Διακοπές στο εξοχικό της στον Θεολόγο κάνει η Μιμή Ντενίση μαζί με τα αγαπημένα της πρόσωπα, με την ίδια να εμφανίζεται λαμπερή και ανανεωμένη.
- Η Μιμή Ντενίση δημοσίευσε φωτογραφίες από τις διακοπές της στον Θεολόγο, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα ακολουθήσουν και νέες αναρτήσεις από τις στιγμές που περνά μακριά από την Αθήνα, μαζί με αγαπημένα της πρόσωπα.
- Στις φωτογραφίες που μοιράστηκε με το κοινό, η ηθοποιός ποζάρει μόνη της, ενώ σε άλλα στιγμιότυπα εμφανίζεται μαζί με την κόρη της, Μαριτίνα, κατά τη διάρκεια των οικογενειακών τους διακοπών.
- Τον Ιούνιο έκανε πρεμιέρα στο Μουσείο της Ακρόπολης το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ της με τίτλο «Η γυναίκα πίσω από τον Έλγιν», το οποίο αποτελεί συμπαραγωγή της ΕΡΤ και σκηνοθετήθηκε από την Κατερίνα Φιλιώτου.
- Μέσα από το ντοκιμαντέρ, η ηθοποιός αφηγείται την ιστορία της κλοπής των Γλυπτών του Παρθενώνα από την οπτική της γυναίκας του Έλγιν, θέτοντας ζητήματα ανθρώπινης ευθύνης απέναντι στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Η ηθοποιός επέλεξε να δημοσιεύσει φωτογραφίες από τις στιγμές που περνάει μακριά από την Αθήνα, αφήνοντας να εννοηθεί στο σχόλιό της ότι θα ακολουθήσει και νέα ανάρτηση.
Η Μιμή Ντενίση εμφανίζεται στα στιγμιότυπα να ποζάρει μόνη της, ενώ συμπεριέλαβε και φωτογραφίες όπου είναι μαζί με την κόρη της, Μαριτίνα.
Μιμή Ντενίση: «Διακοπές με οικογένεια και φίλους»
Όπως έγραψε η ηθοποιός στη λεζάντα της δημοσίευσής της: «Διακοπές με οικογένεια και φίλους. Μέρος πρώτο Θεολόγος».
Δείτε την ανάρτησή της
«Η γυναίκα πίσω από τον Έλγιν»
Τον Ιούνιο έκανε πρεμιέρα στο Μουσείο Ακρόπολης το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ της Μιμής Ντενίση με τίτλο «Η γυναίκα πίσω από τον Έλγιν». Σε συμπαραγωγή της ΕΡΤ, το έργο φωτίζει άγνωστες πτυχές και την ιστορία γύρω από την κλοπή των Γλυπτών του Παρθενώνα, με σενάριο και παρουσίαση από την ίδια και σκηνοθεσία της Κατερίνας Φιλιώτου.
Σε δηλώσεις της για την συγκεκριμένη παραγωγή η Μιμή Ντενίση είχε αναφέρει: «Δεν γίνεται τα μάρμαρα να έχουν το όνομα του κλέφτη. Τα Γλυπτά του Παρθενώνα δεν είναι απλώς ένα ζήτημα τέχνης και δικαιοσύνης, αλλά μια διαρκής υπενθύμιση της λεπτής γραμμής μεταξύ εξουσίας και σεβασμού. Μέσα από τα μάτια της γυναίκας του Έλγιν θέλησα να αφηγηθώ μια ιστορία για την ανθρώπινη ευθύνη απέναντι στην Ιστορία».