Ο Ματέο Πικάρντι ζει στην κεντρική ακτή της Αυστραλίας και είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας –ξεκίνησε όμως ως μετανάστης, πλένοντας πιάτα σε εστιατόρια.
Ο 44χρονος σήμερα Ιταλός δούλευε στο παρελθόν ως διευθυντής ενός τουριστικού χωριού στη Ρώμη, υπεύθυνος για το κάμπινγκ και ολόκληρο το τμήμα φαγητού και ποτού . «Είχα έναν καλό μισθό, μια σταθερή θέση. Αλλά η χειμερινή σεζόν ήταν νεκρή και ένιωθα ότι το μέλλον δεν ήταν τόσο πολλά υποσχόμενο» εξομολογήθηκε στην ιταλική εφημερίδα Il Fatto Quotidiano.
Έτσι – όντας νέος και χωρίς υποχρεώσεις - πήρε την απόφαση και δύο χιλιάδες ευρώ στον λογαριασμό του και, το 2013, έφυγε για την Αυστραλία.
Πήγε με φοιτητική βίζα και έμεινε
«Έφυγα για έξι μήνες με φοιτητική βίζα . Έπρεπε να σπουδάσω αγγλικά και μπορούσα να εργάζομαι μόνο 20 ώρες την εβδομάδα. Η ιδέα ήταν να αποκτήσω εμπειρία και να επιστρέψω» περιέγραψε ο Ματέο.
Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν ακριβώς έτσι.
Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, ο 44χρονος Ιταλός το «πάλεψε» και σήμερα, , 13 χρόνια αργότερα, έχει τρία εστιατόρια, ένα ταξιδιωτικό πρακτοπρείο που συνδέει την Αυστραλία με την Τοσκάνη και μια οικογένεια που έφτιαξε στην άλλη άκρη του κόσμου.
Από το πλύσιμο των πιάτων, αφεντικό – «Πήρα το ρίσκο»
Η άφιξή του στο Σίδνεϊ ήταν ένα σοκ: από διευθυντής επιχείρησης βρέθηκε μετανάστης, να πλένει πιάτα σε εστιατόριο. Οικονομικά, τα έβγαζε πέρα δύσκολα. Όταν έφτασε το 2013, πληρώνονταν περίπου 600 δολάρια την εβδομάδα και πλήρωνε 220 δολάρια για ένα δωμάτιο.
Μετά από τρεις μήνες, ωστόσο, το εστιατόριο στο οποίο εργαζόταν του πρόσφερε ένα τετραετές συμβόλαιο διαχείρισης, μια βίζα συνδεδεμένη με τον εργοδότη και την πορεία προς τη μόνιμη διαμονή.
«Εκείνη τη στιγμή, βρέθηκα σε ένα σταυροδρόμι: να επιστρέψω στην Ιταλία , όπου με καλούσαν πίσω, ή να μείνω εδώ. Πήρα το ρίσκο. Τα άφησα όλα και ξεκίνησα από το μηδέν» είπε.
Ο Ματέο άρχισε να βάζει στην άκρη τις πρώτες του πραγματικές οικονομίες και το 2016-17, έλαβε την άδεια μόνιμης διαμονής. Τότε ίδρυσε και την πρώτη του επιχείρηση, έναν ταξιδιωτικό πρακτορείο που ονομαζόταν «Tuscany Untouched» και ταξίδευε Αυστραλούς και Αμερικανούς στην μακρινή και ειδυλλιακή Τοσκάνη, για exclusive εμπειρίες.
Για μερικά χρόνια, ζούσε 6 μήνες στην Ιταλία και 6 στην Αυστραλία. Μετά ήρθε ο Covid και όλα σταμάτησαν.
«Ήταν μια κομβική στιγμή. Η δουλειά μου σταμάτησε, αλλά η κυβέρνηση μου έδωσε 25.000 δολάρια σε επιδόματα και 700 δολάρια την εβδομάδα μέχρι να βρω κάτι άλλο».
Είδε την ευκαιρία ακόμα και μέσα στην πανδημία
Κατά την διάρκεια της κρίσης του κορονοϊού και της καραντίνας, ο Ματέο δεν ήθελε να κάθετε στον καναπέ και να μην κάνει τίποτα. Έτσι, γεννήθηκε το πρώτο του εστιατόριο, το «Il Toscano », σχεδόν σαν παιχνίδι.
Ο δαιμόνιος νεαρός Ιταλός και σύζυγός του, την οποία είχε γνωρίσει στο εστιατόριο όπου εργαζόταν όταν πρωτοπήγε στην Αυστραλία, ανέβασαν στο Facebook το ιταλικό τους μενού - λαζάνια, νιόκι, μπισκότα, τάρτες – με την σημείωση ότι όλα είναι σπιτικά φαγητά και γένονται παραδόσεις 3 φορές την εβδομάδα.
Το διαδικτυακό «Il Toscano» είχε τεράστια απήχηση και, όταν το lock down τελείωσε, o Ματέο άνοιξε το πρώτο του φυσικό κατάστημα.
«Αν τους σερβίρεις πραγματική καρμπονάρα, θα σου την γυρίσουν πίσω»
Σήμερα, το 2026, έχει τρία εστιατόρια στην κεντρική ακτή και μια φήμη που βασίζεται στη λέξη «αυθεντικότητα» των προϊόντων του.
Κάθε χρόνο εισάγει λίτρα λαδιού από την Τοσκάνη , επιλέγει ιταλικά κρασιά και πιστοποιημένες πρώτες ύλες.
Η μόνη πραγματική δυσκολία ήταν να μάθει τους Αυστραλούς τι σημαίνει πραγματική ιταλική κουζίνα. «Όταν έφτασα εδώ, βρέθηκα αντιμέτωπος με καρμπονάρα με κρέμα γάλακτος και μανιτάρια και σπαγγέτι με καφεδάκια: για αυτούς, αυτή είναι η ιταλική κουζίνα».
Η αλλαγή αυτής της αντίληψης απαιτεί χρόνο. «Αν τους σερβίρεις πραγματική καρμπονάρα με αυγό και μπέικον, θα σου την γυρίσουν πίσω. Αλλά σιγά σιγά, μαθαίνουν» δηλώνει με την χαρακτηριστική, ανάλαφρη και αισιόδοξη αντιμετώπιση των Ιταλών.