Για την Άννα Βίσση αλλά και για τον Γιώργο Μαζωνάκη μίλησε ο Φοίβος, στον απόηχο της χθεσινής συναυλίας στο ΟΑΚΑ που πραγματοποίησε η μεγάλη ερμηνεύτρια.
- Ο Φοίβος, βαθιά συγκινημένος από τη συναυλία της Άννας Βίσση, την χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη τραγουδίστρια. Σχολίασε τη στιγμή που 90.000 θεατές τραγούδησαν το κομμάτι του Γιώργου Μαζωνάκη, χαρακτηρίζοντάς την συγκλονιστική και χαρά για την επιτυχία της.
- Ο συνθέτης περιέγραψε τον Γιώργο Μαζωνάκη ως «τυπά» και «μεγάλη φυσιογνωμία». Διευκρίνισε πως δεν υπήρξαν στενοί φίλοι, αλλά είχαν μια εξαιρετική κοινωνική συναναστροφή, τονίζοντας πως ο καλύτερος τρόπος να τον γνωρίσει κανείς είναι μέσα από τα τραγούδια του.
- Η έμπνευση για το τραγούδι «Σάββατο» προήλθε από μια προσωπική του στιγμή μοναξιάς. Παρατηρώντας χαρούμενα ζευγάρια ένα Σάββατο στην Κηφισιά, συνειδητοποίησε ότι ο ίδιος έχανε τη ζωή του, αφοσιωμένος αποκλειστικά στη δουλειά του στο στούντιο.
- Η ιδέα για το κομμάτι τον απασχολούσε για χρόνια και τελικά υλοποιήθηκε περίπου μια δεκαετία αργότερα, όταν έγραφε τον δίσκο του Μαζωνάκη. Μέσα από τους στίχους εξέφρασε το συναίσθημα ότι έχανε τη ζωή του.
Ο σπουδαίος συνθέτης και στιχουργός αναφέρθηκε εκτενώς στον αδικοχαμένο τραγουδιστή, περιγράφοντας πως τον έζησε μέσα από την επαγγελματική συνεργασία που είχαν.
Ο Φοίβος βρέθηκε σήμερα καλεσμένος της Ναταλίας Γερμανού στο πλατό της εκπομπής «Καλύτερα δε γίνεται» και ρωτήθηκε αρχικά για το τραγούδι του, «Κάθε βράδυ του Σαββάτου», που επέλεξε χθες η Άννα Βίσση στη συναυλία για να αποχαιρετήσει τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Φοίβος: «Μόνο να συγκινηθείς μπορείς»
Μιλώντας για τη συναυλία στην οποία παραβρέθηκαν πάνω από 90.000 κόσμου ο μουσικοσυνθέτης απάντησε: «Ήταν πραγματικά πάρα πολύ συγκινητικό, για δύο λόγους. Και για τον Γιώργο, γιατί όταν βλέπεις τον κόσμο να τραγουδάει σε μια τέτοια στιγμή το τραγούδι του Γιώργου, μόνο να συγκινηθείς μπορείς. Αλλά συγκινήθηκα πάρα πολύ και για την Άννα, για όλο αυτό που ζει. Τη γνώμη μου δεν την έχω πει δημοσίως για την Άννα, θεωρώ ότι είναι η μεγαλύτερη τραγουδίστρια για μένα. Το έλεγα από μικρός, μέχρι τώρα και πολλοί πέφτανε να με φάνε. Πιστεύω ότι της αξίζει απόλυτα αυτό που κάνει. Συγκινούμαι και χαίρομαι πάρα πολύ και γι’ αυτήν και για τον Νίκο, γιατί έχουν περάσει και πάρα πολύ δύσκολα. Και είναι συγκλονιστικό να βλέπεις 90.000 κόσμο να πληρώνουν και να πηγαίνουν στην Άννα. Νομίζω ότι είναι η Άννα και οι Metallica!».
Δείτε το βίντεο
«Για μένα ο Γιώργος ήταν τυπάς»
Στη συνέχεια ο Φοίβος μίλησε για τον Γιώργο Μαζωνάκη και τι έχει να θυμάται από εκείνον: «Έχουμε πολλές στιγμές. Τι να πρωτοθυμηθώ. Για μένα ο Γιώργος ήταν τυπάς. Ήταν persona, φυσιογνωμία μεγάλη. Δεν μπορώ να επικαλεστώ ότι ήμουν φίλος του. Βγαίνει τώρα ο καθένας και μιλάει λες και ήταν ο κολλητός του. Όλοι εμείς είμαστε κάποιοι άνθρωποι που κάποια στιγμή συνεργάστηκαν μαζί του και ως απόνερα της συνεργασίας μας μαζί του ήταν μια επιφανειακή κοινωνική συναναστροφή, στην οποία ήταν υπέροχος. Δεν νομίζω ότι υπάρχει καλύτερο άτομο για παρέα από το Γιώργο. Τώρα το να πω εγώ για το χαρακτήρα ή για τη ζωή του, δεν μπορώ να πω, δεν είμαι ικανός ούτε να μιλήσω ούτε να τον κρίνω. Λένε για να επικαλεστείς τη λέξη φιλία, πρέπει να έχει φάει ένα σακί αλάτι με τον άνθρωπο. Πέρα από αυτή την επιφανειακή υπέροχη σχέση, κοινωνική συναναστροφή που είχαμε, δεν μπορώ να πω γιατί έκανε αυτό ή το άλλο, πως ένιωθε ή πως δεν ένιωθε.
Νομίζω είναι και προσβολή στη μνήμη του. Νομίζω είναι καλύτερα να αφήσουμε τον κόσμο να γνωρίζει τον Γιώργο, γιατί όλοι τον γνωρίζουν, μέσα από τα τραγούδια του. Και για να μην πέσουν να με φάνε οι συνάδελφοί μου, ναι τα τραγούδια του δεν τα έγραψε ο ίδιος, δεν είναι δικά του βιώματα, ξέρεις ο Γιώργος τα διάλεγε τα τραγούδια του. Καθόταν τα άκουγε και αν του έκανε το τραγούδι εκείνη τη στιγμή, αν μίλαγε στην ψυχή του, τον εξέφραζε πραγματικά, το έλεγε. Άρα μέσα από τα τραγούδια του πραγματικά μπορούμε να γνωρίσουμε τον Γιώργο και ας αφήσουμε τον καθένα να αντιλαμβάνεται και να αγαπάει τον Γιώργο με τον δικό του τρόπο, όπως αντιλαμβάνεται και όπως μιλάνε τα τραγούδια του στην ψυχή του καθενός».
«Μου ήρθε περίπου δέκα χρόνια μετά»
Όταν ρωτήθηκε για το ποιο είναι το αγαπημένο του τραγούδι από όλα όσα έχει γράψει ο Φοίβος απάντησε: «Είναι και η “Μάσκα” που το έχει πει η Δέσποινα (Βανδή) και είναι αυτό που λέμε, ότι όλοι φοράμε μία μάσκα για τον κοινωνικό μας περίγυρο, αλλά κανένας δεν ξέρει τι πραγματικά βρίσκεται πίσω από τη μάσκα και τι μπορεί να περνάμε. Σίγουρα είναι και το “Σάββατο” του Γιώργου (Μαζωνάκη). Κάποια στιγμή επειδή δούλευα συνέχεια, εγώ ήμουν στο στούντιο δεν είχα ούτε προσωπική ζωή, ούτε τίποτα, κοιμόμουν μέσα στο στούντιο, ζούσα μέσα στο στούντιο, κάποια στιγμή έχω πάει στη Κηφισιά να φάω κάτι και καθώς προχωρούσα για να μπω στο κατάστημα να πάρω ένα σάντουιτς για να φάω, άρχισα να βλέπω γύρω μου τον κόσμο και ήτανε Σάββατο. Έβλεπα κόσμο και εκεί συνειδητοποίησα ότι υπάρχει ο φυσιολογικός κόσμος και υπάρχω κι εγώ, που κάποια πετριά έχω στο κεφάλι μου και ουσιαστικά χάνω τη ζωή μου έτσι. Δεν έχω ζήσει τίποτα και ζήλεψα αυτό που έβλεπα, γιατί έβλεπα ανθρώπους χαρούμενους, ζευγάρια να περπατάνε.
Γύρισα πίσω στο στούντιο και έκατσα στο φράχτη του κήπου, επάνω στη μάντρα και έτρωγα αυτό το σάντουιτς αλλαντικών, μια βλακεία, και προσπαθούσα να σκεφτώ πως μέσα από ένα τραγούδι θα μπορούσα να εκφράσω αυτό που ένιωσα. Δεν μου ήρθε εκείνη τη στιγμή και το είχα πάντα στο νου μου, με το που ξεκίναγα να γράφω για έναν καλλιτέχνη, μια καινούργια δουλειά που έκανε, ήθελα πάντοτε να βγάλω αυτό το συναίσθημά μου. Μου ήρθε περίπου δέκα χρόνια μετά όταν ξεκίνησα να γράφω τον δίσκο του Γιώργου και μου έκατσε αυτό το τραγούδι, “κάθε βράδυ του Σαββάτου, κλαίω κι είμαι του θανάτου”, γιατί συνειδητοποιούσα ότι ουσιαστικά χάνω τη ζωή μου κάνοντας μεν αυτό που αγαπώ, αλλά από την άλλη χάνω και κάτι άλλο υπέροχο το οποίο δεν γυρίζει πίσω».