Τον τρόπο με τον οποίο αποτιμάται ο ανθρώπινος πόνος σχολίασε η Μίνα Αρναούτη, κάνοντας αναφορά στο πρόστιμο των 270.000 ευρώ που επεβλήθη για εγκατάλειψη ζώων.
Εκφράζοντας τον προβληματισμό της και ανατρέχοντας στη δική της εμπειρία μετά το τροχαίο που είχε σαν αποτέλεσμα η ίδια να τραυματιστεί και ο Παντελής Παντελίδης να αφήσει την τελευταία του πνοή, συνέκρινε το ύψος της αποζημίωσης που της επιδικάστηκε με τα πρόστιμα που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις.
Όπως επεσήμανε μετά από 17 χειρουργεία είδε να επιδικάζεται αποζημίωση 39.000 ευρώ, όταν μάλιστα η καθημερινότητά της δεν είναι πλέον ποτέ ξανά η ίδια μετά το δυστύχημα, όπως αναφέρει.
Μίνα Αρναούτη: «Tο δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε συνυπαιτιότητα σε ποσοστό 50%»
Συγκεκριμένα ξεδιπλώνοντας το σκεπτικό της η Μίνα Αρναούτη αναφέρει: «Διαβάζω ότι ένας άνθρωπος βρέθηκε αντιμέτωπος με πρόστιμο 270.000 ευρώ για την εγκατάλειψη ζώων και σκέφτομαι πόσο διαφορετικά αποτιμώνται ορισμένες φορές οι υποθέσεις στη χώρα μας. Εγώ, μετά από ένα τροχαίο που σημάδεψε τη ζωή μου, με μακρά νοσηλεία, 17 χειρουργεία και μια καθημερινότητα που δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια, είδα να επιδικάζεται αποζημίωση 39.000 ευρώ. Μάλιστα, το δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε συνυπαιτιότητα σε ποσοστό 50%. Αν είχε γίνει δεκτό ότι φορούσα ζώνη, όπως υποστήριξα, και δεν υπήρχε αυτή η μείωση, η αποζημίωση θα ανερχόταν περίπου στις 68.000 ευρώ».
Η ίδια συνεχίζει αναφέροντας πως η περίπτωσή της υποβαθμίστηκε: «ακόμη όμως και αυτό το ποσό μοιάζει εξαιρετικά μικρό μπροστά στη σωματική βλάβη, τις επεμβάσεις, τον πόνο, την ταλαιπωρία και τις συνέπειες που με ακολουθούν για χρόνια. Η αίσθηση που μου έμεινε είναι ότι η δική μου περίπτωση υποβαθμίστηκε και ότι η πραγματική έκταση της βλάβης που υπέστην δεν αποτιμήθηκε όπως θα έπρεπε».
Δείτε την ανάρτηση
«Ποια είναι τελικά η αξία που αποδίδεται στον ανθρώπινο πόνο»
Καταλήγοντας υπερασπίζεται τα πρόστιμα για την προστασία των ζώων, αλλά δεν μπορεί να κατανοήσει γιατί λειτουργεί έτσι το σύστημα: «Δεν αμφισβητώ ότι οι παραβάσεις πρέπει να τιμωρούνται ούτε μειώνω την ανάγκη προστασίας των ζώων. Αναρωτιέμαι όμως ποια είναι τελικά η αξία που αποδίδεται στον ανθρώπινο πόνο, στην απώλεια ποιότητας ζωής και στις μόνιμες συνέπειες ενός σοβαρού τραυματισμού.
Πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι το σύστημα μπορεί να είναι ιδιαίτερα αυστηρό όταν επιβάλλει κυρώσεις, αλλά πολύ πιο φειδωλό όταν καλείται να αποκαταστήσει τη ζημία ενός ανθρώπου που έχει υποστεί σοβαρή βλάβη», γράφει και καταλήγει: «Ίσως το ερώτημα δεν είναι πόσο κοστίζει ένα πρόστιμο. Ίσως το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο κοστολογούνται τελικά η ανθρώπινη ζωή, η υγεία, η αξιοπρέπεια και τα χρόνια που χάνει ένας άνθρωπος προσπαθώντας να ξανασταθεί όρθιος».