Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 492 μητέρες με παιδιά κάτω των 5 ετών, χαρτογραφεί με ακρίβεια όλες τις αιτίες που πυροδοτούν τις εντάσεις.
- Έρευνα αποκαλύπτει ότι η έλλειψη προσωπικού χρόνου (51%), τα προβλήματα επικοινωνίας (43%) και η οικειότητα (38%) αποτελούν τις κυριότερες αιτίες διαφωνιών για τα ζευγάρια τον πρώτο χρόνο μετά τη γέννηση ενός παιδιού.
- Η πραγματική ρίζα των συγκρούσεων δεν είναι το μωρό, αλλά η αίσθηση εξάντλησης και η στέρηση ύπνου, που επηρεάζουν τη συναισθηματική ρύθμιση, την ενσυναίσθηση και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων του ζευγαριού.
- Η ένταση αυτή επηρεάζει σχεδόν όλα τα ζευγάρια, με το 29% να βιώνει συνεχείς συγκρούσεις. Οι ειδικοί τονίζουν πως το πρόβλημα δεν είναι η σύγκρουση καθεαυτή, αλλά ο τρόπος διαχείρισής της.
- Οι ειδικοί προτείνουν λύσεις όπως τακτικές συζητήσεις, τη χρήση μιας «λέξης ασφαλείας» για παύση του καβγά, το χιούμορ για αποφόρτιση και την παροχή διαλειμμάτων τουλάχιστον είκοσι λεπτών για ηρεμία του νευρικού συστήματος.
Σχεδόν κανένα ζευγάρι δεν γλιτώνει τους καβγάδες τον πρώτο χρόνο μετά τη γέννηση ενός παιδιού. Αυτό επιβεβαιώνει νέα έρευνα της πλατφόρμας What to Expect, σύμφωνα με την οποία το 91% των γονιών παραδέχεται σοβαρές διαφωνίες με τον σύντροφό του μετά τη γέννηση του μωρού. Ένα ποσοστό που, όπως λένε οι ειδικοί, δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη, αλλά αντίθετα να λειτουργεί καθησυχαστικά για όσους περνούν αυτή τη φάση νιώθοντας πως κάτι δεν πάει καλά στη σχέση τους.
«Εκπλήσσομαι που δεν είναι 100%»
«Εκπλήσσομαι που δεν είναι 100%», σχολιάζει η κλινική ψυχολόγος Κόλιν Ράιχμαν, ιδρύτρια της Wildflower Therapy στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. «Είναι απλώς μία από τις μεγαλύτερες μεταβάσεις που θα βιώσει ποτέ ένα ζευγάρι».
Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 492 μητέρες με παιδιά κάτω των 5 ετών, χαρτογραφεί με ακρίβεια τι πυροδοτεί τις εντάσεις. Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται η έλλειψη προσωπικού χρόνου, με το 51% των γονιών να παραδέχεται ότι καβγαδίζει γι' αυτό το θέμα. Μια μητέρα που συμμετείχε στην κοινότητα του What to Expect περιγράφει πώς ο σύζυγός της χρειάζεται αρκετές ώρες μακριά από το σπίτι κάθε εβδομάδα για να πάει γυμναστήριο, κάτι που γίνεται συχνά αντικείμενο τριβής ανάμεσά τους.
Ακολουθούν τα προβλήματα επικοινωνίας, με το 43% να λέει πως νιώθει παραγνωρισμένο ή μη κατανοητό, η σωματική και συναισθηματική οικειότητα (38%), ο ύπνος (36%), η κατανομή των οικιακών υποχρεώσεων (34%), τα οικονομικά (34%), το ύφος ανατροφής (32%), η εμπλοκή της ευρύτερης οικογένειας (27%) και τα ζητήματα δουλειάς και φύλαξης του παιδιού (23%).
Το 71% των ζευγαριών καβγαδίζει αρκετές φορές τον μήνα κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους, ενώ μόλις το 29% λέει ότι σπάνια ή ποτέ δεν διαφωνεί. Οι ειδικοί, όμως, βλέπουν σε αυτό κάτι θετικό. «Αν αρνείσαι ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και χρειάζεσαι όλα να είναι ρόδινα, τότε δεν τα αντιμετωπίζεις πραγματικά. Δεν τα κάνεις σαφή», εξηγεί η Ζάρι Χεντεγιάτ, διευθύντρια εκπαίδευσης στην κλινική Maternal Mental Health NOW του Λος Άντζελες. «Αυτά τα θέματα πρέπει να ονομάζονται».
Πραγματική αιτία των καβγάδων δεν είναι το ίδιο το μωρό
Ενδιαφέρον είναι πως η πλειονότητα των γονιών, το 53%, αναγνωρίζει πως η πραγματική αιτία των καβγάδων δεν είναι το ίδιο το μωρό, αλλά η αίσθηση εξάντλησης. Η στέρηση ύπνου αναφέρεται από το 48% των συμμετεχόντων, ενώ το 43% μιλά για αίσθημα έλλειψης στήριξης ή αναγνώρισης.
«Το βιολογικό κομμάτι είναι τεράστιο, και δεν παίρνει αρκετή προσοχή», σημειώνει η Ράιχμαν. «Ο κόσμος αστειεύεται με τη στέρηση ύπνου, λες και είναι απλώς κάτι φυσιολογικό, αλλά επηρεάζει τη συναισθηματική ρύθμιση, τον αυτοέλεγχο, την ενσυναίσθηση και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων».
«Όταν το νευρικό σύστημα είναι απορρυθμισμένο, είσαι είτε έτοιμος να παλέψεις είτε έτοιμος να υποχωρήσεις», προσθέτει η Χεντεγιάτ, τονίζοντας πως καμία από τις δύο αντιδράσεις δεν βοηθά μια σχέση.
Σχεδόν όλοι οι γονείς που συμμετείχαν στην έρευνα, το 91%, λένε ότι αυτή η ένταση επηρέασε τη σχέση τους συνολικά. Το 38% περιγράφει την κατάσταση ως δύσκολη αλλά διαχειρίσιμη, ενώ το 29% μιλά για συνεχή ένταση, έντονες συγκρούσεις ή απόσταση μέσα στη σχέση. «Πιστεύω πραγματικά ότι η αύξηση των συγκρούσεων τον πρώτο χρόνο είναι αναπόφευκτη», λέει η Ράιχμαν. «Η ίδια η σύγκρουση δεν είναι το πρόβλημα· το πρόβλημα είναι πώς την αντιμετωπίζεις».
Οι ειδικοί προτείνουν συγκεκριμένες πρακτικές
Οι ειδικοί προτείνουν συγκεκριμένες πρακτικές. Πρώτα απ' όλα, τακτικές συζητήσεις: μόλις το 12% των γονιών αποφεύγει συστηματικά τις συγκρούσεις, κάτι που σύμφωνα με τους ειδικούς είναι το χειρότερο που μπορεί να κάνει ένα ζευγάρι. «Μην αφήνεις τη σύγκρουση άλυτη», τονίζει η Ράιχμαν, προτείνοντας έναν σταθερό χρόνο κάθε εβδομάδα, από τρία έως είκοσι λεπτά, όπου το ζευγάρι μιλά ανοιχτά.
Μια δεύτερη τεχνική είναι η χρήση μιας συμφωνημένης λέξης ή χειρονομίας που σταματά προσωρινά έναν καβγά, ειδικά τη νύχτα, όταν η κούραση επηρεάζει δραματικά την κρίση. Το χιούμορ, επίσης, βοηθά να αποφορτίζεται η ένταση, είτε μέσα από παρατσούκλια για το μωρό είτε μέσα από μικρές αστείες τελετουργίες στις δύσκολες στιγμές της ημέρας.
Τέλος, οι ειδικοί προτείνουν να προσφέρει ο ένας στον άλλον διαλείμματα τουλάχιστον είκοσι λεπτών σε στιγμές έντονης κατάκλυσης. «Χρειάζεσαι τουλάχιστον 20 λεπτά. Τόσος χρόνος χρειάζεται για να ηρεμήσει λίγο το νευρικό σου σύστημα», εξηγεί η Χεντεγιάτ.
«Η όσο πιο ξεκάθαρη έκφραση της ανάγκης για ένα διάλειμμα είναι προτιμότερη από το να περιμένεις ο σύντροφός σου να διαβάσει τη γλώσσα του σώματός σου». «Όσο περισσότερο επιδιορθώνονται οι ρωγμές, τόσο περισσότερο νιώθει το ζευγάρι ότι έχει την αντοχή να αντέξει τις δυσκολίες», καταλήγει η Χεντεγιάτ.