαλσάμη και το Νίκο Απέργη. Έκτοτε αρκετά δικά της έργα έχουν παιχθεί στην Αθήνα και την επαρχία.
Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1960, μέλος του Δ.Σ. από το 1990 και Πρόεδρος της Εταιρείας από το 1999 έως το 2001.