«Σαν φυλάκιο στον Αρη»: Πιλότος περιγράφει πώς είναι να ζεις στη μυστική βάση των ΗΠΑ Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό, στη μέση του πουθενά | STORIES | iefimerida.gr

«Σαν φυλάκιο στον Αρη»: Πιλότος περιγράφει πώς είναι να ζεις στη μυστική βάση των ΗΠΑ Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό, στη μέση του πουθενά

Ο πρώην αξιωματικός του αμερικανικού ναυτικού, Μπιλ Πρέστον, φωτογραφήθηκε στο γραφείο του στον Ντιέγκο Γκαρσία το 1976
Ο πρώην αξιωματικός του αμερικανικού ναυτικού Μπιλ Πρέστον φωτογραφήθηκε στο γραφείο του, στο νησί Ντιέγκο Γκαρσία, το 1976 / Φωτογραφία: Bill Preston
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR

Για το πώς είναι να ζει κανείς στο απομακρυσμένο νησί Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό και την αμερικανική στρατιωτική βάση εκεί, όπου βρέθηκε για έξι εβδομάδες, μίλησε ένας πρώην αξιωματικός των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και πιλότος.

Συγκεκριμένα, ο πιλότος του αεροσκάφους P-3 Orion, Μπιλ Πρέστον, βρέθηκε στην άκρως απόρρητη στρατιωτική βάση Ντιέγκο Γκαρσία των ΗΠΑ στον Ινδικό Ωκεανό τη δεκαετία του 1970, όταν ήταν 25 ετών, και αποκάλυψε ότι έμοιαζε σαν να ήταν σε σεληνιακό φυλάκιο και ότι χρησιμοποιούσε τη θέση του ήλιου για να το βρει.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ενθυμούμενος το ταξίδι στην απομακρυσμένη ατόλη σχήματος V, μήκους 15 μιλίων, η οποία βρίσκεται 1.796 χιλιόμετρα νότια της Ινδίας, την πλησιέστερη ήπειρο, λέει στο MailOnline Travel:

«Η μοίρα μου, που εδρεύει στην Καλιφόρνια, αναπτύχθηκε πολύ μακριά ανατολικά, δύο φορές κατά τη διάρκεια του χρόνου μου στο ναυτικό. Κάθε φορά πετούσαμε από το Moffett Field, κοντά στο Σαν Φρανσίσκο, στην Οκινάουα της Ιαπωνίας, για εξάμηνη ανάπτυξη εκεί.

Ο πρώην αξιωματικός, Μπιλ Πρέστον, φωτογραφήθηκε στο γραφείο του στον Ντιέγκο Γκαρσία το 1976
Ο πρώην αξιωματικός του αμερικανικού ναυτικού, Μπιλ Πρέστον, φωτογραφήθηκε στο γραφείο του στον Ντιέγκο Γκαρσία το 1976 / Φωτογραφία: Bill Preston

»Κατά τη διάρκεια κάθε ανάπτυξης, πραγματοποιούσαμε σύντομες επεκτάσεις, πέρα από την Οκινάουα, σε άλλες βάσεις της μακρινής ανατολής. Ως νέος αεροπόρος, πήγα για πρώτη φορά στο Ντιέγκο Γκαρσία το 1976 για να μείνω εκεί για έξι εβδομάδες ως αξιωματικός ενημέρωσης των μυστικών υπηρεσιών.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Για να φτάσουμε στον Ντιέγκο Γκαρσία από την Οκινάουα, πετάξαμε στο Cubi Point στις Φιλιππίνες και στη συνέχεια στο Ντιέγκο Γκαρσία. Το τελευταίο σκέλος προς το Ντιέγκο Γκαρσία ήταν μια πολύ μεγάλη πτήση με τα σημερινά πρότυπα, με σχεδόν τα βασικά συστήματα πλοήγησης, συμπεριλαμβανομένου ενός εξάντα για τις ηλιακές γραμμές».

«Δεν υπήρχαν γυναίκες, μόνο 3.000 έως 5.000 άνδρες»

Μόλις βρέθηκε εκεί, ο Μπιλ λέει ότι εντυπωσιάστηκε αμέσως από το απόκοσμο τοπίο, αλλά και από το γεγονός ότι δεν υπήρχαν γυναίκες, μόνο 3.000 έως 5.000 άνδρες.

«Ήταν ένα όμορφο, γαλήνιο, αλλά έρημο φυλάκιο της ανθρωπότητας, στη μέση του πουθενά. Μου έδωσε μια αίσθηση για το πώς μπορεί να είναι ένα σεληνιακό ή ένα φυλάκιο στον Άρη», περιγράφει.

Ο Μπιλ λέει ότι το Ντιέγκο Γκαρσία ήταν μια «τυπική ατόλη του ισημερινού, με πυκνή βλάστηση, αραιά καλυμμένη με φοίνικες». Αξέχαστες στιγμές ήταν οι «θαυμάσιες παραλίες» και οι «μεγάλες ευκαιρίες για κολύμπι, κατάδυση και ιστιοπλοΐα στη λιμνοθάλασσα».

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ο Μπιλ βρήκε ένα μυστηριωδώς εγκαταλελειμμένο γιοτ που ξεβράστηκε σε μια παραλία. «Δεν ξέρω τίποτα για την ιστορία αυτού του σκάφους», λέει. «Ήταν απλά μια μεγάλη ευκαιρία για φωτογραφία».

Θυμάται επίσης ότι έπρεπε να είσαι προσεκτικός εάν σε έπαιρνε ο ύπνος στη λευκή άμμο, καθώς τα καβούρια -τα οποία μπορούν να φτάσουν έως ένα μέτρο σε πλάτος, και είναι γνωστά για τις γερές δαγκάνες τους- «θα μπορούσε να είναι πρόβλημα».

Ένα αεροσκάφος P-3 Orion του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο αεροδρόμιο Ντιέγκο Γκαρσία το 1976
Ένα αεροσκάφος P-3 Orion του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο αεροδρόμιο Ντιέγκο Γκαρσία το 1976 / Φωτογραφία: Bill Preston

Η στρατιωτική βάση των ΗΠΑ, που ιδρύθηκε το 1966, κατέλαβε μια μεγάλη έκταση γης στην περιοχή. Ο Μπιλ τράβηξε αεροφωτογραφίες που έδειχναν τη βάση να κυριαρχεί στο κεντρικό τμήμα του νησιού, με έναν μακρύ διάδρομο για να φιλοξενεί «όλους τους τύπους αεροσκαφών».

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Κατά τη διάρκεια της διαμονής του στο Ντιέγκο Γκαρσία, ο Μπιλ λέει ότι ο ίδιος και οι σύντροφοί του ζούσαν σε «καμπίνες από κόντρα πλακέ, που θύμιζαν εκείνες που βρίσκονταν σε καλοκαιρινές κατασκηνώσεις».

Τα συγκροτήματα διαμονής και το κυλικείο βρίσκονταν στο βορειοδυτικό άκρο της ατόλης, μια περιοχή που αναφέρονταν ως «στο κέντρο της πόλης». Κάθε «παράγκα», όπως τα αποκαλούσε ο Μπιλ, φιλοξενούσε τέσσερα μέλη του προσωπικού και ήταν αραιά επιπλωμένα με βασικές κουκέτες και ερμάρια. Υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα - αλλά όχι υδραυλικά.

Παρά τους βασικούς χώρους διαβίωσης, ο Μπιλ λέει ότι οι εγκαταστάσεις αναψυχής ήταν «υπέροχες» και το μέρος είχε την «ατμόσφαιρα ενός διασκεδαστικού παραλιακού θέρετρου στη Χαβάη».

Στο νησί περιελάμβαναν υπήρχαν σχολικά λεωφορεία, που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά του προσωπικού μεταξύ του «κέντρου» και του αεροδρομίου. Όλα τα εμπορεύματα στο νησί εισέρχονταν αεροπορικώς ή με πλοίο. Σύμφωνα με τον Μπιλ, δεν εξαντλήθηκαν οι προμήθειες όσο ήταν εκεί, αλλά υπήρχαν ελλείψεις σε είδη «πολυτελείας» όπως η φωτογραφική ταινία.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Μαζί με το στρατόπεδο Ντιέγκο Γκαρσία, υπήρχαν και άλλες ανθρωπογενείς κατασκευές στο νησί που ήταν κατάλοιπα του πληθυσμού που ζούσε εκεί πριν φτάσει ο αμερικανικός στρατός.

Το νησί Ντιέγκο Γκαρσία είναι μέρος του Αρχιπελάγους Τσάγκος, το οποίο αγοράστηκε από τους Βρετανούς το 1965, από τον Μαυρίκιο, έναντι τριών εκατομμυρίων λιρών, και μετονομάστηκε σε Βρετανικό Υπερπόντιο Χώρο της Ινδίας (Biot).

Το αεροδρόμιο του Ντιέγκο Γκαρσία από το κόκπιτ του Πρέστον
Το αεροδρόμιο του Ντιέγκο Γκαρσία από το κόκπιτ του Πρέστον / Φωτογραφία: Bill Preston

Αποφασίστηκε ότι το νησί, θα αποτελούσε μια καλή στρατιωτική βάση, δεδομένης της στρατηγικής του θέσης στα μισά του δρόμου μεταξύ Ανατολικής Αφρικής και Ινδονησίας.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Το Ηνωμένο Βασίλειο κατέληξε σε συμφωνία με τις ΗΠΑ και μισθώθηκε στην Αμερική για στρατιωτικούς σκοπούς για 50 χρόνια κατά τη διάρκεια της ακμής του Ψυχρού Πολέμου, με τη συμφωνία αυτή να παρατείνεται για άλλα 20 χρόνια το 2016.

Περισσότεροι από 2.000 κάτοικοι του νησιού, γνωστοί ως Chagossians, εκδιώχθηκαν από την περιοχή μεταξύ 1965 και 1973 για να ανοίξουν τη στρατιωτική βάση και στάλθηκαν στον Μαυρίκιο και τις Σεϋχέλλες όπου αντιμετώπισαν διακρίσεις και φτώχεια. Αυτή η απέλαση παραμένει αντικείμενο διαφωνίας μέχρι σήμερα.

Ο Μπιλ υποστηρίζει ότι βρήκε πολλά ίχνη από το παρελθόν, συμπεριλαμβανομένης μιας φυτείας «από καιρό εγκαταλελειμμένης» στην ανατολική πλευρά που επισκέφτηκε αρκετές φορές με εκκλησία, παλιά εργαστήρια και εγκαταλελειμμένα σπίτια. Τεκμηρίωσε αυτές τις δομές φωτογραφίζοντάς τες τόσο με τα πόδια όσο και από τον αέρα, ενώ πραγματοποιούσε εκπαιδευτικές πτήσεις.

To Ντιέγκο Γκαρσία είναι η μεγαλύτερη ατόλλη στο Αρχιπέλαγος Τσάγκος
To Ντιέγκο Γκαρσία είναι η μεγαλύτερη ατόλη στο Αρχιπέλαγος Τσάγκος / Φωτογραφία: Bill Preston
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Κατά τη διάρκεια αυτών των πτήσεων και των καθημερινών αποστολών παρακολούθησης, είδε επίσης άλλα νησιά στο Αρχιπέλαγος του Τσάγκος, αλλά ποτέ δεν πάτησε το πόδι του σε αυτά. «Ήταν προσβάσιμα μόνο από τη θάλασσα», αποκαλύπτει.

Ερωτηθείς για το πιο δύσκολο κομμάτι της θητείας του στις έξι εβδομάδες στο Ντιέγκο Γκαρσία, ο 70χρονος σήμερα Μπιλ, λέει ότι δυσκολεύτηκε να είναι τόσο μακριά από τη γυναίκα του και τους φίλους του πίσω στην Καλιφόρνια.

Αλλά από την άλλη πλευρά, απολάμβανε «να ζει σε ένα όμορφο μέρος σχεδόν διαζευγμένο από τον σύγχρονο κόσμο», που τον βοηθούσε να επικεντρωθεί στις φωτογραφικές του ικανότητες.

«Ήταν πολύ παρόμοιο με την ησυχία και τη μοναξιά που απολαμβάνω όταν ανεβαίνω στο βουνό», προσθέτει.

Ενώ μερικοί άνθρωποι μπορεί να παλεύουν με τη μοναξιά της ζωής στο νησί, ο Μπιλ συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να αντιμετωπίσει την απομόνωση «καλύτερα από το αναμενόμενο» και του άρεσε να πηγαίνει μόνος του για να δει μερικές από τις πιο δυσπρόσιτες τοποθεσίες.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Αφού έφυγε από το Ντιέγκο Γκαρσία το 1976, επέστρεψε στο νησί την επόμενη χρονιά για μια εβδομάδα ως διοικητής με το πλήρωμά του.

Ενώ ήταν εκεί, ασχολήθηκε ακόμα περισσότερο με τη φωτογραφία, καταγράφοντας το απομονωμένο νησί, που κάποτε περιγράφηκε ως «ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά του κόσμου».

Το Αρχιπέλαγος Τσάγκος
Το Αρχιπέλαγος Τσάγκος / Φωτογραφία: Shutterstock

Η εμπειρία της αεροσυνοδού: «Σε μία ώρα το είχες γυρίσει όλο»

Η 39χρονη Ταρίνα Πίτερσον, από το Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, ήταν αεροσυνοδός που εργαζόταν σε στρατιωτικές πτήσεις προς το Ντιέγκο Γκαρσία, μεταξύ 2006 και 2010. Εδώ αφηγείται την εμπειρία της από την επίσκεψη στον απομακρυσμένο προορισμό.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

«Η πτήση μου για το Ντιέγκο Γκαρσία ήταν από το Μπαχρέιν και ήμουν αεροσυνοδός στα Boeing 767. Συνήθως, τα στρατεύματα θα παραλαμβάνονταν στις ΗΠΑ και θα μεταφέρονταν στην Ευρώπη μέσω Γερμανίας και είτε προς το Κουβέιτ, είτε στο Μπαχρέιν.

Τα πληρώματα θα τοποθετούνταν στο Μπαχρέιν νωρίτερα για να μεταφέρουν το αεροπλάνο και τα στρατεύματα στο Ντιέγκο Γκαρσία. Το αεροπλάνο θα ξεκινούσε γεμάτο στρατεύματα, αλλά μέχρι να φύγει από το Μπαχρέιν, συνήθως είχαμε μόνο λίγους για να πάμε στο Ντιέγκο Γκαρσία. Νομίζω ότι μπορεί να ήταν περίπου 20 περίπου το πολύ και το ταξίδι κρατούσε περίπου πέντε ώρες.

Η Ταρίνα Πίτερσον τράβηξε αυτή τη φωτογραφία στην παραλία κατά τη διάρκεια μιας γρήγορης εκδρομής
Η Ταρίνα Πίτερσον τράβηξε αυτή τη φωτογραφία στην παραλία κατά τη διάρκεια μιας γρήγορης εκδρομής / Φωτογραφία: Tarina Peterson

Οι πτήσεις ήταν αρκετά εύκολες. Τα στρατεύματα συμπεριφέρονται καλά και συνήθως δεν θέλουν πολλά, οπότε το πλήρωμα πτήσης έμενε με άφθονο χρόνο να καθίσει και να ξεκουραστεί. Οι γεμάτες πτήσεις ήταν οι πιο δύσκολες.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η αρχική μου εντύπωση για το Ντιέγκο Γκαρσία ήταν ότι ήταν ένα όμορφο μέρος. Πολύ πράσινο, πολύ εύκρατο. Επίσης, πολύ μικρό, το οποίο έκανε ακόμη πιο ενδιαφέρον ότι αυτό ήταν μια αρκετά τακτική στάση.

Ενώ ήμουν εκεί -συνήθως έπρεπε να περάσουμε μία ή δύο ώρες στο έδαφος-, δεν θυμάμαι να είδα καμία γυναίκα. Μπορεί να ήταν μερικές που μεταφέραμε, αλλά κυρίως ήταν άντρες. Και όλο το πλήρωμα εδάφους ήταν άνδρες.

Το πλήρωμα της Ταρίνα σε ένα από τα λεωφορεία του νησιού
Το πλήρωμα της Ταρίνα σε ένα από τα λεωφορεία του νησιού / Φωτογραφία: Tarina Peterson

Είχαμε μια καλή υποδοχή από τα επίγεια πληρώματα και τα στρατεύματα που ήταν εκεί και ήταν πολύ φιλόξενοι. Όλοι ήταν πολύ επαγγελματίες.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Μια από τις πιο αξέχαστες διακοπές μου στο Ντιέγκο Γκαρσία ήταν όταν εκδηλώσαμε ενδιαφέρον να δούμε το νησί και επειδή ήταν τόσο μικρό, ένας από τους επιβάτες πήρε ένα λεωφορείο και μας ξενάγησε για μία ώρα.

Υπάρχουν μερικές παραλίες στο νησί για χαλάρωση και διασκέδαση και μας έφερε στην παραλία, παρόλο που ήμασταν με στολή και δεν μπορούσαμε να κολυμπήσουμε, και είχαμε να περάσουμε λίγο χρόνο έξω από το αεροπλάνο.

παραλία ατόλλης
Μία από τις παραλίες του νησιού / Φωτογραφία: Tarina Peterson

Ήταν αρκετά απολογητικός που δεν υπήρχαν πολλά περισσότερα να δούμε στο νησί. Ήταν τόσο μικρό, που μία ώρα ήταν αρκετός χρόνος για να δεις τα πάντα.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Μια άλλη κορυφαία στιγμή για εμένα ήταν η λήψη φωτογραφιών του Ντιέγκο Γκαρσία από τον αέρα. Ήταν μια εύκολη πτήση και ειδικά χωρίς επιβάτες. Εάν ένα αεροπλάνο δεν είχε επιβάτες, και με την έγκριση του πιλότου, θα επιτρεπόταν σε αεροσυνοδό να καθίσει στο πιλοτήριο για την απογείωση και την προσγείωση. Εκεί έβγαζα συνήθως τις καλύτερες φωτογραφίες μου, και όντας μια μικρή ατόλη, ήταν μια διασκεδαστική εμπειρία να προσγειώνεσαι και να απογειώνεσαι.

Είχαμε προειδοποιηθεί από τους μηχανικούς των αεροπλάνων μας ότι δεν ήταν το μέρος που θέλατε να χαλάσει, απλώς και μόνο επειδή θα ήταν τεράστιο πρόβλημα να βρεις ανταλλακτικά και να φιλοξενηθεί το πλήρωμα πτήσης - τα καταλύματα στο νησί ήταν στρατιωτική στέγαση.

Έτσι, η γενική αίσθηση ήταν ότι «αυτό το μέρος είναι υπέροχο, αλλά δεν θέλουμε να μείνουμε εδώ».

Μία από τις εντυπωσιακές φωτογραφίες που τράβηξε η Ταρίνα από ψηλά
Μία από τις εντυπωσιακές φωτογραφίες που τράβηξε η Ταρίνα από ψηλά / Φωτογραφία: Tarina Peterson
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Το Ντιέγκο Γκαρσία ήταν ένα από τα πιο απομακρυσμένα μέρη που επισκέφθηκα ως αεροσυνοδός και απόλαυσα την καινοτομία των πτήσεων εκεί. Θα μας σφράγιζαν τα διαβατήρια αν το θέλαμε, και παραμένουν από τις πιο μοναδικές σφραγίδες στο διαβατήριό μου».

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο 
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ