Ο Λάκης Λαζόπουλος μίλησε με συγκίνηση για τη σύζυγό του, Τασούλα, η οποία έφυγε από τη ζωή το 2019, και για το βιβλίο που έγραψε για εκείνη.
- Ο Λάκης Λαζόπουλος εξηγεί την ανάγκη του να γράψει για την εκλιπούσα σύζυγό του, Τασούλα. Αισθάνθηκε ότι ο κόσμος δεν γνώριζε αυτή την πτυχή της ζωής του και κυρίως δεν γνώριζε την ίδια, που παρέμενε αθόρυβα στο πλευρό του.
- Με το βιβλίο του επιδίωξε να της δώσει μια μόνιμη θέση τόσο στην ιστορία όσο και στη δική του ζωή. Στόχος του ήταν να καταστήσει σαφές ότι κάτι που δεν φαίνεται, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
- Η διαδικασία της συγγραφής αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολη και συναισθηματικά φορτισμένη. Ο ηθοποιός αποκαλύπτει ότι αναγκαζόταν να σταματά το γράψιμο για μέρες, καθώς οι αναμνήσεις που αναβίωναν του προκαλούσαν έντονη συγκίνηση και κλάμα.
- Ο δημιουργός παραλληλίζει τη σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο με αυτή του αναβάτη με το άλογό του. Υποστηρίζει ότι δεν ξεπερνάμε τις δύσκολες στιγμές, αλλά ο ίδιος ο χρόνος μας παρασύρει και μας ωθεί μπροστά.
Ο γνωστός ηθοποιός και δημιουργός εξήγησε γιατί αισθάνθηκε την ανάγκη να φωτίσει την παρουσία μιας γυναίκας που όλα αυτά τα χρόνια είχε επιλέξει να βρίσκεται αθόρυβα στο πλευρό του, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Φορτισμένος συναισθηματικά, ο Λάκης Λαζόπουλος μίλησε, μεταξύ άλλων, για μία από τις πιο προσωπικές στιγμές της ζωής του, αναφερόμενος στη σύζυγό του.
Λάκης Λαζόπουλος: «Ήθελα να μιλήσω»
Παραχωρώντας συνέντευξη στην εκπομπή «Studio στις 3», ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στη σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο.
Αρχικά, ο Λάκης Λαζόπουλος, μιλώντας για τη σύζυγό του, εξήγησε: «Νομίζω ότι όταν ένας άνθρωπος έχει σταθεί δίπλα σου όλα αυτά τα χρόνια και φεύγει και δεν έχει ενοχλήσει κανέναν, ούτε έχει βγει μπροστά, τίποτα από όλα αυτά… Αθορύβως και πάντα ήσυχα χειριζόμουν την οικογένειά μου. Ήθελα να μιλήσω. Ένιωθα ότι κάτι δεν ήξεραν από μένα και κάτι δεν ήξεραν πολύ περισσότερο για αυτήν. Δηλαδή, δεν θα είχε τη δυνατότητα η Τασούλα να πει αυτά για τον εαυτό της».
Δείτε το βίντεο
Όταν ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος τον ρώτησε αν μέσα από το βιβλίο θέλησε να της δώσει «μια θέση στην ιστορία, στην αθανασία», εκείνος απάντησε: «Στην αθανασία και στη ζωή μου. Ήθελα να καταλάβουν ότι ακόμα και όταν δεν βλέπουν κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει».
«Ήθελα δεκαπέντε μέρες να περάσει αυτό»
Στη συνέχεια, ο Λάκης Λαζόπουλος δεν έκρυψε τη συγκίνησή του, όταν αναφέρθηκε στη δύσκολη διαδικασία της συγγραφής και στις αναμνήσεις που επανέρχονταν όσο έγραφε: «Το βιβλίο με δυσκόλεψε. Γιατί ερχόταν μια σκηνή, τη ζούσα, μπορεί να με έπιανε κλάμα μια ώρα και μετά δεν ήθελα να γράψω. Ήθελα δεκαπέντε μέρες να περάσει αυτό», είπε εμφανώς συγκινημένος.
Μιλώντας, τέλος, για την απώλεια και τον χρόνο, ο ηθοποιός σημείωσε: «Δεν τις ξεπερνάμε τις στιγμές. Τις στιγμές τις ξεπερνάει ο χρόνος και εμείς είμαστε καβάλα στον χρόνο. Η σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο είναι σχέση αλόγου με αναβάτη. Κάποια στιγμή ο χρόνος μπορεί να σε ρίξει ενδιάμεσα κάτω, αλλά φεύγει. Αν δεν προλάβεις, δεν μπορείς να πας παραπέρα. Μπορεί να σε σύρει, αλλά δεν μπορείς να φύγεις από το άλογο. Εφόσον ζεις, ακολουθείς τον χρόνο».