Διακοπές για κάποιους σημαίνει χαλάρωση σε έρημες παραλίες με μόνη παρέα τους γλάρους και πεντακάθαρα νερά.
Για όλους αυτούς λοιπόν που ονειρεύονται μια παραλία μόνο για τον εαυτό τους, το έγκυρο ταξιδιωτικό περιοδικό Conde Nast Traveller συγκέντρωσε 8 ερημικές παραλίες στην Ελλάδα, όπου θα νιώσετε σαν Ροβινσώνας Κρούσος. Ας δούμε ποιες είναι.
8 κρυφές παραλίες της Ελλάδας
Ξερόκαμπος, Κρήτη
Μπορεί η Ελαφόνησος και ο Μπάλος να αποτελούν μαγνήτη για τους τουρίστες που επισκέπτονται την Κρήτη, σημειώνει η αρθρογράφος Χάιντι Φούλερ-Λαβ, αλλά αν ακολουθήσετε τους ελικοειδείς δρόμους, πλαισιωμένους από μάραθο, προς τα ανατολικά, θα ανακαλύψετε μια σειρά από παραλίες που θα τις έχετε (σχεδόν) αποκλειστικά για εσάς.
Η απομονωμένη ακτογραμμή του Ξερόκαμπου -όπου κάποτε είχαν τα ανάκτορά τους οι Μινωίτες- είναι γεμάτη με εκτάσεις χρυσαφένιας άμμου, διάσπαρτες με ευωδιαστά κρίνα της άμμου, καθώς και ήρεμους όρμους με κρυστάλλινα νερά. Στο δρόμο της επιστροφής, σημειώνει η δημοσιογράφος, κάντε μια στάση για ένα ποτηράκι τοπικής ρακής, συνοδευόμενο από νόστιμα μεζεδάκια στο παραδοσιακό καφενείο των Αρμένων.
Πράσσα, Κίμωλος
Όσοι ονειρεύονται ναυάγια και απομόνωση θα βρουν αυτό που ζητούν στην ανερχόμενη αλλά ακόμη «κρυφή» κυκλαδίτικη Κίμωλο. Υπάρχουν πολλές επιλογές για την καλύτερη «απομονωμένη» παραλία στο νησί, όπως η Αλυκή με την καραμελένια άμμο ή το Αγιόκλιμα, όπου αναβλύζουν θερμά νερά από τον βυθό, όμως η Πράσσα, με τη λευκή άμμο που θυμίζει Καραϊβική και τα λαμπερά γαλαζοπράσινα νερά, ξεχωρίζει με διαφορά.
Καλογριά, Αχαΐα
Από τον Ισθμό της Κορίνθου μέχρι το άγριο ακρωτήριο Ταίναρο στη Μάνη, η καταπράσινη και ιστορική Πελοπόννησος διαθέτει αμέτρητες υπέροχες παραλίες. Όταν όμως μιλάμε για «κρυφές» ακτές, η Καλογριά, με τη χρυσαφένια αμμουδιά της που εκτείνεται σε εννέα χιλιόμετρα και βρέχεται από κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά, συγκαταλέγεται στις κορυφαίες. Να μη συγχέεται με τη δημοφιλή ομώνυμη παραλία κοντά στη Στούπα· αυτή η εντυπωσιακή παραλία, σε απόσταση μισής ώρας από την Πάτρα, ανήκει στο Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Κοτυχίου–Στροφυλιάς, ένα εκτεταμένο φυσικό καταφύγιο με αμμοθίνες, κανάλια και λιμνοθάλασσες, όπου οι ταβέρνες σερβίρουν φρέσκα θαλασσινά — από τα καλύτερα θα τα βρείτε στην ταβέρνα «Ο Πέτρος».
Φαρί, Θάσος
Η Θάσος περιβάλλεται από όμορφες παραλίες, πολλές από τις οποίες παραμένουν σχεδόν έρημες ακόμη και στην καρδιά του καλοκαιριού. Η Golden Beach, με τη χρυσαφένια άμμο της, είναι δικαίως δημοφιλής, όμως για πραγματική απομόνωση, η παραλία Φαρί στη νότια πλευρά του νησιού, κοντά στο γραφικό λιμανάκι της Σκάλας Μαριών, ξεχωρίζει. Πάρτε μαζί σας προμήθειες για πικνίκ, καθώς πρόκειται για μια ηλιόλουστη, απομονωμένη ακτή με απαλή σαν ταλκ άμμο και γαλάζια νερά, χωρίς πολλές επιλογές τριγύρω.
Αλιμιά, Ηρακλειά
Με τα ασβεστωμένα χωριά της με τα μπλε παράθυρα, τα καφενεία όπου οι άντρες ντυμένοι στα μαύρα παίζουν τάβλι και τις υπέροχες παραλίες που «σκαλίζονται» μέσα σε βραχώδη τοπία, αυτό το απομονωμένο νησί θυμίζει την Ελλάδα της δεκαετίας του ’80. Οι ερημικές παραλίες αφθονούν σε αυτό το σχεδόν ανεξερεύνητο νησί των Μικρών Κυκλάδων, αλλά αν ακόμη και παραλίες όπως το Λιβάδι δεν σας φαίνονται αρκετά απομονωμένες, πάρτε καΐκι από το λιμάνι του Αγίου Γεωργίου και περάστε μια ονειρική μέρα στην Αλιμιά, έναν αμμώδη όρμο ανάμεσα σε απότομα βράχια, προσβάσιμο μόνο από τη θάλασσα. Κολυμπήστε με μάσκα στα τιρκουάζ νερά και ίσως ανακαλύψετε και το «φάντασμα» ενός γερμανικού υδροπλάνου που καταρρίφθηκε εδώ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πένα, Γαϊδουρονήσια
Για αίσθηση «ναυαγού» με ξανθές, σχεδόν έρημες παραλίες και διάφανα νερά γεμάτα συναρπαστική θαλάσσια ζωή, δεν υπάρχει καλύτερη επιλογή από την Πένα, το δεύτερο μεγαλύτερο από τα έξι Γαϊδουρονήσια, που βρίσκονται ανάμεσα στις χερσονήσους του Άθω και της Σιθωνίας στη Χαλκιδική. Προσεγγίζεται με καΐκι από την Ουρανούπολη και αυτό το μικροσκοπικό, ακατοίκητο νησί διαθέτει δύο εντυπωσιακές, καμπυλωτές παραλίες, χωρισμένες από αμμοθίνες με χαμηλή βλάστηση και περιτριγυρισμένες από γαλαζοπράσινα νερά.
Απιτίκι, Κάλυμνος
Οι κατσίκες θα είναι οι μοναδικοί σας «συνοδοιπόροι» σε αυτή την απομονωμένη παραλία του νησιού των Δωδεκανήσων, όπου κάποτε οι σφουγγαράδες έκαναν τις επικίνδυνες καταδύσεις τους. Απαιτείται περίπου μισή ώρα πεζοπορίας από το Εμπορειό για να φτάσετε σε αυτόν τον απομονωμένο όρμο κοντά στο Βαθύ, γι’ αυτό φροντίστε να έχετε φάει καλά πρώτα. Έπειτα ακολουθήστε το άγριο μονοπάτι, αρωματισμένο με θυμάρι, που οδηγεί σε αυτή την παρθένα παραλία με νερά στο χρώμα των φτερών της αλκυόνης.
Μονολιά, Λιχαδονήσια
Γνωστά ως «οι Σεϋχέλλες της Ελλάδας» χάρη στις σαμπανιζέ αμμουδιές τους που βρέχονται από νερά στο χρώμα λιωμένου γυαλιού, τα επτά Λιχαδονήσια, βόρεια της Εύβοιας, ανήκουν στο δίκτυο Natura 2000. Έτσι, κατά τη διαδρομή με το σκάφος με γυάλινο πάτο από τη βόρεια Εύβοια προς τη Μονολιά—το μεγαλύτερο νησί— μπορεί κανείς να δει μεσογειακές φώκιες, ροζ φλαμίνγκο και άλλα προστατευόμενα είδη, περνώντας μάλιστα και από το ναυάγιο ενός γερμανικού πλοίου που βυθίστηκε εδώ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κοντά στο σημείο αποβίβασης υπάρχει ένα μικρό αναψυκτήριο με ξαπλώστρες, ωστόσο το καλοκαίρι έχει αρκετό κόσμο — ακολουθήστε τα αμμώδη μονοπάτια προς την άλλη πλευρά του νησιού για να βρείτε τη δική σας ήσυχη γωνιά δίπλα στη θάλασσα.
