Ο Βαλεντίνο, ίσως ο τελευταίος αυτοκράτορας της μόδας, έφυγε από τη ζωή σήμερα σε ηλικία 93 ετών και η La Reppublica δημοσίευσε αφιέρωμα στη γεμάτη έρωτα προσωπική του ζωή.
Η ιδιωτική ζωή του Βαλεντίνο καλυπτόταν από «απόλυτη διακριτικότητα». Από την πρώτη του συλλογή το 1959 μέχρι την τελευταία του το 2008, ο αυτοκράτορας της μόδας κράτησε τις πιο ιδιωτικές πτυχές της ζωής του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αποκαλύπτοντας μόνο λίγες λεπτομέρειες. Για πολύ καιρό, σημειώνει το ρεπορτάζ της ιταλικής εφημερίδας, υπήρχαν ελάχιστα επιβεβαιωμένες πληροφορίες για τους έρωτες του Βαλεντίνο Κλεμέντε Λουντοβίκο Γκαραβάνι, όπως ήταν το πλήρες όνομά του.
Καθ' όλη τη διάρκεια της σπουδαίας καριέρας του δεν άφηνε τίποτα να διαρρεύσει που θα μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή από το έργο του ως μόδιστρος. Μόνον αφού υπέγραψε τα τελευταία έργα του - κρατώντας, ωστόσο, ειδικά σχέδια, όπως το νυφικό της Αν Χάθαγουεϊ το 2021 - έσπασε τη σιωπή του, αποκαλύπτοντας ανέκδοτες ιστορίες μπροστά στην κάμερα του ντοκιμαντέρ «The Last Emperor».
Η γνωριμία που άλλαξε τα πάντα
Ο Valentino είχε γεννηθεί στις 11 Μαΐου 1932 στη Βογκέρα της βόρειας Ιταλίας, «για να διαδώσει την ομορφιά σε όλο τον κόσμο», όπως γράφει η συντάκτρια Αριάνα Γκαλάτι. Σπούδασε μόδα στο Παρίσι για δέκα χρόνια, δίπλα στον Ζαν Ντεσές και τον Γκι Λαρός, αλλά ύστερα επέλεξε να γυρίσει στην Ιταλία. Όχι όμως στον βιομηχανικό βορρά αλλά στην όμορφη πρωτεύουσα, τη Ρώμη. Εκεί άνοιξε το δικό του ατελιέ, με τη βοήθεια των γονιών του και μερικών φίλων του πατέρα του που επένδυσαν χρήματα. Ωστόσο, τα πράγματα δεν αποδείχθηκαν εύκολα και οι επενδυτές άρχισαν σταδιακά να αποσύρουν τη στήριξή τους. Τότε βρέθηκε στη ζωή του ο άνθρωπος που την άλλαξε και τη σημάδεψε σε όλα τα επίπεδα.
Ο Τζιανκάρλο Τζιαμέτι ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας της Ρώμης, ένας «ρέμπελος φοιτητής», όπως γράφει η La Reppublica στη Σχολή Αρχιτεκτονικής Valle Giulia.
«Δεν μου άρεσε να σπουδάζω, αλλά πάντα μου άρεσε η αρχιτεκτονική. Μου άρεσε η τέχνη. Μου άρεσε να φαντάζομαι. Δεν μου άρεσε η ρουτίνα» είχε δηλώσει ο Τζιαμέτι στην Il Foglio το 2025. Ήταν αρκετά νεότερος από τον Βαλεντίνο κι όμως εκείνος είχε τη διορατικότητα, την ικανότητα να διαβάζει το μέλλον, που αποδείχθηκε τόσο σημαντική στην καριέρα του σπουδαίου μόδιστρου.
Γνωρίστηκαν με τον Valentino στις 31 Ιουλίου 1960, στο νυχτερινό κέντρο Pipistrello. Η σχέση τους, από την αρχή πολυεπίπεδη και παρόλο που πέρασε από πολλά στάδια, δεν σταμάτησε παρά μόνο με τον θάνατο του Βαλεντίνο. Φίλος, επιχειρηματικός συνεργάτης, φύλακας, στυλοβάτης της «εκτεταμένης οικογένειας» που πάντα περιστρεφόταν γύρω από τον σχεδιαστή. Ο Τζιαμέτι δεν αποκάλυψε πτυχές της σχέσης τους παρά μόνο τη δεκαετία του 2010, μέσα από παρεμβάσεις και βιβλία όπως το «Private», που ο Τζιαμέτι εξέδωσε το 2013.
Η συνεργασία τους ξεκίνησε στα νυχτερινά κέντρα της Via Veneto και στο ατελιέ στην Piazza Mignanelli, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε στη Via Gregoriana. Οι δυο τους, μαζί με τα στούντιο των Simonetta, Roberto Capucci, Galitzine, Federico Forquet και Fabiani, μετέτρεψαν τη Ρώμη σε «Χόλιγουντ του Τίβερη». Η συντάκτρια υποστηρίζει πως τα θεμέλια της σχέσης τους μπήκαν εκείνη την περίοδο, όταν όρισαν τον ρόλο που θα είχε ο καθένας στη δουλειά. Ο ένας ήταν δημιουργικός, ο άλλος επιχειρηματίας. Ο Valentino ήταν το ταλέντο και ο Τζιανκάρλο το μυαλό, όπως μεταφέρουν φίλοι τους.
«Ο Τζιανκάρλο και εγώ καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον απόλυτα, αλλά η προσωπικότητά του είναι το αντίθετο από τη δική μου. Είμαι πάντα κλειδωμένος σε ένα στούντιο. Υπάρχουν μόνο τρία πράγματα που ξέρω να κάνω: να φτιάχνω ένα φόρεμα, να διακοσμώ ένα σπίτι και να διασκεδάζω» είχε πει ο αποθανών στο αμερικανικό Vanity Fair το 2004. Ήταν η πρώτη φορά που ο Βαλεντίνο πραγματικά αποκάλυψε πράγματα για την προσωπική του ζωή.
Σύντροφοι για δώδεκα χρόνια, έφτιαξαν γύρω τους μια διερυμένη οικογένεια -θα μπορούσε κανείς να τη χαρακτηρίσει «queer» με νεότερους όρους-, αποτελούμενη από συντρόφους, πρώην συντρόφους και συνεργάτες. «Αδελφική, αρχέγονη, μια αγάπη ζωής. Τι απίστευτη αγάπη βιώσαμε και τι βαθιά στοργή συνεχίζουμε να βιώνουμε», είχε πει ο Τζιαμέτι. Μέχρι το τέλος παρέμειναν στενά δεμένοι, ενώ μιλούσαν και μάλωναν μεταξύ τους πάντα στα γαλλικά.
Ο έρωτας με τον Χοέκσμα
Ο δεύτερος μεγάλος έρωτας του Valentino ήταν ο αρκετά νεότερός του, Βέρνον Μπρους Χοέκσμα, ιδρυτής της ομώνυμης μάρκας πολυτελών αξεσουάρ. Εκείνος μεγάλωσε μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών και εργάστηκε ως μοντέλο. Το 1984 εντάχθηκε στην εταιρεία του Valentino ως εκτελεστικός αντιπρόεδρος, λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ της δημιουργικής και της εμπορικής πλευράς. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 2001, διαπραγματευόμενος ακόμη και την πρώτη πώληση της φίρμας.
Στη συνέχεια μετακόμισε στην Asprey και από εκεί λάνσαρε τη δική του μάρκα, η οποία γνώρισε επιτυχία μεταξύ διασημοτήτων όπως η Μισέλ Ομπάμα και η Γκουίνεθ Πάλτροου. Η σχέση του με τον Βαλεντίνο αποτέλεσε παράδειγμα εμπιστευτικότητας. Οι δημόσιες φωτογραφίες ήταν εξαιρετικά σπάνιες κι έγιναν κυρίως κατά τα τελευταία χρόνια του σχεδιαστή στο τιμόνι του οίκου, ενώ οι ιδιωτικές φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ακόμη πιο σπάνιες.
Το δαχτυλίδι στη γυναίκα που αγάπησε
Σε όλη του τη ζωή, ο Valentino θαύμαζε και τις γυναίκες, τις οποίες άλλωστε έντυνε με τις δημιουργίες του. «Συχνά έλεγα στα πιο όμορφα μοντέλα μου: Θα έκανα παιδί μαζί σας, ακόμα και μαζί σας, και μαζί σας!» είχε πει ο ίδιος γελώντας σε μια συνέντευξη στη La Repubblica το 2007. Κι όμως, μόνο μία φορά ερωτεύτηκε πραγματικά μια γυναίκα.
Ήταν η Μαριλού Τόλο, δώδεκα χρόνια μικρότερή του. Εκείνη είχε εργαστεί ως μοντέλο για τον Valentino για μία από τις συλλογές του. Η Τόλο αργότερα έγινε διάσημη ηθοποιός σε ταινία του Φελίνι και του Ντε Σίκα, ενώ αποτέλεσε και έμπνευση για το τραγούδι του Σερζ Γκέινσπουργκ με τίτλο «Marilu». Οι λάτρεις των cult ταινιών τη θυμούνται ως την πρωταγωνίστρια της ταινίας Vacanze di Natale του 1983, σε σκηνοθεσία Κάρλο Βαντσίνα, υποδυόμενη την Grazia.
Όμως, όταν τη γνώρισε ο Valentino, ήταν μόλις έφηβη. «Ήταν πραγματικά όμορφη, μια μελαχρινή, με αυτά τα απίστευτα μάτια. Ήταν μόνο 17 ετών και εγώ ήμουν 27. Της έδωσα μάλιστα και ένα δαχτυλίδι, το οποίο πήρα πίσω. Ήμουν πολύ απογοητευμένος», είχε εκμυστηρευθεί ο σχεδιαστής σε μια από τις σπάνιες φορές που είχε αναφερθεί στην προσωπική του ζωή.