Ο Γιώργος Αλβέρτης πήγε για μια τυπική μαγνητική τομογραφία. Δύο μέρες αργότερα η ζωή του και της οικογένειάς του θα άλλαζε για πάντα, όπως εξομολογήθηκε η σύζυγός του Αλεξία Έβερτ, στην εκπομπή «Κεραία» της Ρέας Βιτάλη, που μεταδίδεται από το ΕΡΤnews και αφορά αφηγήσεις ανθρώπων που η ζωή τους και τα όνειρά τους άλλαξαν μέσα σε μία στιγμή. Κλήθηκαν ξαφνικά να αντιμετωπίσουν μια νέα πραγματικότητα, άγνωστη και οδυνηρή.
Στο πρώτο επεισόδιο, η Αλεξία Έβερτ-Αλβέρτη, η κόρη του Μιλτιάδη Έβερτ και της φωτογράφου Λίζας Βάντερπουλ-Έβερτ, διηγήθηκε την ιστορία που έζησε, ζει και θα συνεχίσει να ζει στο πλευρό του συζύγου της Γιώργου Αλβέρτη. Πριν από 23 χρόνια ένας πονοκέφαλος οδήγησε τον Γιώργο για εξετάσεις στo νοσοκομείο, και από εκείνη τη στιγμή άλλαξαν όλα.
Ένα ατυχές χειρουργείο, μια κακή νοσηλεία, μέρες στην εντατική και μήνες στον θάλαμο ανάρρωσης μετέτρεψαν τον Γιώργο Αλβέρτη σε άνθρωπο χωρίς μνήμη. Ακολούθησε πολυετής αγώνας στις δικαστικές αίθουσες, με δυσκολίες και κακοδικίες, με την Αλεξία Έβερτ-Αλβέρτη και την οικογένειά της να συνεχίζουν προς μια ζωή που δεν έχουν επιλέξει.
«Μου ήρθε κεραμίδα στο κεφάλι. Είχα πάει στη δουλειά μου να εργαστώ μια κανονική μέρα. Και ο άνδρας μου πήγε με πονοκέφαλο να κάνει εξετάσεις, γιατί προφανώς πρέπει να ήταν οδυνηρός για να αποφασίσει να κάνει μαγνητική», περιγράφει η ίδια. Η διάγνωση έδειξε μια καλοήθη κύστη στον εγκέφαλο, στην τρίτη κοιλία. Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι η επέμβαση θα ήταν σύντομη, η πραγματικότητα μέσα στο χειρουργείο ήταν δραματικά διαφορετική.
«Ήταν ένα χειρουργείο που μας είπαν ότι θα διαρκέσει δυόμισι-τρεις ώρες και διήρκεσε οκτώ. Από εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι κάτι δεν πάει καλά. Και το λέω αυτό με κάθε γνώση, γιατί ήμουν σε ένα περιβάλλον όπου υπήρχαν και άλλοι γιατροί, μιλούσαν οι άλλοι γιατροί, μέχρι που έλεγαν "τι κάνανε στον άνθρωπο;”. Πήγα στο εξωτερικό με τις εξετάσεις. Μου λένε "τι κάναν εδώ;”», ανέφερε χαρακτηριστικά η Αλεξία Έβερτ.
«Έκανε τρεις εβδομάδες να ανέβει στο δωμάτιο. Γιατί από κακή αντιμετώπιση… και δεν ξέρω αν έγιναν και χειρουργικά λάθη, έμεινε τρεις εβδομάδες στην εντατική. Δεν πήγαμε απ’ το χειρουργείο μια μέρα στην εντατική και μετά στο δωμάτιο την ίδια μέρα, που έτσι μας το είχαν παρουσιάσει.
Είχαν το θράσος να λένε "μην κάνετε πολλές ερωτήσεις, είναι καλά". Ένας γιατρός μού είπε ότι θα γίνει καλύτερα από πριν. Του απάντησα πως δεν υπάρχει καλύτερο από πριν για τον Αλβέρτη. Ήταν ένα αστέρι, από άποψη συναισθηματικής νοημοσύνης, IQ, EQ…» πρόσθεσε.
Σύμφωνα με την εξομολόγηση της συζύγου του, ο Γιώργος Αλβέρτης δεν επέστρεψε ποτέ στο δωμάτιο την ίδια ημέρα, όπως είχε προγραμματιστεί. Αντίθετα, παρέμεινε τρεις εβδομάδες στην εντατική λόγω κακής αντιμετώπισης και πιθανών χειρουργικών σφαλμάτων.
Όταν η κουβέντα φτάνει στη στάση των συναδέλφων των θεραπόντων ιατρών και την προοπτική να καταθέσουν σε ένα δικαστήριο, η Αλεξία Έβερτ τονίζει: «Λούηδες. "Ξέρεις… δεν μπορώ… δεν είναι και η ειδικότητά μου ακριβώς…”. Υπήρχε μεγάλη κίνηση μέσα-έξω απ’ την κλινική. Ερχόντουσαν, το μάθαιναν, μαθεύτηκε πολύ γρήγορα, γιατί και ο Γιώργος είχε τεράστιο κύκλο γνωστών. Ζητούσε ο πατέρας μου να είναι μέσα στις συσκέψεις… ήξεραν την ιστορία όλοι από το Α ως το Ω».
«Σήμερα ο Γιώργος είναι ένα άτομο με αναπηρία, πλήρως εξαρτώμενο. Φέρεται σαν μωρό και ξεχνάει ακόμα και πού είναι η τουαλέτα. Ήταν ένα εξαιρετικό μυαλό, με πάρα πολύ καλή φυσική υγεία και πολύ υψηλή νοημοσύνη…». Μετά το τέλος της επέμβασης -όπως κατέθετε τότε η κυρία Έβερτ- οι γιατροί διαβεβαίωναν ότι όλα πήγαν καλά, ενώ και ο ίδιος ο ασθενής μιλούσε και επικοινωνούσε με τους οικείους του. Όμως, λίγες ώρες μετά είχε πονοκέφαλο, έκανε εμετό και είχε πρόβλημα συνείδησης. Παρ’ όλα αυτά, οι γιατροί συνέχιζαν να διαβεβαιώνουν την οικογένεια ότι όλα βαίνουν καλώς.
Στη συνέχεια, όμως, διαπιστώθηκε ότι ο Γ. Αλβέρτης είχε υποστεί σοβαρές εγκεφαλικές βλάβες. Κι αυτό γιατί οι γιατροί είχαν παραλείψει να του τοποθετήσουν παροχέτευση, η οποία θα εκτόνωνε την πίεση από το υγρό στον εγκέφαλο. Η παροχέτευση, σύμφωνα με την κυρία Έβερτ, θα έπρεπε να είχε τοποθετηθεί μετά την επέμβαση και όχι την επόμενη ημέρα.
Ο ασθενής, λίγες ημέρες αργότερα, εμφάνισε υψηλό πυρετό και οι γιατροί αφαίρεσαν την παροχέτευση και την τοποθέτησαν ξανά μετά από δέκα ώρες. «Ήταν η δεύτερη φορά που ο άντρας μου έφτασε ένα βήμα πριν το θάνατο» είχε πει τότε η κυρία Έβερτ.
Σήμερα, 23 χρόνια μετά, η δικαστική διαμάχη και οι κακοδικίες αποτελούν μέρος μιας καθημερινότητας που η οικογένεια δεν επέλεξε, αλλά καλείται να διαχειριστεί με αξιοπρέπεια. Ο Γιώργος Αλβέρτης, ένας άνθρωπος που κάποτε ακτινοβολούσε, ζει πλέον χωρίς τη μνήμη του, με την Αλεξία να στέκεται δίπλα του, μετατρέποντας τον πόνο σε δύναμη μέσα από ένα πικρό αλλά μαχητικό γέλιο.