Η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή στα 56 της χρόνια, σκορπίζοντας θλίψη στους οικείους της και όχι μόνο.
Η πρώην γυμνάστρια νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, έχοντας δίπλα της τον σύζυγό της, Τραϊανό Δέλλα, και την κόρη τους, Βικτώρια.
Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε η 18χρονη κόρη της μέσα από ανάρτηση στο Instagram. «Μαμά, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να είμαι περήφανη για σένα και να σε θαυμάζω. Στη ζωή μου ελπίζω να σου μοιάσω έστω και λίγο. Θα είσαι για πάντα το αιώνιο πρότυπό μου. Και τώρα ξέρω πως θα έχω πάντα τον φύλακα άγγελό μου να με προσέχει», έγραψε η κόρη της.
Καρδιές ράγισε και η ανάρτηση του Τραιανού Δέλλα, ο οποίος είπε το δικό του «αντίο». «Άγγελέ μου, αγάπη μου, πέτα ψηλά, πέτα μακριά, πήγαινε στο φως, αυτό το φως που σε φώτιζε και εδώ κάτω, αυτό το φως που γέμιζε το χαμόγελό σου και φώτιζε τη ζωή μας. Αλλά όσο μακριά και να πετάξεις η αγάπη μου θα σε φθάνει» σημείωσε.
Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει το μεσημέρι της Τετάρτης στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος, ενώ η ταφή στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου.
Όταν η Γωγώ Μαστροκώστα είχε μιλήσει για τον καρκίνο
Η Γωγώ Μαστροκώστα πριν χρόνια είχε διαγνωστεί με καρκίνο στο στήθος και είχε μιλήσει γ'ι αυτό 2009 όταν είχε εμφανιστεί στα βραβεία «Γυναίκες της χρονιάς».
«Επιτέλους βρήκα την ευκαιρία να απαντήσω σε όλους με ρωτάνε για τα μαλλιά μου γιατί τα έχω κόψει. Δεν τα έκοψα. Μία φίλη που γνώρισα μέσα από αυτή μου την περιπέτεια η οποία έχει περάσει κάτι ανάλογο με συμβούλευσε να βγω και να το πω για να συσσωρεύσω θετική ενέργεια από τον κόσμο. Δεν ένιωθα έτοιμη να το κάνω, δεν ξέρω και τώρα αν είμαι έτοιμη να το κάνω, αλλά όσο περνούσε ο καιρός ένιωθα ότι δεν είχα κανένα δικαίωμα να το κρατήσω όλο αυτό για τον εαυτό μου.
Πραγματικά, πάντα ήμουν άνθρωπος που πατούσα στη γη και δεν μπορούσα να καταλάβω όλη αυτή τη δημοσιότητα. Μου φαινόταν λίγο αστεία, πολλή δημοσιότητα χωρίς λόγο. Ουσιαστικά, ήταν εντελώς δυσανάλογη με τα επαγγελματικά μου. Μέσα από αυτή την περιπέτεια έχω καταλάβει τελικά γιατί… Είναι ακριβώς γι’ αυτή τη στιγμή που θα παρουσιάσω τη δική μου ιστορία στον κόσμο με την ελπίδα ότι κάποιες γυναίκες που δεν είναι καθόλου υποψιασμένες, όπως ήμουν και εγώ, θα ψαχτούν. Με την ελπίδα ότι δεν θα μείνουν σε μία γνώμη. Η καλύτερη διάγνωση είναι η διπλή διάγνωση, καλύτερα να γίνεται από δύο γιατρούς. Θέλω να πω όμως κάτι και για τις γυναίκες που βρίσκονται στην ίδια μοίρα μαζί μου και δυστυχώς είμαστε πάρα πολλές. Όταν έγραψα αυτή την ιστορία για το "Life & Style", στο τέλος αναρωτήθηκα λέω ωραία τώρα, ωραίο όλοι αυτοί οι βαρύγδουποι τίτλοι: “Είμαι νικήτρια;”. Είναι κάτι που δεν μπορώ να το απαντήσω ούτε θα μπορέσω να το απαντήσω στο τέλος, ούτε εγώ ούτε πολλές γυναίκες. Κατέληξα, όμως, στο εξής: Πρέπει να μάθω να ζω με αυτό και ότι η νίκη έχει σχέση με τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τη νόσο και δεν μετριέται με τις ημέρες και τα χρόνια επιβίωσης. Ο άνδρας μου, ο φύλακας άγγελός μου, μου είπε ότι αν έστω και μια γυναίκα βοηθηθεί μέσα από αυτό θα έχω πετύχει τον δικό μου τον στόχο. Ο στόχος ο δικός μου είναι αυτός πραγματικά μέσα από την καρδιά μου: να με δουν κάποιες γυναίκες και απλά να τρέξουν».