Το «χειρότερο ενυδρείο του κόσμου» απογείωσε τις πωλήσεις και τη δημοφιλία του χάρη σε μια μονάστερη κριτική που έγραψε ένας χρήστης στο Google το 2020.
- Μια αρνητική κριτική του 2020 χαρακτήρισε το Μουσείο Φαλαινοθηρίας ως «το χειρότερο ενυδρείο». Η φράση αποτέλεσε για χρόνια εσωτερικό αστείο για το προσωπικό του ιδρύματος.
- Εμπνευσμένη από μια παρόμοια ενέργεια, μια σχεδιάστρια του μουσείου πρότεινε να τυπωθεί η καυστική κριτική σε εμπορικά προϊόντα. Η ιδέα υλοποιήθηκε το περασμένο φθινόπωρο, με τα ρούχα να γίνονται γρήγορα δημοφιλή στο κατάστημα.
- Ένα πρόσφατο τηλεοπτικό ρεπορτάζ του δικτύου CBS προκάλεσε έκρηξη δημοσιότητας. Οι online παραγγελίες εκτοξεύτηκαν, με τις πωλήσεις να αυξάνονται κατά 250% και το μουσείο να παραγγέλνει εσπευσμένα χιλιάδες νέα τεμάχια για να καλύψει τη ζήτηση.
- Κατά ειρωνικό τρόπο, το μουσείο εγκατέστησε φέτος μια μικρή δεξαμενή με τοπικά θαλάσσια είδη. Η επιτυχία της καμπάνιας θεωρείται μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για την ενίσχυση της εξωστρέφειας και της αλληλεπίδρασης με την κοινότητα.
Το Μουσείο Φαλαινοθηρίας του Νιου Μπέντφορντ, στη Μασαχουσέτη, θεωρείται εδώ και δεκαετίες ο φύλακας της ιστορίας της αμερικανικής φαλαινοθηρίας. Τον τελευταίο καιρό όμως έχει αποκτήσει και έναν πολύ πιο απρόσμενο τίτλο, αυτόν του «χειρότερου ενυδρείου που έχει δει ποτέ κανείς», χάρη σε μια... μονάστερη κριτική που έγραψε ένας χρήστης στο Google το 2020 και που το μουσείο αποφάσισε να μετατρέψει σε εμπορικό σήμα.
Ανέκδοτο μεταξύ του προσωπικού του μουσείου
Η φράση εκείνη, γραμμένη πριν από έξι χρόνια από έναν απογοητευμένο επισκέπτη που περίμενε προφανώς κάτι διαφορετικό από σκελετούς φαλαινών, παρέμεινε για καιρό ανέκδοτο μεταξύ του προσωπικού του μουσείου.
Πέρυσι το φθινόπωρο το μουσείο αποφάσισε να τη χρησιμοποιήσει σε μπλούζες και φούτερ, με έναν σκελετό φάλαινας στο μπροστινό μέρος και την περιβόητη κριτική τυπωμένη στην πλάτη.
Το σχέδιο έγινε γρήγορα ένα από τα πιο δημοφιλή προϊόντα του καταστήματος, αλλά η πραγματική έκρηξη ήρθε πρόσφατα, όταν το τηλεοπτικό δίκτυο CBS Evening News αφιέρωσε ρεπορτάζ στο θέμα, έπειτα από σχετική κάλυψη του τοπικού συνεργάτη του δικτύου στην Πρόβιντενς.
Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα. Σύμφωνα με την Άνελιζ Κόνγουεϊ, επικεφαλής επικοινωνίας του μουσείου, μέσα σε λίγες ώρες μετά την τηλεοπτική προβολή καταγράφηκαν 738 online παραγγελίες, κυρίως για προϊόντα με το σχέδιο του «χειρότερου ενυδρείου». Οι πωλήσεις της εβδομάδας αυξήθηκαν κατά 250% σε σχέση με την προηγούμενη.
Η πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος του μουσείου, Αμάντα Μακ Μάλεν, περιέγραψε την κριτική ως κάτι που πάντα προκαλούσε «ένα καλό γέλιο» στο προσωπικό.
Το 2020, να σημειωθεί, το μουσείο δεν διέθετε καν ενυδρείο. Αντ' αυτού, διέθετε σκελετούς, μεταξύ των οποίων μιας γαλάζιας φάλαινας 20 μέτρων, μιας φάλαινας ζυγαίνης 11 μέτρων, μιας βόρειας δεξιάς φάλαινας 15 μέτρων και ενός φυσητήρα 14,5 μέτρων, δηλαδή αρκετά περισσότερα κόκαλα απ' όσα θα περίμενε κανείς σε ένα τυπικό ενυδρείο.
Σε ποιον ανήκει η ευφάνταστη ιδέα
Η ιδέα να τυπωθεί η κριτική σε ρούχα ανήκει στην Έμιλι Ρόζνοϊ, σχεδιάστρια και υπεύθυνη εμπειρίας επισκεπτών του μουσείου. Το προσωπικό αστειευόταν εδώ και καιρό με αυτή την πιθανότητα, αλλά η Ρόζνοϊ αποφάσισε να την υλοποιήσει αφού είδε ένα εστιατόριο μπάρμπεκιου να πουλά μπλούζες με μια εξίσου καυστική κριτική, που κατηγορούσε το κατάστημα ότι δεν διέθετε επιλογές για χορτοφάγους. Το σχέδιο κυκλοφόρησε τελικά σε μπλούζες, φούτερ και τσάντες.
«Ήξερα ότι υπήρχε χιούμορ εκεί μέσα» είπε η Μακ Μάλεν, καθώς θυμόταν την πρώτη της αντίδραση όταν είδε το σχέδιο. «Ένιωσα ότι το Νιου Μπέντφορντ έχει αυτό το μαχητικό και σαρκαστικό πνεύμα».
Σύμφωνα με την Κόνγουεϊ, η φετινή έκρηξη ενδιαφέροντος ξεκίνησε από μια διαφήμιση στο Instagram που ανακοίνωνε την επαναφορά του σχεδίου σε μπλούζες και φούτερ την προηγούμενη εβδομάδα. Πριν από αυτό, ένα βίντεο στο TikTok που παρουσίαζε τα προϊόντα είχε ήδη συγκεντρώσει πάνω από 96.000 προβολές τον Νοέμβριο.
Ακόμη και πριν αποκτήσει τη σημερινή δημοσιότητα, το σχέδιο βρισκόταν σταθερά ανάμεσα στα πέντε πιο δημοφιλή προϊόντα του καταστήματος. Πριν καν προβληθεί το ρεπορτάζ, το μουσείο είχε ήδη παραγγείλει 160 μπλούζες για ενήλικες, ποσότητα μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη.
Το πρωί μετά την προβολή του CBS, η Ρόζνοϊ τηλεφώνησε για να προσθέσει στην παραγγελία ακόμη 750 μπλούζες, 400 παιδικές, 750 φούτερ, 400 μπλούζες με κουκούλα και 150 τσάντες, με την προοπτική να προστεθούν σύντομα και κούπες καφέ. Κάθε μπλούζα για ενηλίκους πωλείται online προς 32,50 δολάρια, τα φούτερ 50 δολάρια, οι μπλούζες με κουκούλα 60 δολάρια και οι τσάντες 39,95 δολάρια.
Στο κατάστημα του μουσείου, στο ισόγειο, ο ενθουσιασμός ήταν αισθητός. «Ξέρετε αν θα φέρουν κι άλλα από αυτά;» ρώτησε μια επισκέπτρια, δείχνοντας ένα φούτερ κρεμασμένο στον τοίχο, κι ένας υπάλληλος έγνεψε καταφατικά. Μια άλλη υπάλληλος, απαντώντας σε τηλεφώνημα σχετικά με το σχέδιο, εξηγούσε ότι «αυτή τη στιγμή είναι σε αναμονή παραγγελίας, αλλά μπορείτε ακόμη να τα αγοράσετε online». Όταν μια πελάτισσα αγόρασε ένα φούτερ, η ταμίας τη σχολίασε χαμογελώντας: «Τώρα είσαι κι εσύ από τα cool παιδιά».
Ιδιοφυές και πνευματώδες σχέδιο
Η Σιν Σπενς, από το γειτονικό Ντάρτμουθ, ήταν μία από αυτές τις πελάτισσες εκείνο το πρωί, αγοράζοντας ένα φούτερ και μια τσάντα ως δώρο έκπληξης για μια φίλη που έφευγε από την περιοχή. «Είναι απλώς τέλειο» είπε για το προϊόν, εξηγώντας ότι αποφάσισε να έρθει στο μουσείο αφού η κουνιάδα της τής έστειλε βίντεο με το σχέδιο. Το χαρακτήρισε «ιδιοφυές».
Η Μακ Μάλεν εξήγησε ότι το πνευματώδες αυτό σχέδιο ενισχύει τη γενικότερη στρατηγική του μουσείου να παρουσιάζεται ως ένας διαδραστικός και ζωντανός χώρος, χωρίς όμως να χάνει τη σοβαρότητα της επιστημονικής του δουλειάς. «Είμαι πραγματικά, πάνω απ' όλα, περήφανη γι' αυτούς που το τόλμησαν», είπε. «Ρίσκαραν κάτι, και προφανώς πέτυχε».
Η χρονική συγκυρία προσθέτει μια δόση ειρωνείας στην όλη ιστορία. Η αρχική κριτική γράφτηκε όταν το μουσείο έμοιαζε περισσότερο με οστεοφυλάκιο φαλαινών, παρά με ενυδρείο. Φέτος όμως, στις αρχές του χρόνου, το μουσείο εγκατέστησε μια νέα έκθεση με δεξαμενή θαλασσινού νερού, χωρητικότητας περίπου 950 λίτρων, αυτό που η Μακ Μάλεν αποκάλεσε «ένα σεμνό ενυδρείο».
Η δεξαμενή, τοποθετημένη στο κέντρο του ισογείου, φιλοξενεί τοπικά είδη της περιοχής, όπως μπλε καβούρια, αστερίες Forbes και φουσκωτά ψάρια, χωρίς φυσικά ζωντανές φάλαινες, προς μεγάλη απογοήτευση, θα φανταζόταν κανείς, του αρχικού κριτικού.
Η δεξαμενή δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τη Σχολή Θαλάσσιας Επιστήμης και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου UMass Dartmouth και θεωρείται σημαντική για την ενημέρωση των επισκεπτών γύρω από την οικολογία και την υγεία των παράκτιων υδάτων.
Η Κόνγουεϊ σημείωσε ότι το μουσείο λαμβάνει συνεχώς σχόλια που συνδέουν το σχέδιο με το γνήσιο πνεύμα της Νέας Αγγλίας και της Μασαχουσέτης. «Δεν υπάρχει κάποια στρατηγική για να φανούμε αυθεντικοί», είπε. «Απλώς, συμβαίνει». Το σχέδιο, πρόσθεσε, είναι προϊόν ενός προσωπικού βαθιά συνδεδεμένου με την τοπική κοινότητα. «Το άτομο που σου έκοψε το εισιτήριο είναι το ίδιο άτομο που φοράει τα προϊόντα μας».
Η Ρόζνοϊ, που μεγάλωσε στο Ρότσεστερ της Μασαχουσέτης και ζει στο Νιου Μπέντφορντ εδώ και πέντε χρόνια, ομολόγησε ότι όταν λανσαρίστηκε η σειρά, πέρυσι το φθινόπωρο, περίμενε ενδιαφέρον κυρίως από το προσωπικό του μουσείου. Η εθνική προσοχή που έλαβε τελικά η σειρά την εξέπληξε ευχάριστα. «Πάντα ήθελα να γίνω καλλιτέχνις και γραφίστρια», είπε. «Το να ξέρω ότι έφτιαξα κάτι που αρέσει πραγματικά στον κόσμο με κάνει πολύ χαρούμενη».
Τόσο η Κόνγουεϊ όσο και η Ρόζνοϊ συμφώνησαν πως το σχέδιο λειτούργησε τελικά ως γέφυρα επικοινωνίας με ένα ευρύτερο κοινό. «Δεν είμαστε ένα μουσείο της... σιωπής», είπε η Κόνγουεϊ. «Δεν θέλουμε να είμαστε απόμακροι. Θέλουμε να αλληλεπιδρούμε με την κοινότητα, όχι να στεκόμαστε πίσω από μια τζαμαρία».