Μερικές φορές, μια ζωή που φαίνεται σταθερή ξαφνικά παίρνει μια απρόσμενη στροφή.
Αυτό ακριβώς συνέβη στον Άλεξ Τριάς, έναν Αμερικανό δικηγόρο που μια μέρα αποφάσισε να σταματήσει τη ρουτίνα του και να κάνει μια αλλαγή που μέχρι τότε δεν είχε καν σκεφτεί.
Είχε μια καριέρα με σταθερή πορεία, μισθό που για πολλούς θα ήταν όνειρο ζωής και μια ζωή χωρίς απρόοπτα. Παρ’ όλα αυτά, κάτι άρχισε να μην του ταιριάζει, με αποτέλεσμα να συνταξιοδοτηθεί στα 41, να μετακομίσει σε άλλη χώρα και να ανακαλύψει ότι η ζωή του πλέον κυλούσε πολύ καλύτερα.
Όλα επιταχύνθηκαν το 2008, όταν η χρηματοπιστωτική κρίση που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ οδήγησε το δικηγορικό γραφείο στο οποίο εργαζόταν στην κατάρρευση. Η οικονομική αβεβαιότητα, μαζί με την αίσθηση ότι ακολουθούσε για χρόνια μια προβλέψιμη πορεία, τον έκαναν να επανεξετάσει ένα μέλλον που μέχρι τότε θεωρούσε δεδομένο. Η δικηγορία ήταν η μόνη του σταθερά, αλλά ξαφνικά δεν ήταν πια σίγουρος ότι ήθελε να συνεχίσει εκεί.
Με τον καιρό, συγκέντρωσε αποταμιεύσεις έξι ψηφίων και το 2011 πήρε μια απόφαση που άλλαξε τα πάντα: συνταξιοδοτήθηκε στα 41. Από εκείνη τη στιγμή, ο Τριάς αποφάσισε να ξεκινήσει από το μηδέν μακριά από τις ΗΠΑ. Μετακόμισε στην Πορτογαλία χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα και χωρίς γνωριμίες εκεί. Μια απόφαση που τότε φαινόταν ριψοκίνδυνη, αλλά σήμερα, όπως λέει ο ίδιος, αποδείχθηκε η καλύτερη επένδυση της ζωής του. Τώρα ζει καλύτερα από ποτέ και διαβεβαιώνει ότι η περιουσία του συνεχίζει να αυξάνεται.
Συνταξιοδοτήθηκε στα 41 παρά τον υψηλό μισθό του
Ο Άλεξ Τριάς, μιλώντας στο CNBC.com παραδέχεται ότι η πορεία του έμοιαζε προδιαγεγραμμένη. Μπήκε στη Νομική Σχολή, έκανε πρακτική σε μεγάλα γραφεία, συνέχισε με θέσεις συνεργάτη και τελικά καθιέρωσε μια σταθερή καριέρα. Για χρόνια ζούσε μέσα σε μια ρουτίνα που συχνά παρουσιάζεται ως ο ιδανικός δρόμος προς την επαγγελματική επιτυχία.
Όμως η κρίση του 2008 διέλυσε αυτή τη σταθερότητα. Το γραφείο στο οποίο εργαζόταν κατέρρευσε, και μαζί με αυτό χάθηκε η αίσθηση του σταθερού προσανατολισμού. Ο Τριάς λέει ότι δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του να κάνει κάτι διαφορετικό από τη δικηγορία, αλλά ούτε ήξερε πώς να ξαναχτίσει το μέλλον του. Αυτή η περίοδος αβεβαιότητας ήταν που σταδιακά τον οδήγησε να σκεφτεί μια ριζική αλλαγή που παλιότερα δεν θα είχε καν φανταστεί.
Όταν συγκέντρωσε ένα σημαντικό οικονομικό «μαξιλάρι», αποφάσισε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να σταματήσει. Άφησε τη δουλειά του το 2011 και για πρώτη φορά επέτρεψε στον εαυτό του να οραματιστεί μια διαφορετική ζωή. Αυτό που δεν περίμενε ήταν ότι αυτό το βήμα θα σήμαινε μια πρόωρη συνταξιοδότηση, η οποία του προσέφερε περισσότερη ελευθερία από οποιαδήποτε προαγωγή.
Η χώρα όπου βρήκε έναν νέο τρόπο ζωής
Η μετακόμιση στην Πορτογαλία προέκυψε σχεδόν αυθόρμητα, αλλά και από ανάγκη. Ο Τριάς δεν γνώριζε τη γλώσσα και δεν είχε φίλους εκεί, αλλά ένιωθε ότι χρειαζόταν ένα διαφορετικό περιβάλλον για να οργανώσει τη ζωή του. Δέκα χρόνια αργότερα, διαβεβαιώνει ότι εκείνη η απόφαση ήταν απόλυτα σωστή. Περιγράφει την καθημερινότητά του ως ένα μείγμα ηρεμίας και ανακάλυψης. Αφιερώνει χρόνο σε πεζοπορίες δίπλα στη θάλασσα, στη δοκιμή τοπικής κουζίνας και στη δημιουργία φιλιών που ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα είχε.
Στις δηλώσεις του στο CNBC, υπογραμμίζει κάτι που επαναλαμβάνει συχνά: η πρόωρη συνταξιοδότηση ήταν μια από τις καλύτερες αποφάσεις της ζωής του, ακόμη κι αν στην αρχή η αβεβαιότητα φαινόταν τρομακτική. Γι’ αυτό ενθαρρύνει και άλλους να κάνουν αλλαγές που τους φέρνουν πιο κοντά σε ό,τι επιθυμούν, ακόμη κι αν φαίνεται τρομακτικό. Σύμφωνα με τον ίδιο, η αβεβαιότητα δεν είναι εμπόδιο, αλλά ευκαιρία που αξίζει να αξιοποιηθεί.
Η αλλαγή που εκτόξευσε τα οικονομικά του
Παρά το γεγονός ότι συνταξιοδοτήθηκε στα 41, η οικονομική του κατάσταση δεν επιδεινώθηκε. Αντίθετα, βελτιώθηκε. Ο Τριάς και η γυναίκα του μετακόμισαν από την Ουάσινγκτον σε μια χώρα όπου η φορολογική επιβάρυνση και το κόστος ζωής είναι πολύ διαφορετικά. Εκεί σταμάτησαν να αναλαμβάνουν έξοδα που στις ΗΠΑ τους «τρώνε» μεγάλο μέρος του εισοδήματος: κρατικούς φόρους, ιατρική ασφάλιση, φόρους ακινήτων και άλλα συναφή κόστη.
Η μηνιαία εξοικονόμηση ήταν εντυπωσιακή. Υπολογίζουν ότι μόνο με τη ζωή στην Πορτογαλία μείωσαν τα έξοδά τους κατά περίπου 5.000 δολάρια το μήνα (περίπου 4.200 ευρώ). Αυτό τους επέτρεψε να αυξήσουν την αποταμίευση χωρίς να χρειάζεται να επιστρέψουν στην αγορά εργασίας.
Παράλληλα, συνεχίζουν την ίδια στρατηγική που ακολουθούσαν όταν εργάζονταν και οι δύο: ζουν κάτω από τις δυνατότητές τους, επανεπενδύουν ό,τι περισσεύει κάθε μήνα και αφήνουν τον χρόνο και τη σύνθετη απόδοση να κάνουν τη δουλειά τους. Η μόνη διαφορά είναι ότι πλέον, αντί για μισθό, τα έσοδά τους προέρχονται από καλά κατανεμημένες επενδύσεις. Και αυτή η πειθαρχία είναι που έχει κάνει τον Τριάς, ακόμη και συνταξιούχο από τα 41, σήμερα πλουσιότερο από όσο ήταν όταν εργαζόταν.