Τον Σεπτέμβριο του 2026, η Βασιλική Σιαλβέρα ήρθε αντιμέτωπη με μια νέα, σκληρή πραγματικότητα: διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού.
Ήδη ζούσε με Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA), μια σπάνια και σύνθετη νευρομυϊκή πάθηση. Τώρα, στις απαιτήσεις της καθημερινότητάς της προστέθηκαν οι χημειοθεραπείες και ένα απαιτητικό ογκολογικό θεραπευτικό πλάνο. Και μαζί τους, ένα ακόμη εμπόδιο: η δυσκολία να βρεθεί ολοκληρωμένη ιατρική φροντίδα που να λαμβάνει υπόψη και τις δύο ασθένειες.
«Δεν είμαι δύο διαγνώσεις. Είμαι ένας άνθρωπος και χρειάζομαι φροντίδα που να λαμβάνει υπόψη το σύνολο της κατάστασής μου», εξηγεί σήμερα στο iefimerida η Πρόεδρος του Σωματείου Ασθενών με Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία Ελλάδος – SMA HELLAS, και περιγράφει μια εμπειρία που ανέδειξε με τον πιο προσωπικό τρόπο τα κενά της υγειονομικής περίθαλψης στην περιφέρεια της χώρας μας.
Η ίδια διευκρινίζει ότι η προσωπική της περιπέτεια δεν γέννησε τη νέα πρωτοβουλία του Σωματείου. Ήρθε, όμως, αργότερα να επιβεβαιώσει πόσο αναγκαία είναι η επιστημονική συνεργασία, ιδιαίτερα όταν ένας άνθρωπος με σπάνιο νόσημα καλείται να αντιμετωπίσει και μια δεύτερη σοβαρή ασθένεια.
«Στην Περιφέρεια διαπίστωσα ότι υπήρχε γνώση για τον καρκίνο, αλλά παντελής έλλειψη εξοικείωσης με τη SMA και ακόμη μεγαλύτερη δυσκολία στην κατανόηση της συνύπαρξης των δύο νοσημάτων. Δεν το λέω για να κατηγορήσω τους επαγγελματίες υγείας. Το λέω για να αναδείξω την ανάγκη συνεργασίας και εξειδικευμένης ενημέρωσης».
Αυτή ακριβώς η ανάγκη βρίσκεται πίσω από τη δράση «Γνώση που Ταξιδεύει – SMA-Net Περιφέρειας 2026–2027», μια πρωτοβουλία που επιχειρεί να καλύψει το έλλειμμα πρόσβασης στην εξειδικευμένη επιστημονική γνώση για τους ανθρώπους με SMA, τις οικογένειές τους και τους επαγγελματίες υγείας σε ολόκληρη τη χώρα.
Μια απώλεια που έγινε αφετηρία για δράση
Η ιδέα δεν γεννήθηκε σε κάποιο γραφείο. Προέκυψε από πραγματικά περιστατικά σοβαρών αναπνευστικών λοιμώξεων σε ανθρώπους με SMA στην ελληνική Περιφέρεια, τα οποία ανέδειξαν πόσο κρίσιμη μπορεί να αποδειχθεί η έγκαιρη αναγνώριση των ιδιαίτερων αναγκών της νόσου.
Η Καθηγήτρια Παιδιατρικής – Παιδιατρικής Νευρολογίας Roser Pons, με εξειδίκευση στη SMA και επιστημονική συντονίστρια των συναντήσεων, μετέφερε στο Σωματείο περιστατικά στα οποία χάθηκε πολύτιμος χρόνος μέχρι να αναγνωριστούν οι ιδιαιτερότητες της νόσου και να εξασφαλιστεί η κατάλληλη εξειδικευμένη αντιμετώπιση.
Ο προβληματισμός έγινε ακόμη βαθύτερος μετά την απώλεια μιας γυναίκας με SMA, μέλους του Σωματείου, από την Καλαμάτα. Η Βασιλική Σιαλβέρα διατηρούσε μαζί της ουσιαστική ανθρώπινη σχέση, μέσα από τις τηλεφωνικές συνομιλίες και την επικοινωνία με τα μέλη.
Όπως πληροφορήθηκε το Σωματείο, η γυναίκα αντιμετώπισε δυσκολία στην αναπνοή, την οποία αρχικά εξέλαβε ως κρίση πανικού, ενώ φέρεται να υπήρχε σοβαρή αναπνευστική λοίμωξη και καθυστέρηση στη διακομιδή της στο νοσοκομείο. Η Πρόεδρος του SMA HELLAS είναι προσεκτική: δεν γνωρίζει την ακριβή αιτία του θανάτου και δεν αποδίδει ευθύνες ούτε ισχυρίζεται ότι διαφορετική αντιμετώπιση θα είχε αλλάξει την έκβαση.
Η απώλεια, ωστόσο, ανέδειξε μια αδιαπραγμάτευτη ανάγκη: η γνώση πρέπει να φτάνει εγκαίρως στους επαγγελματίες υγείας, αλλά και στους ίδιους τους ασθενείς, ώστε να αναγνωρίζουν τα συμπτώματα που απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Πέντε επιστημονικές συναντήσεις για όλη την Ελλάδα
Η δράση περιλαμβάνει πέντε δωρεάν διαδικτυακές επιστημονικές συναντήσεις διάρκειας 90 λεπτών, από τον Δεκέμβριο του 2026 έως τον Απρίλιο του 2027. Απευθύνεται σε επαγγελματίες υγείας, ανθρώπους με SMA, οικογένειες και φροντιστές.
Οι θεματικές καλύπτουν την παιδονευρολογία και τις σύγχρονες θεραπείες, την αναπνευστική υποστήριξη, τη φυσιατρική και την αποκατάσταση, τη σίτιση, την κατάποση και την επικοινωνία, ενώ η πρωτοβουλία ολοκληρώνεται με διεπιστημονικό πάνελ και ανοιχτό διάλογο.
Η υλοποίηση υποστηρίζεται από το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου, στο πλαίσιο του προγράμματος «Σημεία Στήριξης», με τη συγχρηματοδότηση κοινωφελών ιδρυμάτων και φορέων.
«Δεν θέλω να μας θαυμάζουν επειδή αντέχουμε»
Παρά τις χημειοθεραπείες, την κόπωση και τις αγωνίες, η Βασιλική Σιαλβέρα συνεχίζει να εργάζεται για τους ανθρώπους που εκπροσωπεί. Δεν επιχειρεί να εμφανιστεί ως ένας άνθρωπος που δεν λυγίζει ποτέ. Αναγνωρίζει ότι υπάρχουν ημέρες που η υγεία της πρέπει να προηγείται. Επιμένει, όμως, ότι η ζωή δεν μπορεί να περιορίζεται στις διαγνώσεις.
Με υπερηφάνεια η Βασιλική Σιαλβέρα ξεκαθαρίζει στο iefimerida:
«Η SMA δεν σταματά επειδή εμφανίστηκε ο καρκίνος και ο καρκίνος δεν περιμένει επειδή υπάρχει η SMA. Αλλά ούτε η ζωή μου μπορεί να περιοριστεί στις διαγνώσεις μου».
Και το μήνυμά της ξεπερνά τα όρια της προσωπικής της δοκιμασίας: «Δεν θέλω να μας θαυμάζουν επειδή αντέχουμε δυσκολίες που θα μπορούσαν να είχαν περιοριστεί ή να μην είχαν συμβεί. Δεν είναι στόχος να γίνουμε καλύτεροι στο να αντέχουμε τα εμπόδια. Στόχος είναι να μειωθούν τα εμπόδια που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν».
Για την ίδια, η πραγματική αλλαγή απαιτεί συνεργασία, επιστημονική τεκμηρίωση και ενεργή συμμετοχή των ίδιων των ασθενών. Η Πολιτεία έχει την ευθύνη της οργάνωσης των υπηρεσιών υγείας, όμως τα σωματεία μπορούν να αναδεικνύουν τα κενά, να διεκδικούν λύσεις και να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες εκεί όπου μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικό έργο.