fbpx H ιστορία της θρυλικής φωτό του Πίτερ Λίντμπεργκ που άλλαξε τη μόδα -Εμεινε για καιρό στο συρτάρι | STORIES | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
STORIES
ΤΗΝ ΞΕΘΑΨΕ Η ANNA WINTOUR

H ιστορία της θρυλικής φωτό του Πίτερ Λίντμπεργκ που άλλαξε τη μόδα -Εμεινε για καιρό στο συρτάρι

Πίτερ Λίντμπεργκ
11|01|2020 | 12:40
Ο Πϊτερ Λίντμπεργκ άλλαξε τον κυρίαρχο τρόπο φωτογράφισης για περιοδικά μόδας/ (AP Photo/Michael Probst)

Χλιδή, γυναίκες άπιαστες που παραπέμπουν σε εικόνες του Upper East Side, ακόμα και η σεξουαλικότητά τους είχε ακριβό τίμημα. Τη συνθήκη αυτή στον χώρο της μόδας ήρθε να διεμβολίσει η θρυλική φωτογραφία του Πίτερ Λίντμπεργκ με τα σχεδόν άβαφα μοντέλα με τα ανδρικά λευκά πουκάμισα στην παραλία. Αυτή είναι η ιστορία της.

Eμοιαζε ουτοπικό: μια γυναίκα όμορφη, επιθυμητή, μέσα στην μόδα χωρίς να είναι ντυμένη από την κορυφή ως τα νύχια με δημιουργίες οίκων μόδας, με τις τελευταίες τάσεις. Μια γυναίκα επιθυμητή που νιώθει καλά μέσα στο δέρμα της, στην ταυτότητά της και δεν χρειάζεται να προσποιηθεί κάτι. Αυτή την ουτοπία θέλησε να κάνει πραγματικότητα ο περίφημος φωτογράφος Πίτερ Λίντμπεργ (έφυγε από την ζωή τον περασμένο Σεπτέμβρη) το 1988. Είχε κουραστεί από τις κυρίαρχες φωτογραφίσεις με τις γυναίκες τρόπαια στα περιοδικά μόδας.

View this post on Instagram

"In the mid-1980s, Lindbergh explained to Alexander Liberman, the legendary editorial director of Condé Nast, that he simply couldn’t relate to the images of over-styled women that Vogue featured. “I couldn’t stand the kind of woman who was featured in the magazine, supported by the rich husband,” he told me a few years ago. When Liberman asked him to produce a photo of the kind of woman he wanted to portray, Lindbergh went to the beach in Santa Monica with Linda Evangelista, Karen Alexander, Christy Turlington, Estelle Lefébure, Tatjana Patitz and Rachel Williams. Dressed in oversized white shirts, the result was the antithesis of the formal composition of fashion photography and its strictly regimented codes, which at the time meant headshots of heavily made-up models. Instead, Lindbergh showed these barely known models, unpretentious and giggling together, in a moment of sheer joy and authenticity that transcended cosmetics, retouching and extravagant fashion. The pictures were initially rejected by Liberman and Grace Mirabella, the editor of American Vogue at the time. Shortly after, however, Anna Wintour arrived at the magazine and upon finding the photos in a drawer in the art department, she called Lindbergh in. Wintour commissioned Lindbergh to shoot the cover of her debut issue in November 1988, featuring Israeli model Michaela Bercu in a cropped bejewelled Christian Lacroix jumper and stonewashed jeans, smiling with her eyes half-closed, head turning away from the camera. At the time it was a revelation, signalling a move towards an uninhibited, pluralistic representation of beauty." . by Osman Ahmed (British Vogue, September 2019) - Estelle Lefébure, Karen Alexander, Rachel Williams, Linda Evangelista, Tatjana Patite & Christy Turlington, Santa Monica, California, 1988 #LindberghStories

A post shared by Peter Lindbergh (@therealpeterlindbergh) on

Ετσι, ο αντικομφορμιστής Λίντμπεργκ, που η τελειότητα είχε για αυτόν ένα νόημα καθόλου επιφανειακό και επίκαιρο, το 1988 πήρε έξι μοντέλα, ανερχόμενα -ανάμεσά τους η Λίντα Ευαγγελίστα, η Κρίστι Τέρλιγκτον και η Τατιάνα Πάτιτζ που έμελλε να γίνουν τα σούπερ μοντέλα της δεκαετίας (και οι τρεις τους πρωταγωνίστησαν στο video clip του Τζορτζ Μάικλ Freedom φέροντας την αρχική σύλληψη του Λίντμπεργκ). Τα έξι κορίτσια, πήγαν στην παραλία της Σάντα Μόνικα στην Καλιφόρνια, με τα μαλλιά πρόχειρα πιασμένα ψηλά, με φαρδιά λευκά πουκάμισα και αφέθηκαν να κοιτούν τον φακό, να παίζουν με τον φακό, να αφήνουν τον άνεμο και τον ήλιο να πειράζει το πρόσωπό τους. Καμία άρτια εργαστηριακή συνθήκη φωτογράφησης. Το πιο φυσικό αποτέλεσμα.

Η νέα αισθητική, χωρίς το παραμικρό φτιασίδι ή επίκληση της θηλυκότητας. Ηρωίδες του οι Λίντα Ευαγγελίστα, Κάρεν Αλεξάντερ, Κρίστι Τέρλιγκτον, Εστέλ Λεφεμπίρ, Τατιάνα Πάτιτζ, Ρέιτσελ Ουίλιαμς. Η σειρά των φωτογραφιών πάνω σε αυτή τη σύλληψη, τα «6 λευκά πουκάμισα» κατέληξαν στα χέρια της τότε εκδότριας της αμερικανικής Vogue Γκρέις Μιραμπέλα. Η ανεπιτήδευτη ομορφιά, η στιλπνή ασπρόμαυρη επιφάνεια, η απουσία μόδας, τα άγνωστα πρόσωπα, η αποτύπωση μιας στιγμής πραγματικής χαράς και όχι στυλιζαρισμένης ποζάτης στάσης της προκάλεσαν ένα μικρό σοκ. Ακόμα και η απόλυτη έλλειψη ρετούς και παρέμβασης για τις ατέλειες. Η φωτογραφία μπήκε στο συρτάρι. Η Vogue και η παγκόσμια μόδα δεν ήταν έτοιμη να απορρίψει την εικόνα της γυναίκας τρόπαιο που ντύνεται και κυκλοφορεί για τον χάρη και χάρη στον πλούσιο σύζυγο. «Ομορφιά είναι αυτό που σου δίνει το κουράγιο να είσαι ο εαυτός σου. Τίποτα άλλο» έλεγε ο Λίνμπεργκ.

Επρεπε να αναλάβει τα ηνία της αμερικανικής Vogue η Αnna Wintour, να βρει τις φωτογραφίες στα αρχεία του περιοδικού και να καλέσει αμέσως στο γραφείο της τον Λίντμπεργκ. Η έλλειψη υπερβολικής επιτήδευσης, η ανάδυση μιας γυναίκας χειραφετημένης, ασφαλούς, κυρίαρχης ήταν αυτό που ήθελε για το περιοδικό της. Η φωτογραφία των έξι κοριτσιών στην παραλία, της έδειξαν τον τρόπο για να το κάνει. Νοέμβριο του 1988 ζήτησε από τον Λιντμπεργκ για το εναρκτήριο της τεύχος ως διευθύντριας της Vogue να φωτογραφήσει το ισραηλινό μοντένο Μικαέλα Μπεργκί με ένα κοντό πουλόβερ του Christian Lacroix που έφερε έναν μεγάλο σταυρό με στολίδια κεντημένο στο στήθος, και ένα ξεπλυμένο τζιν. Mάτια σχεδόν κλειστά, πλατύ χαμόγελο, χωρίς καν να κοιτά την κάμερα, περπατά ανέμελα, οι ξανθιές μπούκλες κυματίζουν. Σοκ. Η κυρίαρχη εικόνα της μόδας άλλαξε με ένα εξώφυλλο και μόνο.

View this post on Instagram

"Picture the most famous supermodels of the 1990s, and you will probably be thinking of a Peter Lindbergh photograph. The German photographer sparked the phenomenon with a shot in American Vogue, August 1988, of a group of rising models, in white shirts on the beach. Then, in January 1990, came his British Vogue cover, featuring a black-and-white tableau of the original single-moniker models: Linda, Naomi, Cindy, Tatjana and Christy. George Michael saw it and cast each of them in his Freedom! ‘90 music video, which in turn inspired Gianni Versace to send them down the catwalk lip-syncing to that very song. For as long as the supermodels reigned, and as they evolved with new generations, Lindbergh was there photographing them. And while he was responsible for shaping their careers, perhaps the most striking thing about his photography was its intimacy. Famously unretouched and naturally lit, his images of the most glamorous A-list were often stripped-back, cinematic portraits of unfiltered beauty. John Galliano once said that Peter Lindbergh’s subjects were silent movie stars, with the clothes as the script and Lindbergh as director. His images have the power to be simultaneously timeless and timely, soulful and never contrived – see the supers dressed in Chanel leather, straddling motorbikes in Brooklyn, New York (for American Vogue, September 1991)." . by Osman Ahmed (British Vogue, September 2019) #LindberghStories - Credits: 1. Naomi Campbell, Linda Evangelista, Tatjana Patitz, Chirsty Turlington & Cindy Crawford, New York, 1989 2. Helena Christensen, Brooklyn, 1991 3. Cindy Crawford, Tatjana Patitz, Helena Christensen, Linda Evangelista, Claudia Schiffer, Naomi Campbell, Karen Mulder & Stephanie Seymour, Brooklyn, 1991 4. Michaela Bercu, Paris, 1988

A post shared by Peter Lindbergh (@therealpeterlindbergh) on

Ποιητής της αυθεντικότητας και της εικόνας, όπως χαρακτηρίσθηκε ο Λίντμπεργκ, αντιπαθούσε το φώτοσοπ. «Το Photoshop επιτρέπει να σβήσουμε χρόνια, να λειάνουμε τα πρόσωπα. Ξαφνικά η ιδέα να δείξουμε την αλήθεια του χρόνου που περνά από πάνω μας έμοιαζε περισσότερο σκανδαλώδης από ποτέ», έλεγε σε συνέντευξή του ο φωτογράφος. Η εικόνα της Σάντα Μόνικα απόκτησε μητροπολιτική διάσταση τον Ιανουάριο του 1990 όταν πάλι σε ασπρόμαυρο φιλμ, με ελάχιστον βάψιμο, τζιν και απλά μπόντι, φωτογραφήθηκαν στους δρόμους του Σόχο η Ευαγγελίστα, η Τέρλινγκτον, η Πάτιτζ, η Κρόφορντ και η Κάμπελ. Τα κορίτσια του Freedom. Στη συνέχεια ο Τζιάνι Βερσάτσε τις κάλεσε να περπατήσουν στην πασαρέλα του, στον ρυθμό του Freedom με τα χείλη τους να τραγουδούν τους στίχους.

Κάπως έτσι η εικόνα της μόδας άλλαξε. Και γεννήθηκαν τα μεγαλύτερα σούπερ μοντέλα, χάρη στην ποιητική αφαίρεση του Λίντμπεργκ και την επιμονή του για αυθεντικότητα και αλήθεια. Την ιστορία για τη φωτογραφία με τα 6 λευκά πουκάμισα ανέσυρε ο λογαριασμός του Πίτερ Λίντμπεργκ στο Ιnstagram.

ΣΧΟΛΙΑ