Ο ηθοποιός Χρίστος Πολίτης έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη, σε ηλικία 83 ετών.
Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο Facebook ο συγγραφέας Μάνος Λαμπράκης, γράφοντας «Ο Χρήστος Πολίτης δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας… 1942 - 2026».
Ο αγαπημένος πρωταγωνιστής του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης είχε αποσυρθεί τα τελευταία χρόνια από τα φώτα της δημοσιότητας. Ζούσε απομονωμένος στο σπίτι του στο Πόρτο Ράφτη, ενώ λίγα γίνονταν γνωστά για τη ζωή του.
Ωστόσο, είχε διαγράψει μια μακρά πορεία στον χώρο της υποκριτικής, με εμβληματικούς ρόλους σε ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και της τηλεόρασης.
Ο Χρήστος Πιατουλάκης, όπως ήταν το πραγματικό όνομά του, γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1942 στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου και μεγάλωσε, με καταγωγή από το χωριό Καβούσι Ρεθύμνης.
Η επαγγελματική πορεία του Χρίστου Πολίτη
Εργάστηκε στο θέατρο από το 1966-1967 έως το 1997-1998, σε πάνω από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο, κυρίως, από το 1968 έως το 1974, συμμετέχοντας σε 18 ταινίες. Στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε 8 τηλεοπτικές σειρές.
Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο των Γιάννη Φέρτη - Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο «Δέκα μικροί νέγροι», της Αγκάθα Κρίστι. Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη - Νίκου Χατζίσκου στα έργα «Πολύ κακό για το τίποτα» και «Τσάι και συμπάθεια».
Στη συνέχεια έκανε συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα «Χοηφόροι - Ευμενίδες» του Αισχύλου και «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη, με τα οποία συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό.
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου, που είχε στόχο τη θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα.
Περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998 εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου, ωστόσο αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης, στις βουλευτικές εκλογές του 1996.
Οι ηρωικές ταινίες της Επανάστασης και του 1940
Στο κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με έναν πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου «Λεωφόρος του μίσους»ν και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες «Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών».
Το 1969 κέρδισε και το βραβείο Β' Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία «Το κορίτσι του 17».
Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις στις ηρωικές ταινίες για την Ελληνική Επανάσταση αλλά και το Έπος του 1940. Είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ταινίες «ΟΧΙ», «Η Μάχη της Κρήτης», «Ο τελευταίος των κομιτατζήδων», «Παπαφλέσσας» κ.ά.
Το 1971 ήρθε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην ταινία «28η Οκτωβρίου ώρα 05.30», με συμπρωταγωνιστές τη Βέρα Κρούσκα και τον Φερνάντο Σάντσο.
Στην ταινία «Οι Σουλιώτες», του 1972, πρωταγωνίστησε δίπλα στην Κάτια Δανδουλάκη, ενώ έναν χρόνο αργότερα ήρθαν οι «Τελευταίοι του Ρούπελ».
Την ίδια χρονιά έπαιξε δίπλα στη Ζωή Λάσκαρη στον «Αστερισμό της Παρθένου», του Γιάννη Δαλιανίδη και της Finos Film.
Η τελευταία εμφάνισή του ήταν στην ταινία «Broadway», το 2022.
Ο ρόλος του «Γιάγκου Δράκου» που έμεινε στην ιστορία
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά «Τα δίχτυα του τρόμου». Συμμετείχε στις σειρές «Βασίλισσα Αμαλία», με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975), και «Αφροδίτη», με τη Νόρα Βαλσάμη (1977).
Τη δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα. Ωστόσο, το 1991 επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου «Η Λάμψη», μια συνεργασία που έμελλε να τον καθιερώσει στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως αδίστακτο «Γιάγκο Δράκο», ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005.
Η «Λάμψη», ως η μακροβιότερη ελληνική καθημερινή σειρά, μπήκε σε εκατομμύρια σπίτια και ο Γιάγκος Δράκος εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και συζητημένους ρόλους. Το κοινό άλλοτε τον μισούσε και άλλοτε τον κατανοούσε, γεγονός που αποδεικνύει τη δύναμη της ερμηνείας του Χρίστου Πολίτη.
Για τον ίδιο τον ηθοποιό, ο ρόλος αποτέλεσε κορυφαία στιγμή της τηλεοπτικής του διαδρομής. Μέχρι σήμερα, ο Γιάγκος Δράκος παραμένει συνώνυμο του ονόματός του και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ένας τηλεοπτικός χαρακτήρας μπορεί να περάσει στη συλλογική μνήμη όταν υποστηρίζεται από ουσία, μέτρο και υποκριτική ποιότητα.
Μάλιστα, πολλές σκηνές και ατάκες του (όπως το «Μίλα, Βίρνα») έχουν γίνει εμβληματικές και ακούγονται μέχρι και σήμερα.
Η συμμετοχή του στη «Λάμψη» υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.
Τι έλεγε ο Χρίστος Πολίτης για τη «Λάμψη»
Ο ίδιος ο Χρίστος Πολίτης είχε εκφράσει την πικρία του για τη «Λάμψη» αλλά και για τον ίδιο τον Νίκο Φώσκολο και τη συμπρωταγωνίστριά του, Κάτια Δανδουλάκη.
«Δεν έχω κρατήσει με κανέναν επαφή από τη ''Λάμψη''. Έχω αποχωρήσει από τη δημόσια ζωή, η πραγματικότητα που ζούμε είναι άθλια και δεν θέλω να συμμετέχω πουθενά. Δεν έχω κρατήσει επαφές με κανέναν συνάδελφό μου από τη ''Λάμψη''. Έχω αποχωρήσει γενικά από την καλλιτεχνική ζωή, από τη δημόσια ζωή, από τα πάντα. Η πραγματικότητα που ζούμε για εμένα είναι άθλια και δεν θέλω να συμμετέχω πουθενά», είχε τονίσει ο Χρίστος Πολίτης στις τηλεοπτικές κάμερες το 2022.
Σε άλλη συνέντευξή του είχε πει ότι η «Λάμψη» δεν είχε κανένα καλλιτεχνικό ενδιαφέρον για εκείνον, ενώ για τον Φώσκολο τόνισε ότι «δεν τον γούσταρε ποτέ», αφήνοντας αιχμές για τη συμπρωταγωνίστριά του, Κάτια Δανδουλάκη, ότι έπαιρνε υπέρογκα ποσά για την εποχή και δεν ήθελε το όνομά της να είναι δίπλα στο δικό του.
Η τελευταία δημόσια εμφάνιση το καλοκαίρι του 2023
Ο Χρίστος Πολίτης είχε εμφανιστεί τελευταία φορά δημόσια, πριν απομονωθεί ξανά, το καλοκαίρι του 2023 στην Απονομή Βραβείων Ίρις στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
