Αν η αναζήτηση της ευτυχίας είναι μια αλληλουχία δύσκολων ερωτήσεων, οι κατευθύνσεις που δίνει ο Αμερικανός καθηγητής Άρθρουρ Μπρουκς ίσως δίνουν κάποιες απαντήσεις.
Θεωρείται στην Αμερική ο «καθηγητής της ευτυχιας». Προσπαθώντας να δώσει μια διέξοδο στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, ο Άρθουρ Μπρουκς υποστηρίζει ότι έχει εντοπίσει τα σημεία εκείνα που έχουν αποδειχτεί καταλυτικά για την ψυχολογικη ανάταση ορισμένων ατόμων.
Σε μία από τις ομιλίες του, ο Μπρουκς ανέφερε ότι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι επαναλαμβάνουν ορισμένες συνήθειες για χρόνια και καταλήγει ότι «οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι κάνουν τέσσερα πράγματα κάθε μέρα».
Ο καθηγητής Άρθουρ Μπρουκς προτείνει τέσσερις επιλογές που, όπως λέει, κάνουν οι άνθρωποι που έχουν φτάσει στην κατάσταση της ευτυχίας.
Η εργασία μοιάζει καλύτερη όταν αφήνει κάτι χρήσιμο στους άλλους
Ο καθηγητής σημειώνει ότι πολλοί άνθρωποι περνούν μεγάλο μέρος της ημέρας τους δουλεύοντας αλλά την ολοκληρώνουν με την αίσθηση ότι έχουν κάνει κάτι ασήμαντο. Συνδέει αυτή την απόσταση με έναν χαρακτήρα διεκπεραίωσης που παίρνει συχνά η εργασία: «Είναι πιο μηχανική, δεν έχουμε την αίσθηση της αποστολής».
Η ιδέα δεν έχει να κάνει με το να εργάζεσαι περισσότερες ώρες αλλά με το να βρεις έναν λόγο που θα κάνει τη μέρα σου λιγότερο μηχανική. Επιπλέον, αυτή η αλλαγή επηρεάζει συνήθως τον τρόπο με τον οποίο κάποιος επιστρέφει στο σπίτι και μιλάει για τη δουλειά του.
«Προέρχεται πραγματικά από την αίσθηση ότι πετυχαίνουν, δημιουργούν αξία και βοηθούν τους άλλους», τονίζει. Αυτός ο τρόπος να βιώνεις τη δουλειά σου εμφανίζεται όταν κάποιος αισθάνεται ότι η προσπάθειά του βοηθά κάποιον άλλο, επιλύει ένα πρόβλημα ή βελτιώνει κάτι συγκεκριμένο.
Μάλιστα ο καθηγητής έδωσε παραδείγματα. Ένας σερβιτόρος που θυμάται το όνομα ενός πελάτη, μια νοσοκόμα που αφιερώνει λίγα λεπτά παραπάνω για να ακούσει ή ένας δάσκαλος που προετοιμάζει καλύτερα το μάθημά του μπορούν να διαπιστώσουν αυτή τη διαφορά στη σχέση τους με την εργασία τους. Έτσι η δουλειά μπορεί να πάψει να θεωρείται απλώς ένας τρόπος για να πληρώνονται οι λογαριασμοί.
Οι αληθινοί φίλοι δεν είναι οι διαδικτυακοί
Υπάρχουν άνθρωποι που μιλάνε με πολλούς άλλους κάθε μέρα και παρόλα αυτά επιστρέφουν στο σπίτι με ένα αίσθημα απομόνωσης. Ο Μπρουκς διαχωρίζει με τρόπο κατηγορηματικό τις αληθινές φιλίες από τους γνωστούς που εμφανίζονται μόνο σε σύντομες συνομιλίες ή στα κοινωνικά δίκτυα.
Στην ομιλία του εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, σήμερα και παρά τις περισσότερες δυνατότητες επικοινωνίας, υπάρχει λιγότερη συναισθηματική σύνδεση. Αυτή η έλλειψη εγγύτητας εμφανίζεται συνήθως σε μικρές λεπτομέρειες, όπως το να σταματάει κανείς να τηλεφωνεί ή να μένει χωρίς κάποιον με τον οποίο να μιλήσει πραγματικά όταν προκύπτει ένα πρόβλημα.
Η οικογένεια κατέχει επίσης σημαντική θέση σε αυτές τις καθημερινές συνήθειες. Ο Μπρουκς εξηγεί ότι «ήταν πιο πιθανό να έχουν συγκρούσεις με τις οικογένειές τους λόγω ασήμαντων θεμάτων, όπως η πολιτική». Πολλές διαφωνίες ξεκινούν από ασήμαντα σχόλια και καταλήγουν να δημιουργούν αποστασιοποίηση που διαρκεί μήνες. Επιπλέον, όταν αυτές οι σχέσεις ψυχραίνονται, ορισμένοι άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο μόνοι τους και περιορίζουν ακόμη περισσότερο τις εξόδους τους εκτός εργασίας.
Η πίστη αναδύεται ως στήριγμα
Ο Μπρουκς συμπεριλαμβάνει την πίστη σε αυτές τις επιλογές που κάνουν οι ευτυχισμένοι άνθρωποι, επειδή πολλοί βρίσκουν σε αυτήν έναν τρόπο να οργανώνουν τις ζωές τους και να περνούν χρόνο με άλλους.
Δεν αναφέρεται μόνο στη θρησκεία με την έννοια της κυριακάτικης λειτουργίας, αλλά την αίσθηση ότι ανήκει κανείς σε κάτι ευρύτερο. Αυτή η συνήθεια μπορεί να διαρκεί λίγα λεπτά κάθε πρωί, να συνίσταται σε μια εβδομαδιαία συνάντηση ή να είναι μια στιγμή ησυχίας στο τέλος της ημέρας.
Όταν αυτές οι συνήθειες εξασθενούν, αυξάνεται η απόσταση
Ο καθηγητής εντοπίζει ένα ρήγμα με τις καλές συνήθειες, χρονικά το τοποθετεί στα τέλη του περασμένου αιώνα. Το αποτέλεσμα είναι πιο ψυχρές σχέσεις, λιγότερες προσωπικές συναντήσεις και ημέρες που επικεντρώνονται σχεδόν αποκλειστικά στην παραγωγή και την κατανάλωση.
Επιπλέον, ορισμένοι καταλήγουν να γεμίζουν τον ελεύθερο χρόνο τους με οθόνες, ενώ μειώνουν την πραγματική επαφή με τους άλλους, κάτι που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε προβλήματα στάσης του σώματος.
Εξηγεί επίσης ότι «η σχέση με την εργασία έχει αλλάξει». Αυτή η μεταμόρφωση γίνεται συνήθως αντιληπτή όταν κάποιος μιλάει για την εργασία του ως μια κενή υποχρέωση και παύει να νιώθει υπερηφάνεια για αυτό που κάνει κάθε μέρα. Ο Μπρουκς ενώνει όλα αυτά τα κομμάτια σε μια ενιαία ιδέα και υποστηρίζει ότι η ευτυχία δεν εξαρτάται μόνο από μεγάλες αποφάσεις, επειδή πηγάζει επίσης από μικρές συνήθειες που επαναλαμβάνονται για χρόνια.
Οι τέσσερις επιλογές ζωής που ο Άρθουρ Μπρουκς συνδέει με τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους
Συμπερασματικά, ο καθηγητής Άρθουρ Μπρουκς υπογραμμίζει τη σημασία των παρακάτω τεσσάρων επιλογών ζωής:
- Διατήρηση στενών σχέσεων με την οικογένεια: Οι οικογενειακές σχέσεις έχουν σημασία όταν υπάρχει πραγματική επαφή, συχνές συζητήσεις και υποστήριξη σε δύσκολες στιγμές. Αυτή η εγγύτητα συνήθως αποτρέπει την υπερβολική απομόνωση ενός ατόμου.
- Αληθινοί φίλοι: Δεν αναφέρεται σε γνωστούς ή επαφές. Μιλάει για φιλίες με πραγματική εμπιστοσύνη, όπου κάποιος μπορεί να ζητήσει βοήθεια σε οποιαδήποτε περίσταση, να μιλήσει με ειλικρίνεια ή να μοιραστεί χρόνο χωρίς να προσποιείται.
- Εκ νέου νοηματοδότηση στη δουλειά: Ο Μπρουκς συνδέει την ικανοποίηση με την ιδέα ότι η δουλειά χρησιμεύει σε κάτι χρήσιμο.
- Ενεργή άσκηση της πίστης: Αναφέρεται στο να αφιερώνει κανείς χρόνο σε μια πίστη, μια πνευματική ρουτίνα ή έναν προσωπικό χώρο που βοηθά να βάλει τάξη στη ζωή του. Αυτό μπορεί να προσφέρει σταθερότητα όταν προκύπτουν προβλήματα ή πιο χαοτικές φάσεις.