Η κακή υγεία των δοντιών στους ηλικιωμένους συνδέεται στενά τόσο με υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας και υψηλότερο κίνδυνο μακροχρόνιας φροντίδας, σύμφωνα με δύο μεγάλες, ξεχωριστές μελέτες.
Η πρώτη μελέτη, από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο της Οσάκα, ανέλυσε δεδομένα οδοντιατρικών ελέγχων από 190.282 κατοίκους της επαρχίας Οσάκα ηλικίας 75 ετών και άνω, οι οποίοι εξετάστηκαν την περίοδο 2018–2020. Οι ερευνητές διερεύνησαν τη σχέση μεταξύ της κατάστασης των δοντιών και της συνολικής θνησιμότητας από κάθε αιτία. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ποσοστά θανάτου ήταν χαμηλότερα σε άτομα με περισσότερα υγιή ή θεραπευμένα δόντια, ενώ όσοι είχαν αθεράπευτες τερηδόνες αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο.
Οι ηλικιωμένοι χωρίς κανένα δικό τους δόντι εμφάνιζαν κίνδυνο θνησιμότητας περίπου 1,7 φορές υψηλότερο σε σύγκριση με όσους διατηρούσαν 21 ή περισσότερα δόντια. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η αθεράπευτη τερηδόνα μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα μάσησης και να προκαλέσει χρόνια φλεγμονή, επηρεάζοντας τη διατροφή και τη γενική σωματική υγεία.
Η ανάλυση έδειξε επίσης ότι ο αριθμός των υγιών και θεραπευμένων δοντιών αποτελεί τον πιο αξιόπιστο δείκτη πρόβλεψης της συνολικής θνησιμότητας, υπερέχοντας έναντι άλλων μετρήσεων στα δόντια. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν τον Νοέμβριο στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό BMC Oral Health και εντάσσονται σε ευρύτερη επιδημιολογική έρευνα με χρήση μεγάλων δεδομένων από οδοντιατρικούς ελέγχους και αρχεία μακροχρόνιας περίθαλψης.
Η μελέτη συνδέεται με την ιαπωνική εκστρατεία «8020», που ενθαρρύνει τη διατήρηση τουλάχιστον 20 φυσικών δοντιών έως την ηλικία των 80 ετών. Τον Ιούλιο, το ποσοστό επιτυχίας έφτασε το 61,5%, από περίπου 10% το 1989 όταν και ξεκίνησε η εκστρατεία.
Τι έδειξε η δεύτερη μεγάλη έρευνα για την υγεία των δοντιών στους ηλικιωμένους
Παράλληλα, ερευνητές του Ινστιτούτου Επιστήμης του Τόκιο μελέτησαν την επίδραση της λεγόμενης «στοματικής ευθραυστότητας» στο προσδόκιμο υγιούς ζωής. Αναλύοντας εθνικά δεδομένα από 11.080 ηλικιωμένους για μία περίοδο 6 ετών, ανέλυσαν τη σχέση μεταξύ της στοματικής υγείας, των οδοντιατρικών επισκέψεων και της μετάβασης σε αναπηρία ή θάνατο.
Οι ερευνητές υποστήριξαν ότι η στοματική ευθραυστότητα αφορά όσους παρουσιάζουν τρία ή περισσότερα συμπτώματα μεταξύ των οποίων λίγα δόντια, δυσκολία στη μάσηση ή κατάποση, ξηροστομία ή προβλήματα ομιλίας.
Τα άτομα αυτά είχαν 1,23 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο ανάγκης μακροχρόνιας φροντίδας και 1,34 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου. Το προσδόκιμο υγιούς ζωής στα 65 έτη ήταν έως και 1,5 χρόνο μικρότερο για τα άτομα με στοματική ευθραυστότητα, ενώ η τακτική επίσκεψη στον οδοντίατρο συνδεόταν με περίπου έναν επιπλέον χρόνο υγιούς ζωής.
Οι ερευνητές τόνισαν την ανάγκη πρόληψης, τακτικής οδοντιατρικής φροντίδας και στενότερης συνεργασίας ιατρικών και οδοντιατρικών υπηρεσιών για τους ηλικιωμένους, ειδικά στην Ιαπωνία, μία χώρα με υπεργηράσκουσα κοινωνία.