Για το σε ποιο κεφάλαιο στη ζωή της βρίσκεται σήμερα μίλησε η Δήμητρα Παπαδοπούλου μνημονεύοντας ιδιαίτερα τον πατέρα της και τις προσωπικές επιλογές της.
Πρόσφατα η ηθοποιός πήρε το πτυχίο της στην Αγγλική Φιλολογία, το οποίο και αφιέρωσε στον μπαμπά της και εξήγησε πως ήταν κάτι που πως αποτελούσε μία τεράστια εκκρεμότητα στη ζωή της, την οποία ήθελε να κλείσει.
Μιλώντας για τα παιδικά της χρόνια ανέφερε πως λόγω των πολλών μετακομίσεων σε διαφορετικές χώρες αισθάνονταν πάντα ως ξένη, ενώ αναφέρθηκε και στο κομμάτι της ψυχανάλυσης και πόσο την έχει βοηθήσει.
Δήμητρα Παπαδοπούλου: «Στην αποφοίτηση δεν ασχολήθηκαν πολύ μαζί μου»
Περιγράφοντας πως προέκυψε η επιστροφή στην Αγγλική Φιλολογία η Δήμητρα Παπαδοπούλου εξήγησε πως ήταν καθοριστική η παρότρυνση από μια φίλη της.
«Αν η ζωή μου ήταν βιβλίο, θα ήμουν στο κεφάλαιο "μπαμπά πήρα πτυχίο". Ήταν μία τερατώδης εκκρεμότητα, σε επίπεδο απωθημένου. Ένιωθα συνέχεια ότι "αχ να γυρνούσα τον χρόνο πίσω, να έπαιρνα το πτυχίο". Και από την πολύ τη γκρίνια μου, βρέθηκε η Δανάη Λουκάκη, η οποία είναι μία πολύ γλυκιά φίλη που έχει πάρει το ίδιο πτυχίο, και μου λέει "Γιατί δεν πας; Τρία μαθήματα είναι". Και μπήκα σε αυτό το κλίμα. Μην φανταστείς ότι έγινα φυτό... Στην αποφοίτηση δεν ασχολήθηκαν πολύ μαζί μου. Μόνο όταν μου έδωσαν να βάλω τήβεννο, επειδή είδαν και το όνομα, υπήρχε αυτό το ότι θα έρθει τώρα μία παλαβή μεσήλικας να πάρει το πτυχίο», είπε η ηθοποιός στην εκπομπή «Καλύτερα Δε Γίνεται».
«Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να γίνω ηθοποιός»
Μάλιστα η Δήμητρα Παπαδοπούλου θυμήθηκε τα λόγια του πατέρα της ότι του ανακοίνωσε πως θέλει να γίνει ηθοποιός: «Ήθελε τόσο πολύ ο μπαμπάς μου να πάω σε μία σχολή που να έχει μέλλον, γιατί θεωρούσε ότι τα αγγλικά ήταν το μέλλον. Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να γίνω ηθοποιός. Όταν του είπα ότι θέλω να γίνω ηθοποιός μου είπε "λυπάμαι πολύ παιδί μου". Είχε μία θεωρία ότι οι ηθοποιοί είναι αγράμματοι, αμόρφωτοι, ότι είναι στον αέρα και δεν έχουν κάποιο αντικείμενο. Που δεν είναι ψέματα ότι είμαστε στον αέρα... Με το "εγώ" μας έχουμε να κάνουμε πολύ. Βέβαια ο άνθρωπος ήθελε το πτυχίο γιατί θεωρούσε ότι θα πεινάω στο θέατρο. Οπότε να έχω μία άλλη τέχνη να πάω να βγάλω κανένα φράγκο να πληρώνω το νοίκι. Είδε τη μεγάλη μου επιτυχία, αλλά είχε πάθει και μία μικρή άνοια -ελπίζω να μην είναι κληρονομικό- αλλά ψυχολογικά ήταν λίγο πιο ήσυχος ότι δεν θα πεινάσω».
Δείτε το βίντεο
«Δεν με αφορούν καθόλου αυτοί που με απορρίπτουν»
Για τον ρόλο της ψυχοθεραπείας και της ψυχανάλυσης η ηθοποιός αποκάλυψε ένα από τα μεγαλύτερα θέματα που κατάφερε και έλυσε: «Κάνω πολύ ψυχοθεραπεία και ψυχανάλυση. Έχω πλέον λύσει ότι αυτοί που με απέρριπταν παλιά, έπαιρναν αξία στη ζωή μου, για να τους αποδείξω ότι αξίζω. Τώρα δεν με αφορούν καθόλου αυτοί που με απορρίπτουν. Με εκνευρίζουν με την έννοια ότι "εγώ είμαι αυτό και αν σου αρέσει". Στο επαγγελματικό κομμάτι είχα μεγαλύτερη αποδοχή σε αυτό που παλιά με απορρίπτανε, ότι κάνω δηλαδή πλάκα, ότι κανιβαλίζω, ότι λέω χοντράδες, ότι σατιρίζω τον κόσμο. Όλο αυτό που ήταν απόρριψη, μετά τη δουλειά έγινε αποδοχή».
Η Δήμητρα Παπαδοπούλου μιλώντας για τα παιδικά της χρόνια εξομολογήθηκε ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που είχε να αντιμετωπίσει: «Το νούμερο ένα είναι η μετανάστευση από Αλεξάνδρεια Αιγύπτου σε Κύπρο, Θεσσαλονίκη, Αθήνα. Ήμουν ένα παιδί που κάθε φορά ένιωθε ξένο. Και τώρα νιώθω λίγο ξένη... με την τεχνολογία».