Για το γεγονός ότι δεν είχε καμία βοήθεια στο ξεκίνημα της καριέρας του μίλησε ο Διαμαντής Διονυσίου, αλλά και για τη σύγκριση που κάνουν με τον πατέρα του.
Ο μικρότερος γιος του αείμνηστου Στράτου Διονυσίου επισήμανε πως το επίθετό του τον βοήθησε στον χώρο της μουσικής, όμως του έβαλε και εμπόδια και σημείωσε πως, παρ' όλα αυτά, τα έχει καταφέρει μόνος του, καθώς δεν είχε καμία βοήθεια. Παράλληλα, ανέφερε ότι υπάρχει σύγκριση ακόμη και με τα αδέρφια του, αλλά θεωρεί πως έχει να κάνει με το προσωπικό γούστο κάθε ανθρώπου.
Για τον πατέρα του, Στράτο Διονυσίου, τόνισε πως δεν μπορεί να γίνει σαν εκείνον, ωστόσο θεωρεί πως ακολουθεί τα βήματά του αντάξια, όπως και τα αδέρφια του: «Το επίθετό μου και με βοήθησε, αλλά μου έβαλε και εμπόδια. Υπάρχει σύγκριση τεράστια, γιατί μπορεί να είσαι καλός τραγουδιστής, αλλά υπάρχουν τα σχόλια που λένε “εντάξει, Στράτος δεν είναι”. Λογικό είναι. Ένας ήταν ο Στράτος Διονυσίου. Εμείς ακολουθήσαμε τα βήματα του πατέρα μας και πιστεύω είμαστε αντάξιοι συνεχιστές. Όταν ξεκινούσα στα 22 χρόνια και μεγάλα ονόματα δεν θέλανε να ξεκινήσω μαζί τους. Δεν ξέρω γιατί. Πάντως δεν είχα βοήθεια. Προχωράω μόνος μου, με τα αδέλφια μου και είμαστε καλά», είπε σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «Buongiorno».
Δείτε το βίντεο
Όταν ρωτήθηκε με ποιο από τα αδέρφια του έχει πιο καλή σχέση, απάντησε: «Με τον Στέλιο είμαστε λίγο πιο κοντά, αλλά τα ίδια λέμε. Δηλαδή αυτό που θα πω στον Στέλιο, θα το πω και στον Άγγελο. Απλώς είναι σαν πατέρας μας ο Άγγελος και ο Στέλιος πιο πολύ αδερφός», ενώ για το αν του είχε δώσει κάποια συμβουλή ο πατέρας του ανέφερε: «Εγώ ήμουν μικρός όταν έφυγε ο πατέρας μου, ήμουν 13 χρονών. Σαν συμβουλή να προσέχω γενικά στη ζωή, στο σχολείο… Δεν ήξερε ότι θα ασχοληθώ με τον χώρο. Τον είχα δει σε ένα όνειρο όταν πρωτοξεκίνησα, ήταν πολύ όμορφο και ήταν σαν να μου έλεγε “προχώρα”. Ήταν κάτι που μου έδωσε πολύ δύναμη. Αφού ξύπνησα και είπα “ωπ, τι έγινε τώρα” και είπα προχωράμε».
Για τη συμπεριφορά του εκτός σκηνής, ο Διαμαντής Διονυσίου είπε: «Όταν σβήνουν τα φώτα είμαι ένας απλός άνθρωπος. Πάω στο σπίτι, στην οικογένειά μου και στην κορούλα μου. Έχω αδυναμία στην κόρη μου, πάρα πολύ. Της διαβάζω παραμύθια πριν κοιμηθούμε μαζί, την πάω στο σχολείο, την παίρνω απ’ το σχολείο. Εντάξει, μαζί με τη γυναίκα μου βέβαια, αλλά αυτή η σχέση είναι φοβερή».