Οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουν για την Άντζελα Δημητρίου, η οποία θέλησε να μοιραστεί σκέψεις και εικόνες από την παιδική της ηλικία στο Περιστέρι όπου γεννήθηκε.
Η ερμηνεύτρια μεγάλων λαϊκών επιτυχιών μίλησε για τη φτώχεια εκείνης της εποχής, το σχολείο όπου πήγαινε και πως το τραγούδι ήταν κομμάτι της ζωής της από πολύ μικρή ηλικία.
Μάλιστα αναφέρθηκε και στον γιο της που απέκτησε σε ηλικία 15,5 χρονών και στις δύσκολες στιγμές που έζησε καθώς έπρεπε να τον αποχωριστεί προκειμένου να μεγαλώσει σε άλλη οικογένεια.
Άντζελα Δημητρίου: «Θυμάμαι το πέτρινο σχολείο που πήγαινα»
Η Άντζελα Δημητρίου παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα δε Γίνεται» κάνοντας αρχικά μια μικρή αναδρομή για το πως μεγάλωσε όταν ήταν παιδί.
Αρχικά, η τραγουδίστρια είπε: «Όταν γυρίζω πίσω, θέλω να θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια, τη φτωχική ζωή. Γεννήθηκα στο Περιστέρι, στις παράγκες. Θυμάμαι το πέτρινο σχολείο που πήγαινα. Ήμουν πολύ καλή μαθήτρια. Η μικρή Άντζελα στο Περιστέρι ήθελε όπου στεκόταν και όπου βρισκόταν να τραγουδάει. Έπαιρνα στα χέρια το μπρίκι και τραγουδούσα. Είμαι αυτοδίδακτη. Η φωνή που είχα έβγαινε από την ψυχή και την καρδούλα μου».
Στη συνέχεια η Άντζελα Δημητρίου μίλησε για την επέμβαση που χρειάστηκε να κάνει: «Κάποια στιγμή, η ψυχή και η καρδιά κουράστηκαν και έπρεπε να κάνω μια επέμβαση, την οποία έκανα. Όταν επανήλθε η φωνή, ήταν πάρα πολύ λεπτή, οπότε έπρεπε να πάω να κάνω φωνητική για να επανέλθει η φωνή μου και να μπορέσω να ξανατραγουδήσω».
Δείτε το βίντεο
«Μ’ αγαπούσανε πάρα πολύ όλοι. Με όλους που δούλεψα»
Η ερμηνεύτρια περιέγραψε στιγμιότυπα από τη συνεργασία που είχε με τον Βασίλη Τσιτσάνη και τη Ρίτα Σακελλαρίου, λέγοντας: «Ο Βασίλης Τσιτσάνης ήταν ο πρώτος άνθρωπος που με εμπιστεύθηκε. Ήτανε ένας άνθρωπος απλός, υπέροχος. Έπινε κρασί, θυμάμαι, χύμα. Σε κανάτα. Και μου ‘λεγε, “Όταν μεγαλώσεις, το καλύτερο κρασί είναι το χύμα. Αυτό θα πίνεις”. Μ’ αγαπούσανε πάρα πολύ όλοι. Με όλους που δούλεψα. Μα αυτή που ήμουνα πολύ κοντά και την αγαπούσα πάρα πολύ ήταν η Ρίτα Σακελλαρίου. Θυμάμαι ότι πήγαινα μέσα στο καμαρίνι και μου έλεγε “Σε παρακαλώ πολύ, βγάλε μου αυτές τις μπότες από το πόδι, γιατί με πονάνε τα πόδια μου”».
Παράλληλα, μίλησε και για τον γιο της, Βαγγέλη που απέκτησε σε ηλικία 15,5 ετών, ο οποίος για 27 χρόνια δεν γνώριζε ότι η τραγουδίστρια ήταν η μητέρα του. Αναφερόμενη στα δύο κομμάτια που αφιερώνει στον γιο της και στην κόρη της, Όλγα Κιουρτσάκη, η Άντζελα Δημητρίου είπε: «Το “Δυο φωνές” είναι ένα τραγούδι για την κόρη μου και το “Ποια θυσία” για τον γιο μου. Έγινα πρώτη φορά μαμά όταν ήμουν 15,5 χρονών. Δεν γινόταν να κρατηθεί αυτό το παιδί και να το έχω εγώ και δόθηκε. Απλά. Ήθελε η μητέρα μου να βοηθήσει τη νύφη της, που δεν έκανε παιδιά, και έγινε αυτό. Όσο μεγάλωνα, ο καημός μεγάλωνε πιο πολύ και κάποια στιγμή ήρθε στη ζωή μου η Όλγα, εκεί άλλαξαν εντελώς τα πράγματα. Την παιδικότητα που έχασα τότε τη βρίσκω τώρα στην εγγονή μου».
«Τον έβαλα και στην ΕΡΤ και ήτανε στα τηλέφωνα»
Η Άντζελα Δημητρίου θυμήθηκε τη στιγμή που κλήθηκε να σώσει έναν άνθρωπο που βίωνε οικονομική καταστροφή και κοιμόταν σε ένα μικρό αυτοκίνητο: «Πάντα στη ζωή πρέπει να δίνεις, πρέπει να παίρνεις για να δίνεις. Είχα έναν άνθρωπο ο οποίος δεν είχε πού να κοιμηθεί και κοιμότανε στο αυτοκίνητό του. Δούλευα στη Νεράιδα τότε, θυμάμαι. Και έρχεται μέσα στο καμαρίνι, και μου λέει “Χρωστάω κάποια γραμμάτια και πρέπει να τα δώσω, γιατί αν δεν τα δώσω, θα μου πάρουν τ’ αυτοκίνητό μου”. Και με βγάζει έξω. Και μου δείχνει ένα μικρό αυτοκινητάκι, το οποίο ήτανε μέσα με κουρελούδες, με σεντόνια… Και του λέω, “Σε παρακαλώ πολύ. Πες μου πού είναι αυτός που έχει τα γραμμάτια, να τον φέρεις εδώ, θα πάρω εγώ τα γραμμάτια, να δώσω τα λεφτά, να τα σκίσω, και να σου μείνει αυτό”. Και μετά αφού έγινε αυτό, τον έβαλα και στην ΕΡΤ και ήτανε στα τηλέφωνα».