Στην Τανζανία ζει πλέον η μοναχή Φεβρωνία, κατά κόσμον Ναταλία Λιονάκη, με τη μητέρα της να ξεσπά για άλλη μία φορά, λέγοντας πως δεν είναι παιδί της αυτό.
Όπως έγινε γνωστό χθες, η Ναταλία Λιονάκη έφυγε από το μοναστήρι που ζούσε στην Κένυα με το όνομα μοναχή Φεβρωνία και ζει πλέον στην Τανζανία, σε ένα καταφύγιο που φιλοξενεί ανθρώπους με AIDS, προσφέροντας πνευματική στήριξη και φροντίδα σε όσους έχουν ανάγκη. Άλλαξε μάλιστα και πάλι το όνομά της, και λέγεται μοναχή Νεκταρία.
Η μητέρα της, Τζένη, μίλησε στην εκπομπή «Πρωινό» για την αλλαγή στη ζωή της κόρης της, λέγοντας πως έδωσε όλη της τη ζωή στην ανατροφή της για να πάρει τελικά αχαριστία.
Μητέρα Ναταλίας Λιονάκη: «Το πήρα απόφαση ότι δεν έχω κόρη -Είχα αφιερώσει τη ζωή μου και πήρα αχαριστία
«Κρίμα, έχασε τόσο ωραίο όνομα… Φεβρωνία. Τώρα για γέλια είμαστε ή για κλάματα; Δεν με αφορά το θέμα πια. Νομίζεις ότι όλοι αυτοί που είναι με τους παπάδες είναι με τον Θεό; Εγώ απέδειξα ότι δεν είναι. Θες να πεις ότι εάν νηστεύεις, θα πει ότι είσαι και καλός χριστιανός; Ο Χριστός δεν έλεγε ούτε να πηγαίνω να φιλάω τις εικόνες, ούτε να νηστεύω από το πρωί μέχρι το βράδυ, ούτε να φοράω μακριά, ούτε, ούτε, ούτε. Όλο... ούτε είναι οι παπάδες», ανέφερε αρχικά η Τζένη Λιονάκη.
Ερωτηθείσα εάν πιστεύει πως η κόρη της είναι χαρούμενη, απάντησε: «Μου είναι τελείως αδιάφορο το παιδί μου. Είναι κόρη μου αυτό; Αφού δεν έχει μάνα. Εγώ είμαι κατά σάρκαν μάνα. Έτσι δεν είπαν; Δηλαδή, τη γέννησα, την παράτησα, μεγάλωσε μόνη της. Τη ζωή μου όλη την είχα αφιερωμένη στο παιδί μου. Στη ζωή μου, όσο μεγάλωνα αυτό το παιδί, δεν είχα πρόγραμμα για εμένα. Το πρόγραμμά μου ήταν το πρόγραμμα του παιδιού μου. Τι θα φάει, τι ώρα θα διαβάσει, τι ώρα θα κοιμηθεί, τι ώρα θα κάνει μπάνιο, πώς θα τη σπουδάσω. Δεν είχα άλλο πρόγραμμα στη ζωή μου. Αρρώσταινα και δεν πήγαινα στο γιατρό. Δεν είχα χρόνο για να πάω στον γιατρό. Έπρεπε τον χρόνο μου και αυτόν τον λίγο να τον δίνω στο παιδί μου. Η αχαριστία στο μεγαλείο της. Ε, το πήρα απόφαση. Αφού δεν έχει αυτή μάνα, έχω εγώ κόρη; Γιατί να πονάω; Τα έχω βάλει όλα σε ένα συρτάρι και τα έχω κλείσει. Δεν αξίζει τον κόπο».