Τα τελευταία χρόνια η συζήτηση για την απώλεια θέσεων εργασίας λόγω της τεχνητής νοημοσύνης έχει μετατοπιστεί από φόβο σε πραγματικές αναλύσεις με αριθμούς και στοιχεία.
Σύμφωνα με τον Αντρέα Φεράριο, αρχισυντάκτη του ειδικού ιστότοπου σε θέματα τεχνολογίας «Tom's Hardware», το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα συμβεί, αλλά πώς και πόσο γρήγορα θα συμβεί.
Εξέλιξη της αγοράς εργασίας και πώς συμβαδίζει με την Τεχνητή Νοημοσύνη
Από το 2010 έως το 2015, η ψηφιοποίηση και η αυτοματοποίηση μείωσαν κυρίως τις θέσεις «μεσαίου επιπέδου», ενώ αυξήθηκαν οι απαιτήσεις για δεξιότητες που δεν μπορούν εύκολα να αυτοματοποιηθούν.
Με την πρόοδο του deep learning και των εργαλείων AI από το 2015 έως το 2020, η αυτοματοποίηση άγγιξε πλέον και γνωστικές εργασίες, όπως ανάλυση δεδομένων ή εξυπηρέτηση πελατών, χωρίς όμως μαζική απώλεια θέσεων εργασίας. Η πανδημία και η εξάπλωση της απομακρυσμένης εργασίας ενίσχυσαν αυτή την τάση.
Με την άφιξη προηγμένων γλωσσικών μοντέλων (LLM) και πλατφορμών AI-as-a-service, η αυτοματοποίηση επεκτείνεται και σε δραστηριότητες που θεωρούνταν «ανθρώπινες», όπως δημιουργικότητα, τέχνες, μετάφραση και back-office.
Ωστόσο, η πλήρης αντικατάσταση θέσεων εργασίας δεν είναι κάτι σίγουρο, καθώς η τεχνολογία μετασχηματίζει κυρίως τις εργασίες, αφήνοντας όμως νέα καθήκοντα σε εποπτεία, βελτίωση και συντήρηση συστημάτων.
Τα επαγγέλματα που θεωρούνται πιο ευάλωτα τα επόμενα χρόνια
- Εξυπηρέτηση πελατών και τηλεφωνικά κέντρα (chatbots και ΤΝ μειώνουν την ανάγκη για χειροκίνητη διαχείριση)
- Διοικητικό τμήμα και εισαγωγή δεδομένων (αυτοματοποιημένη επεξεργασία εγγράφων και καταχώριση δεδομένων)
- Παραγωγή περιεχομένου και μετάφραση (μείωση χρόνου και κόστους για βασικές εργασίες)
- Μάρκετινγκ, λογιστήριο και νομικές διαδικασίες ρουτίνας (εργαλεία ΤΝ υποστηρίζουν βασικές λειτουργίες)
- Τεχνολογικός τομέας (εργαλεία όπως το GitHub Copilot μειώνουν τον χρόνο εκτέλεσης εργασιών χωρίς να καταργούν πλήρως τον προγραμματιστή, κυρίως επηρεάζοντας νεότερους ή εργαζόμενους αρχικού επιπέδου).
Μακροπρόθεσμοι κίνδυνοι
Σύμφωνα με ειδικούς ανά τον κόσμο, κατά την επόμενη πενταετία η Τεχνητή Νοημοσύνη θα είναι ουσιαστικά μία μορφή υποδομής, οδηγώντας σε αναδιάρθρωση των μέσων και χαμηλής αξίας θέσεων εργασίας.
Έως το 2035 η Τεχνητή Νοημοσύνη θα θεωρείται κανονικότητα, με την πόλωση σε θέσεις εργασίας μεταξύ εποπτείας συστημάτων και δραστηριοτήτων που απαιτούν ανθρώπινο στοιχείο, ενώ οι μεσαίες θέσεις θα μειωθούν και το εισοδηματικό χάσμα θα μεγαλώσει.
Σημαντικό είναι να κατανοηθεί πώς η ΤΝ επηρεάζει τις διαδικασίες στον εκάστοτε κλάδο, ποιες εργασίες αυτοματοποιούνται και πού μεταφέρεται η ανθρώπινη αξία όταν μια δουλειά γίνεται AI-assisted.
Η καθυστέρηση στην προσαρμογή μπορεί να αφήσει επαγγελματίες σε μειονεκτική θέση όταν οι αλλαγές γίνουν πιο εμφανείς και με ταχύτερο ρυθμό απ' ό,τι σήμερα.