Όταν οι άνθρωποι μαλώνουν, ο σκύλος δεν παραμένει ουδέτερος. Όποιος έχει ζήσει με κατοικίδια το γνώριζε πάντα αυτό.
Τώρα, όμως, και η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι οι σκύλοι παρατηρούν τη σύγκρουση, την κατανοούν ως ένα συναισθηματικά σημαντικό γεγονός και αντιδρούν παίρνοντας θέση, συχνά ευνοώντας αυτόν που φαίνεται πιο ευάλωτος.
Για πολύ καιρό, αυτές οι συμπεριφορές απορρίπτονταν ως ένστικτο, συνήθεια ή προσκόλληση στον «αγαπημένο ιδιοκτήτη». Αλλά αυτή η εξήγηση δεν ευσταθεί. Τα σκυλιά δεν αναζητούν απλώς το άτομο με το οποίο είναι πιο δεμένα: διαμορφώνουν τη συμπεριφορά τους με βάση το τι συμβαίνει, πώς συμβαίνει και ποιος επηρεάζεται. Αυτό ακριβώς είναι το κεντρικό σημείο μελέτης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ethology, η οποία διεξήχθη από ερευνητές στην Αργεντινή.
Τι κάνουν οι σκύλοι όταν γίνονται μάρτυρες ενός καβγά
Οι ερευνητές παρατήρησαν τη συμπεριφορά των σκύλων συντροφιάς ενώ παρακολουθούσαν δύο διαφορετικά πειράματα με σκηνοθετημένες συγκρούσεις μεταξύ των ιδιοκτητών τους. Στα πειράματα μεταβάλλονταν σκόπιμα η ένταση και τη διάρκειά του καβγά ώστε να καταγράψουν διαφοροποιήσεις στη συμπεριφορά των ζώων.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι σκύλοι εμφάνισαν περισσότερες συμπεριφορές συντροφικότητας προς το άτομο που δέχτηκε την επίθεση.Η αντίδραση αυτή παρατηρήθηκε σταθερά και στα δύο πειράματα, δείχνοντας ότι ο σκύλος δεν κινείται απλώς προς τον άνθρωπο με τον οποίο έχει πιο ισχυρό δεσμό, αλλά αξιολογεί ποιος νιώθει μεγαλύτερη δυσφορία. Σε αρκετές περιπτώσεις, η στάση αυτή λειτουργεί καθησυχαστικά, μειώνοντας το στρες του «θύματος».
Πρατηρήθηκε επίσης ότι όταν η σύγκρουση ήταν πιο έντονη, τα ζώα παρουσίαζαν και τα ίδια σημάδια άγχους, όπως συχνό χασμουρητό, χαμηλή στάση σώματος και νευρικότητα -ένδειξη ότι αντιλαμβάνονται τον καβγά ως αρνητικό γεγονός, ακόμη κι αν δεν τα αφορά άμεσα.
Στο δεύτερο πείραμα, αυτό με τις πιο έντονες συγκρούσεις, ορισμένοι σκύλοι πλησίαζαν και τον «επιτιθέμενο», με συμπεριφορές που ερμηνεύονται ως προσπάθεια εκτόνωσης της έντασης και όχι ως υποστήριξη.
Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα ευρήματα πάντως της μελέτης ήταν ότι η επιλογή πλευράς δεν συνδέεται απαραίτητα με τον ισχυρότερο συναισθηματικό δεσμό καθώς ακόμα και όταν ο επιτιθέμενος ήταν το άτομο στο οποίο ο σκύλος ήταν πιο κοντά, το ζώο συνέχισε να προσφέρει υποστήριξη στο θύμα.
Τι μας δείχνει η μελέτη για τους σκύλους
Η μελέτη αποδεικνύει ότι οι σκύλοι διαθέτουν ανεπτυγμένες κοινωνικο-συναισθηματικές δεξιότητες και επιδιώκουν να αποκαταστήσουν την ισορροπία στην «ομάδα» τους. Αυτή είναι μία δεξιότητα που πιθανότατα προέρχεται από τη μακρά συμβίωσή τους με τους ανθρώπους αλλά υπερβαίνει την υπακοή ή την εκπαίδευση: ο σκύλος, σε έναν καβγά, δεν μιμείται την ανθρώπινη συμπεριφορά, αλλά κρατά την ομάδα του ενωμένη.