Το όνομα Akylas ακούγεται ολοένα και πιο δυνατά στους κύκλους των φανς της Eurovision και όχι άδικα.
Σύμφωνα με τη δυναμική που αποτυπώνεται στα social media, θεωρείται αυτή τη στιγμή το μεγάλο φαβορί για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον φετινό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Ο Akylas συγκαταλέγεται στους 28 φιναλίστ που προκρίθηκαν στους δύο ελληνικούς ημιτελικούς και θα διαγωνιστεί στον Α’ Ημιτελικό, την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου - μια ημερομηνία με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς συμπίπτει με τα γενέθλιά του.
Τι είναι όμως αυτό που έχει ξεσηκώσει το κοινό και έχει μετατρέψει το «Φέρτο!» σε σύνθημα; Αναμφίβολα πρόκειται για ένα εξαιρετικά δουλεμένο τραγούδι, με σύγχρονο ήχο και έξυπνα δοσμένο κοινωνικό μήνυμα. Ωστόσο, εκεί που ο Akylas κερδίζει πραγματικά «στα σημεία», είναι η σκηνική του παρουσία: σπάνια εκφραστικότητα και εκρηκτική ενέργεια. Είναι από εκείνες τις εμφανίσεις που δεν παρακολουθείς απλώς, αλλά τις νιώθεις σαν μια εξαιρετική θεατρικομουσική παράσταση.
Ολόκληρο το όνομά του είναι Ακύλας Μυτιληναίος και από τα πρώτα του κιόλας βήματα ήταν φανερό ότι πρόκειται για μια ξεχωριστή περίπτωση. Την εποχή που εμφανιζόταν μόνος του με ένα γιουκαλίλι, παρουσιάζοντας τα πρώτα του τραγούδια, αυτοπροσδιοριζόταν ως queer μουσικός - ένας
όρος-ομπρέλα που αγκαλιάζει όλους όσοι κινούνται έξω από τα στερεότυπα του κοινωνικά «κανονικού» σε ταυτότητα, έκφραση και ύφος. Και αυτή ακριβώς η ειλικρίνεια, η άρνηση να χωρέσει σε καλούπια, ήταν που τον έκανε από νωρίς να ξεχωρίσει.
Γεννημένος και μεγαλωμένος στις Σέρρες, ο Ακύλας αρχικά ονειρευόταν μια καριέρα στην υποκριτική. Στόχος του ήταν να σπουδάσει Θέατρο στη Θεσσαλονίκη, κυνηγώντας το όνειρό του με πείσμα. Σε παλαιότερη συζήτησή μας είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Το όνειρό μου ήταν να σπουδάσω Θέατρο. Γι’ αυτό και στα 18 μου έφυγα από τις Σέρρες και πήγα στη Θεσσαλονίκη. Τα οικονομικά μου δεν μου επέτρεπαν να μπω σε ιδιωτική σχολή, οπότε δοκίμασα στο Κρατικό και στο Εθνικό Θέατρο, ενώ παράλληλα
σπούδαζα μαγειρική». Όπως μας εξήγησε στη συνέχεια, η επιλογή της
μαγειρικής δεν ήταν τυχαία:
«Ναι, έχω τελειώσει μαγειρική. Είμαι σεφ. Το έκανα γιατί είναι ένα επάγγελμα που ξέρω ότι θα μου εξασφαλίσει δουλειά και οικονομική ανεξαρτησία, ώστε να μπορώ να κάνω αυτά που θέλω. Στη Θεσσαλονίκη έμεινα τρία χρόνια. Μετά αποφάσισα να κατέβω στην Αθήνα για να κυνηγήσω την τύχη μου… και τότε ‘σκάει’ η καραντίνα».
Εκείνη η περίοδος, που για πολλούς υπήρξε αδιέξοδο, για τον Ακύλα μετατράπηκε σε αφετηρία. Χωρίς ξεκάθαρο πλάνο και με ελάχιστα μέσα, αγόρασε ένα γιουκαλίλι και άρχισε να μαθαίνει μόνος του μέσω YouTube.
Ο ίδιος μας είπε: «Κατέβηκα λοιπόν στην Αθήνα και τότε 'σκάει' η καραντίνα. Δεν ξέρω τι να κάνω… Αγοράζω ένα γιουκαλίλι και προσπαθώ μέσω youtube να μάθω… Έμαθα τέσσερις πέντε συγχορδίες και με αυτές τις συγχορδίες ξεκίνησα να γράφω κομμάτια».
Αυτές οι «τέσσερις-πέντε συγχορδίες» ήταν αρκετές για να ξεκλειδώσουν τη δημιουργικότητά του και να τον οδηγήσουν στη σύνθεση των πρώτων του
κομματιών, όπως το «Φθηνόκρασο», «Μα εγώ», «Εκδηλώσου» κ.α αλλά και ευφυών διασκευών, όπως το «Χαβάη» της Έλενας Μηλιώκα.
Αυτή ήταν λοιπόν η ουσία της αρχής του: ένα μικρό γιουκαλίλι, σχεδόν ανύπαρκτες μουσικές γνώσεις, αλλά τεράστια δίψα για έκφραση, ανάγκη για
επικοινωνία και - το σημαντικότερο - μεγάλο ταλέντο. Δεν ήταν τυχαίο που έγινε αμέσως αποδεκτός από τους νέους μουσικούς της πρωτοπορίας της αθηναϊκής σκηνής.
Ο Papazó, η Cilia Katrali, η aggelina και άλλοι viral τραγουδοποιοί, ήταν στον κύκλο των φίλων του. Σήμερα, όλα αυτά μοιάζουν να έχουν βρει τον δρόμο τους προς τη μεγάλη σκηνή. Και αν κρίνουμε από την πορεία του μέχρι τώρα, το ταξίδι του Ακύλα μόλις ξεκίνησε για την απόλυτη επιτυχία.