Τα συναισθήματα του όταν πρωτογνώρισε την Άννα Βίσση περιέγραψε ο Παναγιώτης Πετράκης, δηλώνοντας πως είχε πάθει σοκ όταν την είδε από κοντά.
- Ο Παναγιώτης Πετράκης ένιωσε σοκ όταν γνώρισε την Άννα Βίσση στο σπίτι της, στο πλαίσιο της ακρόασης για την παράσταση «Δαίμονες». Η εμπειρία του να τραγουδήσει μπροστά της υπήρξε για εκείνον μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή.
- Η παράσταση ήταν ένα έργο που λάτρευε από παιδί, έχοντάς την παρακολουθήσει περίπου 15 φορές. Τραγουδούσε τα κομμάτια της στο σχολείο, κάτι που έκανε την μετέπειτα επαγγελματική του ενασχόληση με αυτήν ακόμα πιο σημαντική.
- Η συμμετοχή του στην παραγωγή αποτέλεσε την πραγματοποίηση ενός παιδικού του ονείρου. Περιέγραψε την εμπειρία ως μια στιγμή για την οποία ένιωθε ότι τον προετοίμαζε η ίδια η ζωή, χαρακτηρίζοντάς την ως εξαιρετική.
- Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο ηθοποιός παραδέχτηκε πως παλαιότερα είχε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Ωστόσο, διευκρίνισε πως αυτή η ματαιοδοξία ξεπεράστηκε με την πάροδο του χρόνου και την ωριμότητα.
Ο ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» και ανέφερε πως η πρώτη τους συνάντηση πραγματοποιήθηκε με αφορμή την παράσταση «Δαίμονες» που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Κακλέας το 2013, στην οποία έπαιξαν τελικά μαζί.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά για εκείνον ήταν μια πολύ ιδιαίτερη εμπειρία το γεγονός πως τραγούδησε μπροστά στην ερμηνεύτρια τότε.
Παναγιώτης Πετράκης: «Πρέπει να την είχα δει 15 φορές όταν ήμουν παιδί»
Ο Παναγιώτης Πετράκης εξήγησε πως οι «Δαίμονες» ήταν ένα έργο που λάτρευε από μικρό παιδί: «Η Βίσση ήταν πάντα υπέροχη. Τότε γνωριστήκαμε, σε ακρόαση στο σπίτι της. Εγώ είχα πάθει σοκ... Το να τραγουδάω στη Βίσση "Δαίμονες"... Τότε είχα κολλήσει με την παράσταση στο σχολείο, πρέπει να την είχα δει 15 φορές όταν ήμουν παιδί. Τα τραγούδαγα όταν ήμουν μικρός μέσα στην τάξη, στο σχολείο. Και ξαφνικό αυτό να γίνεται πραγματικότητα... Ήταν σαν να με προετοίμαζε η ζωή για αυτό που θα συνέβαινε αργότερα. Ήταν μια πολύ ωραία παράσταση και μια πολύ ωραία εμπειρία».
Δείτε το βίντεο
Στη συνέχεια της συνέντευξης, ο ηθοποιός ρωτήθηκε εάν σε κάποια φάση της ζωής του είχε έπαρση: «Παλαιότερα είχα πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου και τις ικανότητές μου. Ποτέ όμως, δεν θεωρούσα ότι έχω μεγαλύτερη αξία από άλλους ανθρώπους. Είχα μια ματαιοδοξία του τύπου "εγώ αυτό μπορώ να το κάνω καλύτερα", που εγώ θεωρώ ότι ήταν αρνητικό. Ευτυχώς, με τα χρόνια και την ωριμότητα πέρασε».