Μετά από χρόνια μινιμαλιστικής ζωής, ένα ζευγάρι αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα: να ζήσει χωρίς έπιπλα.
Η επιλογή αυτή, όπως διαπιστώνουν σήμερα, είχε θετική επίδραση τόσο στον τρόπο ζωής τους όσο και στη σωματική τους υγεία.
Τα σημαντικά οφέλη που προέκυψαν από τη ζωή χωρίς έπιπλα
Ειδικότερα, παρατήρησαν σημαντικά σωματικά οφέλη, ενώ εκτιμούν ιδιαίτερα το γεγονός ότι το σπίτι τους παραμένει σχεδόν πάντα καθαρό και τακτοποιημένο. Αν και αναγνωρίζουν πως αυτός ο τρόπος ζωής δεν είναι για όλους και έχει και μειονεκτήματα, για τους ίδιους αποδεικνύεται ιδανικός.
Ζουν σε ένα όμορφο διαμέρισμα με κήπο, σχεδόν εντελώς απαλλαγμένο από έπιπλα. Τα μοναδικά αντικείμενα που διαθέτουν είναι ένα χαμηλό τραπεζάκι από μπαμπού για λάπτοπ και δύο μονά στρώματα κάμπινγκ.
Στην ηλικία των 57 και 60 ετών, θα περίμενε κανείς να έχουν επενδύσει σε άνετες πολυθρόνες και βοηθητικά τραπεζάκια τηλεόρασης. Αντίθετα, περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας στο πάτωμα, πάνω σε στρώματα γιόγκα — και δηλώνουν πιο ευχαριστημένοι από ποτέ.
Αν κάποιος τους έλεγε το 2020, όταν χαλάρωναν στον μεγάλο καναπέ του σαλονιού, ότι αυτή θα ήταν η μελλοντική τους καθημερινότητα, δύσκολα θα το πίστευαν. Παρότι εξακολουθούν να νοσταλγούν την άνεση εκείνου του καναπέ, δεν θα επέστρεφαν στην προηγούμενη ζωή τους.
Η ζωή χωρίς έπιπλα, όπως εξηγούν, συνοδεύεται από μια σειρά πλεονεκτημάτων — αναμενόμενων και απρόσμενων — που, για εκείνους, υπερτερούν κατά πολύ των ανέσεων της σύγχρονης κατοικίας.
Πώς ήρθε η ιδέα για είσοδο στον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής -Οι αμφιβολίες που δεν εμπόδισαν τον νέο πειραματισμό
Η σύζυγος ήταν αρχικά επιφυλακτική απέναντι στην ιδέα μιας ζωής χωρίς έπιπλα, ωστόσο τελικά συμφώνησε να το δοκιμάσουν. Από το 2008, όταν σχεδόν τυχαία υιοθέτησαν έναν μινιμαλιστικό τρόπο ζωής, πειραματίζονταν συχνά με διαφορετικές μορφές καθημερινότητας, χωρίς όμως να έχει περάσει ποτέ από το μυαλό τους η πλήρης κατάργηση των επίπλων.
Η ιδέα άρχισε να ωριμάζει, όταν ο ένας από τους δύο άκουσε ένα podcast αφιερωμένο στη ζωή χωρίς έπιπλα. Ο ενθουσιασμός δεν ήταν αρχικά κοινός, ενώ εκείνη την περίοδο ετοιμάζονταν να μετακομίσουν σε ένα πλήρως επιπλωμένο σπίτι στην επαρχία, κάτι που καθιστούσε το εγχείρημα ανέφικτο.
Ωστόσο, η ζωή τους οδήγησε αλλού: η απομόνωση δεν τους ταίριαξε και πέντε μήνες αργότερα επέστρεψαν στο Κέιπ Τάουν, αναζητώντας νέα κατοικία.
Το σχεδόν άδειο διαμέρισμα προώθησε τη ζωή χωρίς έπιπλα -Τα πρώτα λάθη
Όταν εμφανίστηκε μια εντυπωσιακή, οικονομικά προσιτή και εντελώς άδεια από έπιπλα κατοικία, το εξέλαβαν ως σημάδι ότι είχε έρθει η κατάλληλη στιγμή για να δοκιμάσουν τη ζωή χωρίς έπιπλα. Ο καταπράσινος, φιλικός προς τις μέλισσες κήπος με το ψηλό πεύκο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην τελική απόφαση.
Στην αρχή έγιναν κάποια λάθη. Η αγορά ενός φτηνού, χαμηλού φουτόν για ύπνο αποδείχθηκε κακή επιλογή για την πλάτη τους και σύντομα αντικαταστάθηκε από στρώματα κάμπινγκ. Υπήρχε πρόθεση να αγοραστεί αργότερα ένα τατάμι, όμως η λογική του «αφού δεν χάλασε, δεν το αλλάζουμε» ανέβαλλε διαρκώς την απόφαση.
Παρά τα αρχικά σκαμπανεβάσματα, από την πρώτη στιγμή ένιωσαν άνετα με τη ζωή στο πάτωμα. Τους φαινόταν απλώς σωστό.
Τα οφέλη της ζωής χωρίς έπιπλα
Ύστερα από περίπου έναν μήνα, ένιωθαν σωματικά πιο δυνατοί, πιθανότατα επειδή σηκώνονταν και κάθονταν συνεχώς από το πάτωμα και βελτίωναν ασυνείδητα τη στάση του σώματός τους. Χωρίς μια άνετη καρέκλα γραφείου για πολύωρη καθιστική εργασία, το σώμα τους τούς υπενθυμίζει φυσικά να αλλάζουν θέση, να σηκώνονται και να κινούνται.
Παράλληλα, παρατήρησαν βελτίωση στην ισορροπία τους, καθώς έμαθαν να σηκώνονται και να κάθονται χωρίς τη βοήθεια των χεριών. Μπορούν πλέον να κάθονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς στήριξη.
Σε πρακτικό επίπεδο, η απουσία επίπλων κάνει τις μετακομίσεις — τις οποίες έχουν πραγματοποιήσει περισσότερες από μία τα τελευταία χρόνια — εξαιρετικά εύκολες. Ο τρόπος ζωής τους ευνοεί την αλλαγή και, εφόσον δεν υπάρχει τίποτα να μετακινηθεί, η καθαριότητα γίνεται απλή υπόθεση. Το σπίτι δείχνει πάντα τακτοποιημένο.
Ίσως το πιο απρόσμενο όφελος είναι ότι η εκκεντρική τους γάτα φαίνεται να απολαμβάνει ιδιαίτερα αυτόν τον τρόπο ζωής. Προτιμά να τριγυρίζει ανάμεσα στα πόδια τους αντί να κάθεται στην αγκαλιά τους, και το πάτωμα της προσφέρει άφθονες ευκαιρίες για αυτό.
Οι δυσκολίες που αποδεικνύουν ότι δεν είναι όλα για όλους
Παρότι αγαπούν τον τρόπο ζωής τους, αναγνωρίζουν ότι το μεγαλύτερο μειονέκτημα είναι η αδυναμία άνετης φιλοξενίας επισκεπτών. Όταν μιλούν γι’ αυτό σε άλλους, η πρώτη ερώτηση είναι πάντα η ίδια: «Και πώς φιλοξενείτε κόσμο;». Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι δεν το κάνουν.
Αυτός ο τρόπος ζωής δεν ταιριάζει σε όλους και το τελευταίο που θα ήθελαν είναι να νιώσουν οι φίλοι τους άβολα. Έτσι, έχουν βρει μια μέση λύση: συναντιούνται εκτός σπιτιού, για περπάτημα, καφέ ή φαγητό. Μπορεί να μην λειτουργεί για όλους, αλλά για εκείνους λειτουργεί.
Παραδόξως, το επόμενο πείραμα ζωής που σχεδιάζουν -προς τα τέλη του 2026 -περιλαμβάνει την επιστροφή σε κρεβάτι και καναπέ. Όχι από νοσταλγία, αλλά επειδή αυτά είναι πρακτικά απαραίτητα αν ζει κανείς σε βαν. Θεωρητικά θα μπορούσαν να τα αποφύγουν· στην πράξη, όμως, ούτε οι ίδιοι είναι έτοιμοι για τέτοιο βαθμό δυσκολίας.