Την ιστορία της ζωής της ξεδίπλωσε η Ελένη Ζιώγα, περιγράφοντας πως παντρεύτηκε με έναν συμμαθητή της σε ηλικία 17 ετών ενώ πήγαιναν ακόμα σχολείο.
Η ηθοποιός, στιχουργός και σεναριογράφος σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «Buongiorno», εξήγησε πως με οδηγό τον έρωτα βρήκε διέξοδο μετά το διαζύγιο των γονιών της, καθώς από νωρίς είχε αποκτήσει την επιθυμία να κάνει τη δική της οικογένεια.
Ελένη Ζιώγα: Κλεφτήκαμε με τη γενική έννοια του όρου
Παρά το γεγονός ότι έπρεπε να δουλέψει από νεαρή ηλικία η Ελένη Ζιώγα περιέγραψε πως για εκείνη τα χρόνια εκείνα ήταν πολύ όμορφα: «Την κόρη μου την απέκτησα 19 ετών. Είχα ήδη παντρευτεί. Παντρεύτηκα στα 17 μου. Εκείνη την εποχή ήταν επανάσταση, δεν γινόταν ποτέ αυτό. Δεν κλεφτήκαμε. Κλεφτήκαμε με τη γενική έννοια του όρου. Δεν είναι ότι υπήρχε τέτοιο απαγορευτικό από το σπίτι. Ήταν γενικώς λίγο "ξεχαρβαλωμένα" τα πράγματα, οπότε μέσα εκεί βρήκαμε την ευκαιρία και… Συνεχίσαμε και πήγαμε μαζί σχολείο. Τις δυο τελευταίες τάξεις τις τελειώσαμε μαζί, ενώ ήμασταν παντρεμένοι. Είναι το έργο της ζωής μου. Οικονομικά τα βγάζαμε πέρα με τα οικονομικά βοηθήματα δεξιά και αριστερά. Εγώ δούλεψα αμέσως, δούλευα παράλληλα. Από μικρό παιδί δούλευα. Έκανα baby sitting. Ό,τι βρισκόταν το έκανα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να μη δουλεύει ο άνθρωπος. Μου άρεσε πάρα πολύ να δουλεύω σε οποιαδήποτε δουλειά».
«Είχες την αίσθηση ότι δεν πρόκειται να πεθάνεις ποτέ»
Μάλιστα επεσήμανε την καταπληκτική αίσθηση που βίωσε εκείνα τα χρόνια: «Ήταν πολύ ωραία εκείνα τα χρόνια. Είχες την αίσθηση ότι δεν πρόκειται να πεθάνεις ποτέ. Μία καταπληκτική αίσθηση που σε κάνει να χαίρεσαι για τα πάντα. Ζούσαμε τη στιγμή, ζούσαμε τις παρέες», είπε.
Δείτε το βίντεο
Σε ερώτηση γιατί ήθελε να φύγει από το σπίτι όπου μεγάλωσε, απάντησε πως το διαζύγιο των γονιών της έπαιξε καθοριστικό ρόλο: «Οι άνθρωποι αυτοί είχαν πολύ δυνατές προσωπικότητες και ήταν πάρα πολύ δοσμένοι στην τέχνη τους ο καθένας. Μας αγαπούσαν πάρα πολύ, αλλά δυσκολεύονταν να είναι παρόντες στην καθημερινότητά μας. Αυτό συμβαίνει με παιδιά καλλιτεχνών. Έχει το καλό ότι παίρνεις μία αποσκευή που θα σου χρησιμεύσει μέχρι το τέλος της ζωής σου, σαν να έχεις περάσει από 500 πανεπιστήμια τέχνης. Από την άλλη, σαν παιδί μπορεί να έχεις άλλα ελλείμματα. Όταν χώρισαν οι γονείς μου, για εμένα ήταν σοκαριστικό ότι έφυγε ο πατέρας μου. Δεν το κατάλαβα, αλλά μου στοίχισε. Έγινε όταν ήμουν 12 ετών. Οπότε μετά κάποια στιγμή αποφάσισα να την κοπανήσω και να φτιάξω το δικό μου σπίτι. Αυτό ήθελα στην ουσία, ήθελα οικογένεια», περιέγραψε.
«Δεν φοβάμαι ποτέ όταν κάτι το θέλω πολύ»
Τέλος αναφέρθηκε στο στοιχείο που ουσιαστικά καθόρισε τη ζωή της: «Ο έρωτας ήταν το στοιχείο που με τράβηξε για να βγω από εκεί που δεν άντεχα άλλο, όπως το αντιλαμβάνομαι τώρα. Δεν φοβόμουν. Δεν φοβάμαι ποτέ όταν κάτι το θέλω πολύ. Δεν σκέφτομαι τις συνέπειες».