Την παραμονή της στο Δρομοκαΐτειο για τις ανάγκες ενός ρόλου περιέγραψε η Κόρα Καρβούνη, αποκαλύπτοντας πως ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία.
- Η ηθοποιός Κόρα Καρβούνη περιέγραψε την παραμονή της για δύο ημέρες στο Δρομοκαΐτειο. Συνεργάστηκε με ψυχίατρο και παρακολούθησε ασθενείς για να προετοιμάσει τον ρόλο ενός κοριτσιού με νοητική υστέρηση και ψύχωση για θεατρική παράσταση.
- Η εμπειρία την ανατρίχιασε, κάνοντάς την να συνειδητοποιήσει την εύθραυστη ισορροπία της λογικής. Φεύγοντας, έβλεπε με καχυποψία τους ανθρώπους γύρω της, καθώς η γραμμή μεταξύ ψυχικής υγείας και διαταραχής αποδείχθηκε εξαιρετικά λεπτή.
- Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο ήταν η φαινομενική λογική με την οποία μιλούσαν οι ασθενείς. Ένας νέος που κατηγορούσε τους γονείς του, όπως έμαθε αργότερα, τους είχε σκοτώσει, παρότι η ομιλία του φαινόταν απολύτως φυσιολογική.
- Η ηθοποιός εφαρμόζει αυτή τη βιωματική έρευνα και σε άλλους ακραίους ρόλους, όπως όταν υποδύθηκε μια τοξικομανή. Σκοπός είναι να αποφεύγεται η καρικατούρα και οι χαρακτήρες να αποδίδονται με αυθεντικότητα και βαθύτερη κατανόηση.
Όπως εξομολογήθηκε η ηθοποιός όταν βγήκε από το Δρομοκαΐτειο, έβλεπε κάτω από εντελώς διαφορετική οπτική τους ανθρώπους γύρω της, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό της.
Σύμφωνα με τη Κόρα Καρβούνη πρόκειται για μια διαδικασία την οποία θεωρεί απαραίτητη όταν πρέπει να υποδυθεί κάποιος πολύ ιδιαίτερο και δύσκολο ρόλο.
Η εμπειρία της Κόρας Καρβούνη στο Δρομοκαΐτειο
Φιλοξενούμενη στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ1, η ηθοποιός περιέγραψε αρχικά τη συνεργασία που είχε με έναν ψυχίατρο και την επαφή που είχε με κάποιους ασθενείς: «Πέρασα δύο ημέρες, μαζί με έναν γιατρό ψυχίατρο, ο οποίος μου έφερνε τους ασθενείς να τους παρακολουθήσω. Και πώς είναι μαζί του και πώς είναι εκτός. Μάλιστα, ήταν πολύ σκληρή εμπειρία όλο αυτό. Το έκανα γιατί έπρεπε να ενσαρκώσω στις "Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας", όταν πρωτοέγινε αυτή η παράσταση, ένα κορίτσι με νοητική υστέρηση αλλά και ψύχωση. Είναι ένα περίεργο έργο γιατί δεν μας καταδεικνύει ακριβώς από τι πάσχει το παιδί. Και έπρεπε να κάνω αυτή την έρευνα για να μπορέσω να καταλάβω τι θα φέρω στην πρόβα στον σκηνοθέτη μου τότε Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Αλλά δεν ήταν εύκολο».
Δείτε το βίντεο
«Κοίταζα έλεγα τώρα αυτός θα μπορούσε να είναι τρελός»
Μιλώντας για τις ισορροπίες που έπρεπε να κρατήσει κατά τη διάρκεια της παρατήρησης και πως επηρεάστηκε, ανέφερε: «Είναι μια πολύ λεπτή ίνα. Ισορροπία. Είναι πάρα πολύ μικρή. Δηλαδή είναι ένα κούνημα από δω, εδώ, το να χάσει κανείς το μυαλό του και είχα πραγματικά ανατριχιάσει όταν έφυγα. Θυμάμαι πήρα το λεωφορείο και όποιον κοίταζα έλεγα τώρα αυτός θα μπορούσε να είναι τρελός. Εγώ θα μπορούσα να είμαι τρελή. Οι άνθρωποι που συνάντησα μου μιλούσαν με μεγάλη λογική. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό. Και μετά μάθαινα ότι, γιατί στο Δρομοκαΐτειο μπαίνει κανείς με εισαγγελική εντολή. Μετά μάθαινα, ένα παιδί, ας πούμε, που μου μιλούσε στον γιατρό και έλεγε δεν φταίω εγώ, φταίνε οι γονείς μου. Μετά μου λέει ο γιατρός έχει σκοτώσει τους γονείς του, αλλά αυτός μιλούσε φυσιολογικά. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό».
«Το ίδιο έκανα όταν χρειάστηκε να υποδυθώ μια τοξικομανή»
Μάλιστα η ηθοποιός αναφέρθηκε και σε άλλες περιπτώσεις όπου έπρεπε να βιώσει καταστάσεις προκειμένου να αποδώσει σωστά τους ρόλους: «Όταν πρέπει να κάνουμε κάτι τόσο ακραίο υποκριτικά; Ναι, χρειάζεται μια έρευνα, όπως το ίδιο έκανα όταν χρειάστηκε να υποδυθώ μια τοξικομανή και στη 10η Εντολή του Πάνου Κόκκινου και στο θέατρο σε μια παράσταση του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Χρειάζεται να γίνει μια έρευνα, να παρατηρηθούν αυτοί οι άνθρωποι έτσι ώστε να μην τους παρουσιάσουμε σαν σκίτσα. Σαν μια καρικατούρα. Είναι πολύ σημαντικό για μένα, για κάθε ρόλο, όμως, οπωσδήποτε γίνεται μια εσωτερική έρευνα, αλλά και μπορείς να εξερευνήσεις και ταινίες, να δεις ένα άλλο έργο τέχνης που μπορεί να σου δώσει μια έμπνευση και ταυτόχρονα να ψάξεις τον εαυτό σου που είμαστε ένα όλον. Έχουμε 15.000 τρόπους να γελάμε. Έχουμε 15.000 τόνους τη φωνή, 6.000 περπατήματα.
Να βρεις τις αποχρώσεις. Έχουμε πάρα πολλούς τρόπους που εκφράζουμε το θυμό μας. Κανείς δεν θυμώνει με έναν τρόπο. Αν αρχίσετε και παρατηρήστε τον εαυτό σας, θα έχετε μπροστά σας ένα οπλοστάσιο τεράστιο».