Μέχρι τα 59 της εργαζόταν στη Silicon Valley. Τότε όμως ήρθε η απόλυσή της, και η ζωή της άλλαξε ολοκληρωτικά όταν μετακόμισε στην Ανταρκτική.
Η Μέι Λι, πρώην διευθύντρια μάρκετινγκ και επικοινωνίας της HP, έχασε σε ηλικία 60 ετών τη δουλειά της στη Silicon Valley. Αντί να αναζητήσει μια εργασία σε κάποια άλλη μεγάλη εταιρεία, μάζεψε τις βαλίτσες της και το 2025 πήγε στην Ανταρκτική, όπου εργάστηκε ως εποχική τεχνικός υπεύθυνη για τον ανεφοδιασμό στον σταθμό McMurdo, τη μεγάλη αμερικανική βάση στη λευκή ήπειρο.
Εκεί κάνει μια πρακτική και σωματικά απαιτητική δουλειά, με αυστηρό ωράριο, χιόνι, φορτία, αποθήκες και μια έντονα κοινοτική καθημερινότητα. Ωστόσο, όπως δήλωσε στο Business Insider, εκεί ήταν που βρήκε μια γεμάτη και δραστήρια ζωή: Πρωινό ξύπνημα, απαιτητικές βάρδιες, γεύματα στην τραπεζαρία, βραδιές με ραδιόφωνο, επισκέψεις στη βιβλιοθήκη, χορό, ζωντανή μουσική, ακόμη και νυχτερινά κέντρα. Ας δούμε πώς είναι η καθημερινότητά της στην Ανταρκτική.
Ξύπνημα στις 6:30 και δουλειά στην αποθήκη
Η τυπική μέρα της Μέι Λι ξεκινά στις 6:30. Για την ίδια, που χαρακτηρίζει τον εαυτό της «νυχτοπούλι» και για χρόνια είχε συνηθίσει στους πιο ευέλικτους ρυθμούς της Silicon Valley, η αλλαγή ήταν απότομη.
Στον σταθμό McMurdo, δεν υπάρχουν περιθώρια για αποκλίσεις: Τα ωράρια είναι αυστηρά και οι περισσότεροι εργαζόμενοι ακολουθούν το λεγόμενο «ωράριο πόλης», από τις 7:30 έως τις 17:30, από Δευτέρα έως Σάββατο. Το πλεονέκτημα, τουλάχιστον, είναι ότι δεν υπάρχει κίνηση: Οι μετακινήσεις γίνονται με τα πόδια.
Η δουλειά της είναι να ασχολείται με τα υλικά, τα αποθέματα και την απογραφή. Στην αρχή της σεζόν, τον Οκτώβριο, το χιόνι μπορεί να φτάσει ακόμη και το μισό μέτρο· πριν καν ανοίξει η αποθήκη, μπορεί να χρειαστεί να καθαρίσει τον δρόμο με το φτυάρι.
Στη συνέχεια, ελέγχει τις προτεραιότητες μαζί με τον υπεύθυνο, δέχεται τα αιτήματα των υπόλοιπων εργαζομένων, αναζητεί τα απαραίτητα αντικείμενα και ελέγχει ότι όλα αντιστοιχούν στα στοιχεία της βάσης δεδομένων.
Πώς επηρεάζει ο καιρός τις προμήθειες και τα φρέσκα τρόφιμα
Ένα σημαντικό μέρος της δουλειάς αφορά τα φορτία που φτάνουν με αεροπλάνα. Στην αρχή της σεζόν, όταν ο πάγος είναι ακόμη αρκετά ανθεκτικός, τα μεγάλα αεροσκάφη C-17 μεταφέρουν εμπορεύματα και προμήθειες.
Η Μέι Λι ξεφορτώνει τα υλικά, τα μετακινεί με το κλαρκ και τα καταγράφει καθημερινά. Όμως, όσο περνά ο καιρός, το κλίμα αλλάζει και μαζί του προσαρμόζεται και η εφοδιαστική αλυσίδα.
Όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει και ο πάγος γίνεται λιγότερο σταθερός, μειώνονται οι βαριές αεροπορικές μεταφορές, με αποτέλεσμα να περιορίζεται και η διαθεσιμότητα φρέσκων τροφίμων.
Στην αρχή της σεζόν είναι εύκολο να βρει κανείς στο McMurdo φρούτα, λαχανικά και γενικά φρέσκα προϊόντα. Όσο όμως περνάει ο καιρός, μετατρέπονται σε μικρές «πολυτέλειες». Κάποιοι, για παράδειγμα, φυλάσσουν μπανάνες στο προσωπικό τους ψυγείο, ώστε να διατηρηθούν περισσότερο. Ακόμη και τα αυγά, που υπάρχουν σε αφθονία στην αρχή της σεζόν, αργότερα αρχίζουν να δίνονται με δελτίο.
Παρά τα προβλήματα αυτά, όμως, η τραπεζαρία παραμένει ένα από τα κέντρα της καθημερινής ζωής: πίτσες, χάμπουργκερ και κοινά γεύματα, σε ένα περιβάλλον που θυμίζει περισσότερο πανεπιστημιακή εστία παρά βάση στην Ανταρκτική.
Μετά τη δουλειά: Ραδιόφωνο, βιβλιοθήκη, χορός και νυχτερινά κέντρα
Στις 17:30, όταν τελειώνει η βάρδια, η ημέρα δεν έχει πραγματικά ολοκληρωθεί. Αντίθετα, τότε ξεκινά το πιο συναρπαστικό κομμάτι της ζωής στην Ανταρκτική.
Στο McMurdo ενθαρρύνεται η αποφυγή της εργασίας πέρα από το προβλεπόμενο ωράριο και η κοινότητα συγκεντρώνεται για δείπνο, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και η περιορισμένη πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Οι άνθρωποι συζητούν, γνωρίζονται μεταξύ τους και οργανώνουν δραστηριότητες.
Το κοινωνικό πρόγραμμα είναι πλούσιο: δημιουργικά εργαστήρια, ομαδικοί χοροί, μουσική, βιβλιοθήκη, ραδιόφωνο και αυτοσχέδιες συναυλίες.
Η Μέι Λι έχει προσφέρει εθελοντική εργασία στη βιβλιοθήκη και έχει παρουσιάσει ραδιοφωνική εκπομπή αφιερωμένη στη μουσική της δεκαετίας του ’80. Άλλοι εργαζόμενοι δημιούργησαν προσωρινά συγκροτήματα για να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια του Icestock, του πρωτοχρονιάτικου φεστιβάλ της βάσης. Και, φυσικά, υπάρχουν και τα νυχτερινά κέντρα, τα οποία επισκέπτονται κυρίως τα βράδια του Σαββάτου.
Κυριακή χωρίς ξυπνητήρι
Η μοναδική ημέρα ρεπό είναι η Κυριακή. Για τη Μέι Λι αυτό σημαίνει κυρίως ύπνος.
Δεν σηκώνεται ποτέ πριν από το μεσημέρι και προλαβαίνει ίσα-ίσα το brunch, το οποίο θεωρείται μία από τις καλύτερες στιγμές της εβδομάδας: πιο πλούσιο φαγητό, τυριά και ένας πιο χαλαρός ρυθμός.
Πολλοί εκμεταλλεύονται την ημέρα του ρεπό για να τρέξουν ή να κάνουν πεζοπορία. Εκείνη προτιμά να προετοιμαστεί για την επόμενη εβδομάδα, να δουλέψει πάνω στη ραδιοφωνική της εκπομπή και, το βράδυ, να συμμετάσχει στις επιστημονικές συναντήσεις που πραγματοποιούνται στην κεντρική τραπεζαρία.
Κι αυτό αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ζωής στο McMurdo: Όχι μόνο υποστηρικτική εργασία, αλλά συνεχής επαφή με ερευνητές, τεχνικούς και ανθρώπους που έχουν φτάσει εκεί για να συμβάλουν στον μηχανισμό της επιστημονικής έρευνας στην Ανταρκτική.
Μια δεύτερη ζωή στα 60 - Και μάλιστα στην Ανταρκτική
Η ιστορία της Μέι Λι εντυπωσιάζει γιατί στα 59 της, μετά την απόλυσή της, θα μπορούσε να επιλέξει μια δουλειά παρόμοια με την προηγούμενη. Αντί γι’ αυτό, προτίμησε να περάσει μια σεζόν σε ένα από τα πιο ακραία μέρη του πλανήτη, στην απομόνωση, στο κρύο και με καθήκοντα εντελώς διαφορετικά από εκείνα της προηγούμενης επαγγελματικής της πορείας.
Ωστόσο, δεν το μετανιώνει: Αντιθέτως, θέλει να επιστρέψει στην Ανταρκτική, αυτή τη φορά με έναν νέο ρόλο: μηχανικός στον τομέα των ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων.