Υπάρχουν άνθρωποι που λατρεύουν να οργανώνουν δείπνα, να καλούν φίλους για ένα ποτό ή να συγκεντρώνουν την παρέα στο σπίτι.
Υπάρχουν όμως και εκείνοι που, παρότι έχουν ενεργή κοινωνική ζωή, σπάνια θα πουν «ελάτε σπίτι». Σύμφωνα με δύο διακοσμητές εσωτερικών χώρων, η αιτία μπορεί να βρίσκεται όχι στην προσωπικότητα, αλλά στη σχέση που έχουν με το ίδιο τους το σπίτι.
Η διακοσμήτρια Ana Tagle, ιδρύτρια της Alto Interior, εξηγεί ότι «υπάρχουν άνθρωποι που δεν προσκαλούν κόσμο στο σπίτι τους όχι επειδή δεν είναι καλοί οικοδεσπότες, αλλά επειδή δεν αισθάνονται άνετα στον ίδιο τους τον χώρο. Αν περιορίζουν τις προσκλήσεις, είναι επειδή δεν είναι ευχαριστημένοι με τους χώρους τους».
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η διακοσμήτρια Gisella Rossi, η οποία θέτει ένα απλό ερώτημα: «Έχετε παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι που προσκαλούν περισσότερο κόσμο στο σπίτι τους το κάνουν επειδή το σπίτι τους είναι όμορφο και φιλόξενο;».
Δεν χρειάζεται, βέβαια, ένα σπίτι να είναι πολυτελές, μεγάλο ή γεμάτο επώνυμα έπιπλα. Το σημαντικότερο είναι να εκφράζει εκείνον που ζει μέσα σε αυτό και να του δημιουργεί αίσθημα άνεσης και ευεξίας.
Όταν δεν σου αρέσει το σπίτι σου, δεν θέλεις να το δείξεις
«Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν υψηλό επίπεδο ζωής, αλλά όχι αντίστοιχη ποιότητα ζωής», σημειώνει η Tagle. Κάποιος μπορεί να προσέχει ιδιαίτερα την εμφάνισή του, να ταξιδεύει, να πηγαίνει σε καλά εστιατόρια και να ενδιαφέρεται για την εικόνα που προβάλλει προς τα έξω, αλλά να αισθάνεται άβολα μέσα στο ίδιο του το σπίτι.
Η κατοικία αποτελεί έναν από τους πιο προσωπικούς χώρους της ζωής μας. Όταν ανοίγουμε την πόρτα σε φίλους ή συγγενείς, τους επιτρέπουμε ουσιαστικά να δουν ένα κομμάτι του εαυτού μας που δεν μπορούμε να ελέγξουμε τόσο εύκολα όσο την εικόνα μας έξω από το σπίτι.
Ένα παλιό σαλόνι, μια τραπεζαρία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, μια μόνιμα ακατάστατη κουζίνα ή μια διακόσμηση που δεν έχει καμία σχέση με το προσωπικό μας γούστο μπορεί να δημιουργούν ασυνείδητα την ανάγκη να αποφεύγουμε τις επισκέψεις.
Η Rossi προτείνει, μάλιστα, κάτι πολύ απλό: «Κοίτα γύρω σου και πες μου αν σου αρέσει». Το ερώτημα αφορά όχι μόνο το αν το σπίτι είναι όμορφο, αλλά αν πραγματικά μας αντιπροσωπεύει. Η διακόσμηση, ο φωτισμός, η τάξη, τα χρώματα και η διαρρύθμιση μπορούν να επηρεάσουν τη διάθεσή μας και, κατ’ επέκταση, την επιθυμία μας να μοιραζόμαστε τον χώρο με άλλους.
Το σπίτι ως καθρέφτης της προσωπικότητάς μας
Για την Tagle, ορισμένοι χώροι αποκαλύπτουν περισσότερα για έναν άνθρωπο από άλλους. «Ένα σπίτι είναι αντιπροσωπευτικό μέσα από τους δημόσιους χώρους του. Αν θέλεις να μάθεις πώς είναι ένας άνθρωπος, μπες στην κουζίνα του», λέει χαρακτηριστικά.
Η κουζίνα αποκαλύπτει τις καθημερινές συνήθειες, τον τρόπο οργάνωσης και τη σχέση μας με την καθημερινότητα. Το ίδιο μπορούν να δείξουν οι ντουλάπες και τα ντουλάπια, παρότι συνήθως παραμένουν κρυμμένα από τους επισκέπτες.
Ακόμη πιο προσωπικό είναι το υπνοδωμάτιο. «Το κρεβάτι σου είναι σαν το πιο προσωπικό σου κομμάτι, δείχνει πώς πραγματικά είσαι και ποια αντίληψη έχεις για τον κόσμο», αναφέρει η διακοσμήτρια.
Δεν χρειάζεται τέλειο σπίτι για να υποδέχεσαι κόσμο
Το να αγαπά κανείς το σπίτι του δεν σημαίνει ότι πρέπει να διαθέτει ακριβά έπιπλα, τεράστια κουζίνα ή ένα άψογο σαλόνι. Ένα μικρό ή παλιό σπίτι, ακόμη και με απλά έπιπλα, μπορεί να είναι εξαιρετικά φιλόξενο όταν αποτυπώνει την προσωπικότητα των ανθρώπων που ζουν σε αυτό.
Η ζεστή ατμόσφαιρα, ο κατάλληλος φωτισμός, μια όμορφα στρωμένη αλλά όχι υπερβολική τραπεζαρία, βιβλία, φωτογραφίες, λουλούδια και προσωπικά αντικείμενα που έχουν συγκεντρωθεί με τα χρόνια μπορούν να δημιουργήσουν πολύ μεγαλύτερη αίσθηση οικειότητας από έναν τέλεια σχεδιασμένο αλλά απρόσωπο χώρο.
Επομένως, για κάποιον που δεν προσκαλεί ποτέ κόσμο στο σπίτι, ίσως η σωστή ερώτηση δεν είναι αν υπάρχει αρκετός χώρος για έξι ή οκτώ άτομα. Ίσως χρειάζεται πρώτα να αναρωτηθεί αν ο ίδιος απολαμβάνει να βρίσκεται εκεί.
Η Tagle συνοψίζει τη σχέση ανάμεσα στο σπίτι και την προσωπική ευεξία με μια χαρακτηριστική φράση: «Το σπίτι σου είναι αντανάκλαση του πόσο αγαπάς τον εαυτό σου. Εκεί δείχνεις την αγάπη σου προς τον εαυτό σου και τον τρόπο με τον οποίο υποδέχεσαι τους ανθρώπους».