Για την καταδίκη του για ενδοοικογενειακή βία μίλησε ο Κώστας Δόξας, για την εμπειρία που είχε στο δικαστήριο, αλλά και τις συνέπειες στον επαγγελματικό τομέα.
Το Τριμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης πριν από περίπου δύο μήνες έκρινε ένοχο τον τραγουδιστή και του επέβαλε ποινή φυλάκισης τριών ετών, με έκτιση τεσσάρων μηνών για την υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας με θύμα την πρώην σύζυγό του, Μαρία Δεληθανάση.
Ο ίδιος επιμένει στην αθωότητά του, ενώ παρομοίασε τη διαδικασία στο δικαστήριο σαν «βιασμό», θεωρώντας ότι αντί να βγει μια απόφαση με βάση τα στοιχεία, αποδόθηκε μια τιμωρία.
Κώστας Δόξας: «Περιμένεις να δικαστείς με βάση τα στοιχεία»
Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο Κώστας Δόξας στο Vidcast «Anna’s Talk» στο YouTube, απόσπασμα του οποίου προβλήθηκε στο «Buongiorno», μίλησε μεταξύ άλλων για όσα βίωσε στη δικαστική αίθουσα.
Συγκεκριμένα περιέγραψε: «Ήταν σοκαριστικό, δηλαδή αυτό που βιώσαμε σε αυτό το δικαστήριο θα μπορούσα να το πω, ήταν λίγο κάτι σαν βιασμός. Δηλαδή πηγαίνεις σε ένα δικαστήριο και περιμένεις να δικαστείς με βάση τα στοιχεία. Και αντί να υπάρχει… γιατί ουσιαστικά στο δικαστήριο πηγαίνεις για να βγει μια απόφαση, δικαστική. Όχι μια τιμωρία. Στο δικαστήριο δεν πάμε να τιμωρήσουμε ή να τιμωρηθούμε, πάμε να βγει μια απόφαση, η οποία να έχει να κάνει με τη δικαιοσύνη».
Όσο για την απόφαση του δικαστηρίου, ο τραγουδιστής σχολίασε: «Αυτό ήταν μια, όχι απόφαση, ήταν μια τιμωρία που βγήκε ακριβώς έτσι όπως τη βίωσα εγώ, χωρίς να μας κοιτάξουν καν στα μάτια. Είναι μια μέρα που κάτι πρέπει να βγάλουμε τώρα, πάμε. Όταν, ας πούμε, ένας δικαστής την ώρα που αγορεύουν οι δικηγόροι σκρολάρει στο κινητό του, κρίνεται εκείνη τη στιγμή. Δηλαδή θα έπρεπε να υπάρχει μια κάμερα να τον βλέπουμε».
«Αυτό που κάνεις είναι να μου στερείς τη χαρά μου»
Σε άλλο σημείο, ο Κώστας Δόξας δήλωσε ότι αισθάνεται αδικημένος, προσθέτοντας ότι αυτή η απόφαση είχε συνέπειες σε ό,τι αφορά τα επαγγελματικά: «Ξεκάθαρα νιώθω αδικημένος. Ξεκάθαρα, γιατί γνωρίζω την αλήθεια. Το να συνεχίζει ένα τόσο τρομακτικό bullying, ας πούμε, μόνο και μόνο επειδή κάνω αυτή τη δουλειά που κάνω. Τη δουλειά που κάνω, την έκανα τουλάχιστον, γιατί να πω ότι δεύτερη φορά έχασα τη δουλειά μου, το οποίο είναι, αν μη τι άλλο, άδικο. Η δουλειά μου, και έτσι όπως την κάνω τουλάχιστον εγώ, ή που τυχαίνει να βρίσκομαι με ανθρώπους δίπλα μου που είναι κι αυτοί δημιουργικοί, είναι η χαρά μου. Δηλαδή, αυτό που κάνεις είναι να μου στερείς τη χαρά μου. Είμαι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά. Είμαι 100% σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά. Ξέρεις, δεν έχει να κάνει με τα δικαστήρια. Έχει να κάνει με τη ζωή γενικότερα. 100% κάτι με προστατεύει και θα πάνε καλά τα πράγματα».