Από τις τραγικές φιγούρες της οικογένειας Κένεντι είναι η κόρη τού Τζον και της Τζάκι Κένεντι, που έχασε από τον πατέρα και τα δύο αδέρφια της μέχρι και την κόρη της.
Η Καρολάιν Κένεντι είναι η τελευταία απόγονος του Τζον και της Τζάκι Κένεντι, που έμελλε να ζήσει μια ζωή με τραγικές απώλειες. Η ίδια βίωσε τη δολοφονία του πατέρα της -του Τζον Κένεντι, Προέδρου των ΗΠΑ-, τον χαμό των δύο αδερφών της, ενώ πρόσφατα «έχασε» την κόρη της, Τατιάνα, από λευχαιμία.
Δεν πρόκειται για έναν συμβολικό μύθο, αλλά για μια πραγματική βιογραφία που ξεδιπλώνεται μέσα από θανάτους που σημάδεψαν κάθε φάση της ζωής της - από την παιδική ηλικία έως τη μητρότητα.
Οι θάνατοι που σημάδεψαν τη ζωή της Καρολάιν Κένεντι
1963: Η δολοφονία του πατέρα της
Στις 22 Νοεμβρίου 1963 η Καρολάιν Κένεντι ήταν πέντε ετών. Εκείνη την ημέρα ο πατέρας της, Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Τζον Κένεντι, δολοφονήθηκε στο Ντάλας. Το γεγονός καταγράφηκε ως μία από τις πιο δραματικές στιγμές της αμερικανικής Ιστορίας.
Για την Καρολάιν, όμως, δεν ήταν πολιτικό γεγονός. Ήταν η πρώτη προσωπική απώλεια, σε μια ηλικία που τα παιδιά δεν κατανοούν ακόμη τη μονιμότητα του θανάτου. Από εκείνη τη στιγμή η ζωή της απέκτησε καθεστώς διαρκούς προστασίας, δημόσιας έκθεσης και σιωπής.
1963: Ο θάνατος του αδελφού της, Πάτρικ
Λίγους μήνες πριν από τη δολοφονία του πατέρα της, η οικογένεια Κένεντι είχε ήδη βιώσει έναν θάνατο. Ο μικρότερος αδελφός της Καρολάιν, Πάτρικ Μπουβιέ Κένεντι, γεννήθηκε πρόωρα και πέθανε δύο ημέρες μετά τη γέννησή του. Η Καρολάιν ήταν πολύ μικρή για να έχει μνήμη του γεγονότος, ωστόσο ο θάνατος αυτός εντάσσεται από νωρίς στο οικογενειακό της περιβάλλον ως μια απώλεια που προηγείται της δημόσιας τραγωδίας.
1964-1994: Η ζωή υπό την προστασία της μητέρας της
Μετά τη δολοφονία του JFK, η Τζάκι Κένεντι ανέλαβε πλήρως την ανατροφή των παιδιών της. Επί τρεις δεκαετίες η Τζάκι λειτουργούσε ως φίλτρο ανάμεσα στην Καρολάιν και στον δημόσιο λόγο, προστατεύοντάς την από την υπερβολική έκθεση.
Η σχέση μητέρας-κόρης ήταν καθοριστική, καθώς η Καρολάιν στηριζόταν στη μητέρα της όχι μόνο συναισθηματικά, αλλά και πρακτικά, για να μπορέσει να διαμορφώσει μια ζωή έξω από τον μύθο.
1994: Ο θάνατος της Τζάκι Κένεντι
Το 1994 η Καρολάιν Κένεντι έχασε τη μητέρα της. Η Τζάκι πέθανε από καρκίνο, αφήνοντας την κόρη της χωρίς το τελευταίο σταθερό σημείο της παιδικής και νεανικής της ζωής.
Η απώλεια αυτή σηματοδοτούσε τη μετάβαση της Καρολάιν σε μια εντελώς αυτόνομη ύπαρξη. Είναι πλέον ενήλικη, σύζυγος και μητέρα, αλλά χωρίς το πρόσωπο που λειτουργούσε ως συναισθηματική ασπίδα απέναντι στο παρελθόν.
1999: Ο θάνατος του αδελφού της, Τζον Κένεντι Τζούνιορ
Στις 16 Ιουλίου 1999 ο αδελφός της, Τζον Κένεντι Τζούνιορ, σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα μαζί με τη σύζυγό του Carolyn Bessette και την αδελφή της. Ο θάνατός του προκάλεσε παγκόσμιο σοκ.
Για την Καρολάιν, όμως, πρόκειται για την πιο καθοριστική απώλεια της ενήλικης ζωής της. Με τον θάνατο του Τζον Κένεντι Τζούνιορ, έγινε η μοναδική επιζήσασα των παιδιών του Τζον και της Τζάκι Κένεντι. Η κοινή τους μνήμη, η κοινή τους παιδική εμπειρία και το κοινό τους τραύμα σταμάτησαν να είναι μοιρασμένα.
Μετά το 1999: Ζωή με χαμηλό προφίλ
Μετά τον θάνατο του αδελφού της, η Καρολάιν Κένεντι επιλέγει συνειδητά έναν χαμηλό δημόσιο τόνο. Συνεχίζει τη ζωή της ως νομικός, συγγραφέας και αργότερα ως διπλωμάτης, υπηρετώντας ως πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ιαπωνία.
Δεν χρησιμοποιεί ποτέ τις προσωπικές της απώλειες ως δημόσιο αφήγημα. Αντίθετα, αποφεύγει τις προσωπικές δηλώσεις και περιορίζεται στον θεσμικό ρόλο της.
2025: Ο θάνατος της κόρης της, Τατιάνα
Η πιο πρόσφατη και πιο σκληρή απώλεια ήρθε το 2025, με τον θάνατο της κόρης της, Τατιάνα, από λευχαιμία. Πρόκειται για τραγική απώλεια, της οποίας η οδύνη ξεπερνάει όλες τις απώλειες που έχει ζήσει μέχρι σήμερα.
Η κόρη της είχε μιλήσει δημόσια πριν από περίπου έναν μήνα, αναφέροντας ότι έχει «λιγότερα από έναν χρόνο ζωής». Μετά τα Χριστούγεννα η κόρη της πέρασε για πάντα στην αιωνιότητα, και η ίδια καλείται τώρα να μαζέψει τα κομμάτια της από μία ακόμα απώλεια. Και, φυσικά, να σταθεί δίπλα στα εγγόνια της που δεν θα μεγαλώσουν με τη μητέρα τους, αλλά με τη γιαγιά τους.