Πού βρίσκεται το (δημοφιλές στους μπάρμεν της δεκαετίας του '80 και του '90) Κουρασάο, η εθνική ομάδα του οποίου σήμερα συγκρούεται με την Εθνική Γερμανίας.
- Ισπανοί άποικοι προσπάθησαν να καλλιεργήσουν πορτοκάλια Βαλέντσια, αλλά το κλίμα δημιούργησε την πικρή ποικιλία Laraha. Οι αρωματικές φλούδες αυτού του καρπού έγιναν η βάση για την παραγωγή του λικέρ, μετατρέποντας μια γεωργική αποτυχία σε επιτυχία.
- Το λικέρ αρχικά ήταν διάφανο. Το χαρακτηριστικό μπλε χρώμα προστέθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα για αισθητικούς λόγους, με στόχο να κάνει τα κοκτέιλ πιο εντυπωσιακά και να παραπέμπει στις τροπικές θάλασσες της Καραϊβικής.
- Η διεθνής του απογείωση συνέβη τη δεκαετία του 1960, χάρη στην άνθηση της κουλτούρας tiki στις ΗΠΑ. Η ταινία «Blue Hawaii» με τον Έλβις Πρίσλεϊ και το ομώνυμο κοκτέιλ το κατέστησαν παγκόσμια επιτυχία.
- Στην Ελλάδα γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή του τις δεκαετίες του 1980 και 1990, αποτελώντας βασικό συστατικό στα μπαρ και σύμβολο της κοσμοπολίτικης νυχτερινής διασκέδασης. Παραμένει μέχρι σήμερα ένα παγκοσμίως αναγνωρίσιμο ποτό.
Το μπλε χρώμα του θύμιζε εξωτικά νησιά, τροπικές παραλίες και καλοκαιρινές διακοπές που οι περισσότεροι Έλληνες της δεκαετίας του 1980 και του 1990 γνώριζαν μόνο μέσα από τις διαφημίσεις και τις κινηματογραφικές ταινίες. Στα μπαρ της εποχής, το Blue Curaçao βρισκόταν σχεδόν παντού: σε κοκτέιλ με πολύχρωμα καλαμάκια, σε ποτήρια με ομπρελίτσες και σε συνταγές που υπόσχονταν μια γεύση από Καραϊβική.
Για μια ολόκληρη γενιά, το όνομα Κουρασάο ταυτίστηκε περισσότερο με το διάσημο μπλε λικέρ παρά με τον πραγματικό τόπο από τον οποίο προερχόταν. Κι όμως, πίσω από το ποτό που έγινε σύμβολο της νυχτερινής διασκέδασης των '80s και των '90s κρύβεται ένα μικρό νησί της Καραϊβικής με μια ιστορία που ξεκινά αιώνες πριν από την εφεύρεση των κοκτέιλ.
Το Κουρασάο -η εθνική ομάδα του οποίου σήμερα συγκρούεται με την αντίστοιχη της Γερμανίας στα πλαίσια του Μουντιάλ- είναι ένα τροπικό νησί που βρίσκεται στη νότια Καραϊβική Θάλασσα, περίπου 100 χιλιόμετρα βόρεια από τις ακτές της Βενεζουέλας. Μαζί με την Αρούμπα και το Μπονέρ σχηματίζει τα λεγόμενα «νησιά ABC» (από τα αρχικά γράμματα των τριών νησιών} της Ολλανδικής Καραϊβικής.
Παρότι αποτελεί αυτόνομη χώρα στο πλαίσιο του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, παραμένει σχετικά άγνωστο στους περισσότερους Ευρωπαίους. Η πρωτεύουσά του, το Βίλεμσταντ, συγκαταλέγεται στα πιο φωτογραφημένα αστικά τοπία της Καραϊβικής, χάρη στα πολύχρωμα κτίρια ολλανδικής αποικιακής αρχιτεκτονικής που αντανακλώνται στα γαλάζια νερά του λιμανιού.
Ένα λικέρ που προέρχεται από ένα αποτυχημένο πείραμα
Το παράδοξο είναι ότι το Κουρασάο έγινε παγκοσμίως γνωστό όχι για τις παραλίες του, αλλά για ένα λικέρ που προέρχεται από ένα αποτυχημένο γεωργικό πείραμα. Η ιστορία αρχίζει τον 16ο και τον 17ο αιώνα, όταν οι Ισπανοί αποικιοκράτες προσπάθησαν να καλλιεργήσουν στο νησί την ποικιλία πορτοκαλιών Βαλέντσια. Το κλίμα όμως του Κουρασάο αποδείχθηκε ακατάλληλο. Η έντονη ηλιοφάνεια, οι υψηλές θερμοκρασίες και η περιορισμένη υγρασία μεταμόρφωσαν τους καρπούς σε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που περίμεναν οι καλλιεργητές.
Τα πορτοκάλια έγιναν μικρότερα, πικρά και σχεδόν μη βρώσιμα. Αντί να εγκαταλειφθούν, εξελίχθηκαν σε μια ξεχωριστή τοπική ποικιλία που ονομάστηκε Laraha. Εξωτερικά έμοιαζαν άχρηστα, αλλά οι κάτοικοι του νησιού παρατήρησαν ότι οι φλούδες τους περιείχαν αρωματικά έλαια με έντονο άρωμα εσπεριδοειδών. Σταδιακά άρχισαν να αποξηραίνουν τις φλούδες και να εξάγουν τα αιθέρια έλαιά τους.
Κάπου ανάμεσα στον 18ο και τον 19ο αιώνα γεννήθηκε η ιδέα να χρησιμοποιηθούν αυτές οι φλούδες για την παραγωγή ενός αλκοολούχου ποτού. Έτσι δημιουργήθηκε το λικέρ Curaçao, ένα αρωματικό απόσταγμα με βάση τα έλαια του Laraha. Μέχρι σήμερα, για να θεωρείται αυθεντικό λικέρ Curaçao πρέπει να παρασκευάζεται από τις συγκεκριμένες φλούδες που προέρχονται από το νησί.
Αρχικά το ποτό δεν είχε καμία σχέση με το χαρακτηριστικό μπλε χρώμα που γνωρίζουμε σήμερα. Ήταν διαυγές ή είχε μια ελαφρώς χρυσαφένια απόχρωση, όπως τα περισσότερα λικέρ πορτοκαλιού. Η μεγάλη αλλαγή ήρθε στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν παραγωγοί και μπάρμεν αναζήτησαν τρόπους να κάνουν τα κοκτέιλ πιο εντυπωσιακά οπτικά.
Το μυστήριο του Blue Curaçao
Κάπου εκεί γεννήθηκε το μυστήριο του Blue Curaçao. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα ποιος ήταν ο πρώτος που αποφάσισε να χρωματίσει το λικέρ μπλε. Οι ιστορικοί των ποτών έχουν εντοπίσει αναφορές σε λικέρ Curaçao διαφόρων χρωμάτων ήδη από τη δεκαετία του 1920. Υπήρχαν πράσινες, κόκκινες, πορτοκαλί και λευκές εκδοχές. Ωστόσο, το μπλε χρώμα ήταν εκείνο που τελικά επικράτησε.
Οι λόγοι είναι μάλλον προφανείς. Το βαθύ γαλάζιο παρέπεμπε αμέσως στις θάλασσες της Καραϊβικής, στον καθαρό ουρανό των τροπικών περιοχών και σε μια εξωτική εικόνα που ασκούσε τεράστια γοητεία στους καταναλωτές. Επιπλέον, τα κοκτέιλ αποκτούσαν εντυπωσιακή εμφάνιση χωρίς να αλλάζει ουσιαστικά η γεύση τους.
Η διεθνής απογείωση του Blue Curaçao ήρθε τη δεκαετία του 1960. Πολλοί ιστορικοί των ποτών συνδέουν την επιτυχία του με τη γενικότερη άνθηση της κουλτούρας tiki, η οποία κατέκλυσε τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα εξωτικά μπαρ, οι τροπικές διακοσμήσεις και τα φανταχτερά κοκτέιλ έγιναν μόδα. Το 1961 ο Έλβις Πρίσλεϊ πρωταγωνίστησε στην ταινία «Blue Hawaii», ενώ το ομώνυμο κοκτέιλ, που περιείχε Blue Curaçao, έγινε παγκόσμια επιτυχία.
Πολύ δημοφιλές στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα το ποτό γνώρισε τη μεγάλη του ακμή κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Ήταν η εποχή που τα κοκτέιλ άρχισαν να αποκτούν κεντρική θέση στη νυχτερινή διασκέδαση, ενώ τα πολύχρωμα ποτά συμβόλιζαν έναν πιο κοσμοπολίτικο τρόπο ζωής. Το Blue Lagoon, το Blue Hawaii και δεκάδες άλλες συνταγές με βασικό συστατικό το Blue Curaçao εμφανίζονταν στα μενού σχεδόν κάθε μπαρ και ντισκοτέκ της χώρας.
Παρά το γεγονός ότι η δημοτικότητά του μειώθηκε τα επόμενα χρόνια, το Blue Curaçao παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα λικέρ στον κόσμο. Και ίσως αυτό να είναι το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της ιστορίας του: ένα μικρό νησί της Καραϊβικής, γνωστό σε λίγους γεωγράφους και ταξιδιώτες, κατάφερε να γίνει παγκόσμιο σύμβολο μέσα από ένα μπλε ποτό που γεννήθηκε από μια αποτυχημένη πορτοκαλιά.
Και για εκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν ακούσει ποτέ για το Βίλεμσταντ, τις παραλίες ή την ιστορία του Κουρασάο, το όνομα του νησιού εξακολουθεί να ξυπνά την ίδια εικόνα: ένα ποτήρι γεμάτο γαλάζιο λικέρ, παγάκια και καλοκαιρινές αναμνήσεις από τις πιο ανέμελες νύχτες των 80s και των 90s.