Η μείωση του καπνίσματος δεν οδηγεί σε ανάλογη μείωση κινδύνου για την υγεία -Eπίκουρη καθηγήτρια Πνευμονολογίας του ΕΚΠΑ εξηγεί στο iefimerida

Η μείωση του καπνίσματος δεν οδηγεί σε ανάλογη μείωση κινδύνου για την υγεία -Eπίκουρη καθηγήτρια Πνευμονολογίας του ΕΚΠΑ εξηγεί στο iefimerida

Κόψιμο καπνίσματος
Φωτογραφία: Shutterstock

«Α, εγώ σχεδόν δεν καπνίζω καθόλου: κάνω μόλις 2 – 3 τσιγάρα την ημέρα. Δεν έχω πρόβλημα εξάρτησης. Μπορώ να το κόψω μαχαίρι, όποτε το αποφασίσω».

«Τι βλάβες μπορεί να έχουν προκληθεί στον οργανισμό μου με 1 – 2 τσιγάρα ημερησίως; Είναι σαν να μην καπνίζω καθόλου».

Πόσες φορές έχουμε ακούσει τέτοιους αληθοφανείς ισχυρισμούς στο κοινωνικό μας περιβάλλον; Πόσες φορές έχουν προσπαθήσει να μας πείσουν ότι δεν χάλασε και ο κόσμος, εάν καπνίζει κανείς 2 – 3 τσιγάρα την ημέρα; Η αντίληψη ότι δύο ή τρία τσιγάρα την ημέρα είναι μια σχεδόν αθώα συνήθεια παραμένει ευρέως διαδεδομένη. Πολλοί καπνιστές θεωρούν ότι ο κίνδυνος αφορά κυρίως όσους καταναλώνουν ένα ή περισσότερα πακέτα ημερησίως και ότι η μεγάλη μείωση του αριθμού των τσιγάρων τούς προστατεύει ουσιαστικά. Πρόκειται για μία ουρανομήκη αυταπάτη και έναν παντελώς αβάσιμο ισχυρισμό.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Σύμφωνα με όσα εξηγεί σήμερα στο iefimerida η επίκουρη καθηγήτρια Πνευμονολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία υπηρετεί στην Β’ πνευμονολογική κλινική του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Χαϊδαρίου
«Αττικόν», Εύα Φούκα, «τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο έκθεσης στον καπνό του τσιγάρου. Το ‘λίγο’ κάπνισμα είναι λιγότερο επιβαρυντικό από το βαρύ κάπνισμα, αλλά απέχει πολύ από το να είναι ακίνδυνο».

Τέτοια ανατροπή στην «κοινή λογική»; Πως εξηγείται; Η Εύα Φούκα είναι σαφής όσο και κατηγορηματική:

«Κάθε τσιγάρο εκθέτει το αναπνευστικό σύστημα σε χιλιάδες χημικές ουσίες, πολλές από τις οποίες είναι τοξικές ή καρκινογόνες. Προκαλεί οξειδωτικό στρες και φλεγμονή, βλάπτει το επιθήλιο των αεραγωγών, ευνοεί την υπερέκκριση βλέννης και επηρεάζει τη λειτουργία των κροσσών που απομακρύνουν τη βλέννη και διάφορους μικροοργανισμούς. Όταν αυτή η έκθεση επαναλαμβάνεται καθημερινά, ακόμη και σε μικρότερη ποσότητα, η βλαπτική βιολογική επίδραση του καπνίσματος συσσωρεύεται».

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η ίδια συμπληρώνει επίσης σχετικά: «Ένα ακόμη πρόβλημα με το κάπνισμα είναι ότι η βλάβη στους πνεύμονες μπορεί να εξελίσσεται σιωπηλά. Ο καπνιστής ενδέχεται να μην έχει δύσπνοια, βήχα ή περιορισμό στις καθημερινές του δραστηριότητες και να θεωρεί ότι οι πνεύμονές του παραμένουν ανεπηρέαστοι. Η απουσία συμπτωμάτων, όμως, δεν αποδεικνύει απουσία φλεγμονής ή πρώιμης λειτουργικής επιβάρυνσης. Οι πνεύμονες διαθέτουν σημαντικές εφεδρείες και τα συμπτώματα συχνά εμφανίζονται όταν έχει ήδη χαθεί μέρος της αναπνευστικής λειτουργίας. Παράλληλα, μια φυσιολογική σπιρομέτρηση σε έναν νεότερο καπνιστή αποτυπώνει απλά την αναπνευστική λειτουργία τη συγκεκριμένη στιγμή, αλλά δεν αναιρεί τις συνέπειες της συνεχιζόμενης έκθεσης ούτε προβλέπει με βεβαιότητα την ατομική πορεία».

Μάλιστα, η Εύα Φούκα εξηγεί ακόμη στο iefimerida ότι «σειρά επιστημονικών μελετών έχουν δείξει ότι, με την πάροδο των ετών, ακόμα και το χαμηλής έντασης κάπνισμα συνδέεται με ταχύτερη έκπτωση της πνευμονικής λειτουργίας και αυξημένο κίνδυνο χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας, καρκίνου του πνεύμονα και πρόωρου θανάτου», ενώ η ίδια συμπληρώνει:

«Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι τα δεδομένα μεγάλης ανάλυσης περισσότερων από 25.000 ατόμων, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Lancet Respiratory Medicine το 2020. Στη μελέτη αυτή, οι ενεργοί καπνιστές που κάπνιζαν λιγότερα από πέντε τσιγάρα ημερησίως παρουσίαζαν επιταχυνόμενη μείωση του FEV₁, βασικής παραμέτρου της πνευμονικής λειτουργίας. Η πρόσθετη ετήσια απώλεια ήταν περίπου το 68% εκείνης που παρατηρήθηκε σε άτομα τα οποία κάπνιζαν τουλάχιστον 30 τσιγάρα την ημέρα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δύο τσιγάρα ισοδυναμούν με δύο πακέτα ως προς κάθε κίνδυνο. Δείχνει, όμως, ότι η σχέση μεταξύ αριθμού τσιγάρων και βλάβης δεν είναι απλή και αναλογική: η μείωση της κατανάλωσης δεν μειώνει ανάλογα και τον κίνδυνο».

«Η μείωση των τσιγάρων μπορεί ασφαλώς να αποτελέσει ένα χρήσιμο ενδιάμεσο βήμα για έναν άνθρωπο που δυσκολεύεται να διακόψει το κάπνισμα», επισημαίνει η Εύα Φούκα, αλλά η ίδια σπεύδει να διευκρινίσει:

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

«Δεν πρέπει, όμως, η μείωση του καπνίσματος να εκλαμβάνεται ως τελικός στόχος ή ως εξασφάλιση προστασίας από τις βλαβερές του συνέπειες. Ωστόσο, το μήνυμα δεν είναι ότι ‘αφού και τα λίγα βλάπτουν, δεν έχει νόημα να μειώσω’. Αντίθετα, κάθε προσπάθεια έχει αξία, αρκεί να οδηγεί προς την πλήρη διακοπή, καθώς αυτή είναι η παρέμβαση που μειώνει πραγματικά τον κίνδυνο και επιτρέπει στον οργανισμό να αρχίσει να ανακάμπτει».

Εν κατακλείδι, η Εύα Φούκα σημειώνει, με ιδιαίτερη έμφαση στο iefimerida: «Χρειάζεται να εγκαταλείψουμε τον όρο ‘κοινωνικό’ ή ‘ελαφρύ’ κάπνισμα όταν αυτός δημιουργεί μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας. Δύο ή τρία τσιγάρα την ημέρα δεν αποτελούν αμελητέα έκθεση, ιδιαίτερα όταν αυτή η συνήθεια συνεχίζεται για χρόνια. Η σωστή ενημέρωση δεν αποσκοπεί στην ενοχοποίηση του καπνιστή, αλλά στην κατάρριψη ενός επίμονου μύθου και στην ενθάρρυνση της διακοπής με οργανωμένη υποστήριξη, όταν αυτή χρειάζεται».

Ακολουθήστε το iefimerida στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο iefimerida
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ κάπνισμα Υγεία
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Δείτε επίσης

Περισσότερα