Σύμφωνα με αεροσυνοδούς που έχουν περάσει χρόνια παρατηρώντας χιλιάδες επιβάτες να παίρνουν αυτή ακριβώς την απόφαση, η επιλογή θέσης δεν είναι τυχαία.
- Αεροσυνοδοί με πολυετή εμπειρία παρατηρούν σταθερά μοτίβα στην επιλογή θέσης, προβλέποντας συχνά τη θέση των επιβατών. Παράλληλα, όσοι πληρώνουν για ακριβότερες θέσεις τείνουν να ξοδεύουν περισσότερα χρήματα και κατά τη διάρκεια της πτήσης.
- Οι επαγγελματίες επιλέγουν τον διάδρομο για αποτελεσματικότητα και γρήγορη πρόσβαση, ενώ το παράθυρο προτιμάται από όσους θέλουν να κοιμηθούν ή να απομονωθούν, όπως οι επιβάτες με μικροβιοφοβία που αποφεύγουν την πολυκοσμία.
- Οι ψηλοί επιβάτες δίνουν προτεραιότητα σε θέσεις με περισσότερο χώρο, όπως στις εξόδους κινδύνου. Οι οικογένειες και οι αγχώδεις ταξιδιώτες επιλέγουν το μπροστινό τμήμα, ενώ οι πιο χαλαροί επιβάτες προτιμούν τις πίσω θέσεις.
- Η πρόβλεψη των αναγκών των επιβατών βάσει της θέσης τους επιτρέπει στο πλήρωμα να προσφέρει καλύτερη εξυπηρέτηση. Αυτή η γνώση βοηθά στην προετοιμασία για ειδικές ενημερώσεις ασφαλείας ή στην παροχή βοήθειας σε οικογένειες.
Διάδρομος, παράθυρο, μέση ή γραμμή εξόδου κινδύνου, η κάρτα επιβίβασης μπορεί να αποκαλύπτει περισσότερα για την προσωπικότητά σου απ' όσα νομίζεις. Σύμφωνα με αεροσυνοδούς που έχουν περάσει χρόνια παρατηρώντας χιλιάδες επιβάτες να παίρνουν αυτή ακριβώς την απόφαση, η επιλογή θέσης δεν είναι καθόλου τυχαία.
Πρέπει, βέβαια, να διευκρινιστεί ότι πολλοί επιβάτες δεν επιλέγουν πραγματικά τη θέση τους. Σε μια γεμάτη πτήση ή μια κράτηση της τελευταίας στιγμής, ο κόσμος καταλήγει όπου βρίσκεται ελεύθερη θέση, όχι απαραίτητα εκεί που θα προτιμούσε. Όμως όταν οι επιβάτες έχουν επιλογή, τα μοτίβα εμφανίζονται γρήγορα.
«Ξέρω ποιος θα καθίσει πού»
Η Σίντνεϊ Α., αεροσυνοδός με πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας σε όλες τις μεγάλες αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες, λέει ότι τα μοτίβα είναι τόσο σταθερά, ώστε συχνά μπορεί να μαντέψει, μόνο κοιτάζοντας τους επιβάτες την ώρα της επιβίβασης, πού περίπου θα καθίσουν. «Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω, αλλά όσον αφορά την προσωπικότητα, ξέρω ποιος θα καθίσει πού», λέει χαρακτηριστικά.
Η επιλογή θέσης, πάντως, δεν είναι μόνο ζήτημα ψυχολογίας. Είναι και ζήτημα πρακτικό και οικονομικό. Η Λορέτα Χ., αεροσυνοδός στη Jet Blue, παρατηρεί ότι όσοι πληρώνουν παραπάνω για αναβαθμισμένη θέση τείνουν επίσης να ξοδεύουν περισσότερα μόλις βρεθούν στον αέρα. «Φαίνεται πως όσοι κάθονται σε πιο ακριβές θέσεις ξοδεύουν χρήματα πιο ελεύθερα και αγοράζουν πράγματα από το καροτσάκι. Οι επιβάτες στο πίσω μέρος συνήθως δεν αγοράζουν φαγητό ή extra», λέει.
Όσοι επιλέγουν διάδρομο
Όσοι επιλέγουν διάδρομο τείνουν να δίνουν αξία στην αποτελεσματικότητα και την πρόσβαση, περισσότερο παρά στην άνεση. Πρόκειται κατά κύριο λόγο για επαγγελματίες που θέλουν να δουλέψουν χωρίς διακοπή. «Οι επαγγελματίες, άνδρες και γυναίκες, συνήθως κάθονται στον διάδρομο επειδή είναι πιο εύκολο να έχουν έξω τον υπολογιστή τους και να σηκωθούν αν χρειαστεί», εξηγεί η Σίντνεϊ. Βοηθά επίσης να κατεβαίνουν πιο γρήγορα από το αεροπλάνο για ανταποκρίσεις ή συναντήσεις.
Η προτίμηση στον διάδρομο μπορεί επίσης να σημαίνει πως κάποιος δεν θέλει να ενοχλεί τους άλλους και ενδεχομένως έχει ανάγκη ελέγχου. Η ίδια η Σίντνεϊ κατατάσσεται σε αυτή την κατηγορία: «Θέλω να μπορώ να σηκωθώ όποτε χρειαστεί χωρίς να ζητάω από τους διπλανούς μου να μετακινηθούν».
Όσοι προτιμούν παράθυρο
Αν προτιμάς το παράθυρο, είσαι μάλλον είτε λάτρης του ύπνου, είτε λάτρης της πτήσης, είτε και τα δύο. «Όσοι θέλουν να κοιμηθούν προτιμούν συνήθως τη θέση στο παράθυρο», λέει η Σίντνεϊ, καθώς υπάρχει τοίχος για να ακουμπήσεις και κανείς δεν σε προσπερνάει καθώς λαγοκοιμάσαι. Οι θέσεις παραθύρου ταιριάζουν επίσης σε ανθρώπους με άγχος για την υγεία τους, καθώς κρατούν μακριά από τους πιο πολυσύχναστους διαδρόμους, κάτι που εξηγεί γιατί επιβάτες με μικροβιοφοβία ή αγχώδεις ταξιδιώτες τις προτιμούν συχνά.
Η μεσαία θέση, από την άλλη, δεν αντιστοιχεί σε κάποιο ιδιαίτερο προφίλ προσωπικότητας, αλλά σε αναγκαστική επιλογή. Η Σίντνεϊ έχει παρατηρήσει ένα γλυκό μοτίβο ανάμεσα σε ζευγάρια: «Ο άνδρας συνήθως προσφέρει στη γυναίκα του τη θέση στον διάδρομο ή στο παράθυρο, από ευγένεια. Το βλέπω συχνά». Λιγότερο συμπαθητικό είναι όταν μεγαλύτερα σε ηλικία ζευγάρια κλείνουν τις θέσεις διαδρόμου και παραθύρου στην ίδια σειρά, αφήνοντας έναν τελείως άγνωστο να στριμωχτεί στη μέση. «Κάνει τον άνθρωπο στη μέση εξαιρετικά άβολα. Είναι αμήχανο», λέει η Σίντνεϊ.
Οι ψηλοί επιβάτες είναι, σύμφωνα με τη Σίντνεϊ, εκείνοι που ενδιαφέρονται περισσότερο από κάθε άλλον για το πού θα καθίσουν, και συχνά πληρώνουν επιπλέον για επιπρόσθετο χώρο στα πόδια, ανεξάρτητα αν πρόκειται για γραμμή εξόδου κινδύνου ή άλλη αναβαθμισμένη θέση. Η Λορέτα συμφωνεί ότι το ύψος παίζει μεγαλύτερο ρόλο από οποιαδήποτε βαθύτερη ψυχολογική ανάγκη ελέγχου.
Οικογένειες με μικρά παιδιά και επιβάτες που θέλουν να βγουν πρώτοι από το αεροπλάνο τείνουν να προτιμούν τις θέσεις μπροστά, κοντά στο διαχωριστικό της καμπίνας, καθώς προσφέρουν λίγο επιπλέον χώρο. Όσοι επιλέγουν το μπροστινό μέρος της καμπίνας γενικότερα είναι συχνά άνθρωποι που θέλουν μια γρήγορη, χωρίς άγχος έξοδο, ή, όπως προσθέτει η Σίντνεϊ, ίσως έχουν κάποιο άγχος πτήσης και προτιμούν να βρίσκονται πιο κοντά στον πιλότο και το πλήρωμα. Οι επιβάτες προς το πίσω μέρος, αντίθετα, τείνουν να είναι πιο χαλαροί απέναντι στη διαδικασία της πτήσης, ή ταξιδεύουν με παιδιά και θέλουν να είναι κοντά στην κουζίνα και τις τουαλέτες.
Οι οικογένειες δεν κάθονται πάντα η μία δίπλα στην άλλη, και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα έλλειψη αγάπης. Ορισμένοι γονείς σκόπιμα τοποθετούν τα παιδιά τους σε διαφορετική σειρά για να έχουν λίγη ηρεμία κατά τη διαδρομή. Παρόλα αυτά, η Σίντνεϊ λέει πως ολόκληρες οικογένειες τείνουν να συγκεντρώνονται στο ίδιο τμήμα του αεροπλάνου. «Στη Southwest, βλέπουμε τις περισσότερες οικογένειες στη μέση. Δεν ξέρω ακριβώς γιατί, αλλά τείνουν να μαζεύονται εκεί», λέει.
Παρατηρούν σιωπηλά και άλλες συμπεριφορές
Πέρα από τη διαμάχη διαδρόμου εναντίον παραθύρου, οι αεροσυνοδοί παρατηρούν σιωπηλά και άλλες συμπεριφορές γύρω από τις θέσεις. Το να ακουμπάς γυμνά πόδια στο κάθισμα μπροστά σου, στον δίσκο φαγητού ή στο μπράτσο ανάμεσα στα καθίσματα δείχνει, όπως λένε, ότι κάποιος δεν νοιάζεται για την άνεση των άλλων. Η Σίντνεϊ έχει επίσης παρατηρήσει πώς αντιδρούν οι επιβάτες όταν βρίσκονται σε λάθος θέση, είτε από λάθος είτε επίτηδες, ελπίζοντας πως κανείς δεν θα το προσέξει. «Ναι, συμβαίνει», επιβεβαιώνει, «αλλά πιο συχνά είναι απλώς ένα ατύχημα».
Η επιλογή θέσης, τελικά, βοηθά τους αεροσυνοδούς να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους, προβλέποντας τις ανάγκες των επιβατών πριν καν χρειαστεί να τις ζητήσουν, κάτι που κάνει ολόκληρη την πτήση πιο ομαλή για όλους. Αν το πλήρωμα μπορεί να προβλέψει ότι η γραμμή εξόδου κινδύνου θα χρειαστεί επιπλέον ενημέρωση ασφαλείας, ότι η οικογένεια στο μεσαίο τμήμα θα χρειαστεί βοήθεια με ένα ανήσυχο νήπιο, ή ότι ο επιβάτης στη θέση 14C θα βγάλει τον υπολογιστή του τη στιγμή που θα σβήσει η ένδειξη ζώνης ασφαλείας, μπορούν να σχεδιάσουν ανάλογα την εξυπηρέτησή τους.