Η Carangi συνεργάστηκε με κορυφαίους φωτογράφους όπως ο Francesco Scavullo. Εμφανίστηκε σε εξώφυλλα περιοδικών όπως Vogue και Cosmopolitan, ενώ εργάστηκε για οίκους υψηλής ραπτικής όπως Armani, Christian Dior και Versace.
Η Gia Carangi ήταν ένα από τα πρώτα σούπερ μόντελ που έγιναν διάσημα στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Με το σταρένιο δέρμα και τα πυκνά καστανά μαλλιά της —κληρονομιά της ιταλικής καταγωγής της— η Carangi, γεννημένη στη Φιλαδέλφεια, ξεχώριζε ως ένα από τα πιο «εξωτικά» πρόσωπα της εποχής.
Για πέντε χρόνια - μεταξύ 1978 και 1982 - το μοντέλο ύψους 1,73 μ. συνεργάστηκε με κορυφαίους σχεδιαστές όπως Versace και Christian Dior, ενώ εμφανίστηκε σε πολλά εξώφυλλα του Vogue. Παράλληλα περνούσε τα βράδια της σε διάσημα κλαμπ όπως το θρυλικό Studio 54.
Ωστόσο, ένας καταστροφικός εθισμός στην ηρωίνη εκτροχίασε την καριέρα της και την οδήγησε να αποσυρθεί το 1983. Η Cindy Crawford, που είχε παρόμοια εμφάνιση, πήρε τη θέση της και απέκτησε το προσωνύμιο «Baby Gia».
Η Carangi πέθανε τελικά το 1986, σε ηλικία μόλις 26 ετών, από επιπλοκές που σχετίζονταν με το AIDS.
Η ζωή πριν από τη δόξα
Η Carangi γεννήθηκε το 1960 στη Φιλαδέλφεια. Οι γονείς της είχαν έντονους καβγάδες και η μητέρα της συχνά έφευγε από το σπίτι, κάτι που τραυμάτισε την παιδική της ηλικία. Όταν η Gia ήταν πέντε ετών, υπέστη και σεξουαλική κακοποίηση, γεγονός που άφησε βαθιά σημάδια.
Ανοιχτά αμφιφυλόφιλη, σύχναζε σε γκέι κλαμπ και μπαρ της Φιλαδέλφειας όσο φοιτούσε στο Abraham Lincoln High School. Ήταν επίσης μεγάλη θαυμάστρια του David Bowie την εποχή της ανδρόγυνης περσόνας του Ziggy Stardust.
Ως φωτογενής έφηβη που θύμιζε Julia Roberts, άρχισε να κάνει τα πρώτα της βήματα στο μόντελινγκ σε διαφημίσεις τοπικών εφημερίδων.
Όταν της είπαν ότι είχε τα χαρακτηριστικά για διεθνή καριέρα, μετακόμισε μόνη της στη Νέα Υόρκη για να βρει ατζέντη.
Στα 17 της υπέγραψε συμβόλαιο με το ισχυρό πρακτορείο Wilhelmina Models και γρήγορα άρχισε να εργάζεται ασταμάτητα, αποκτώντας αμέσως φήμη.
Από την κορυφή στην πτώση
Η Carangi συνεργάστηκε με κορυφαίους φωτογράφους όπως ο Francesco Scavullo. Εμφανίστηκε σε εξώφυλλα περιοδικών όπως Vogue και Cosmopolitan, ενώ εργάστηκε για οίκους υψηλής ραπτικής όπως Armani, Christian Dior, Versace και Yves Saint Laurent.
Η ίδια είχε πει για την ξαφνική της επιτυχία: «Άρχισα να δουλεύω με πολύ σημαντικούς ανθρώπους πολύ γρήγορα. Δεν εξελίχθηκα σταδιακά σε μοντέλο — απλώς έγινα.»
Ωστόσο, σύντομα άρχισε να βυθίζεται στη σκοτεινή πλευρά της διασημότητας. Περνούσε ατελείωτες νύχτες στο Studio 54, όπου φημολογείται ότι άρχισε να χρησιμοποιεί κοκαΐνη και ηρωίνη.
Η δουλειά της άρχισε να επηρεάζεται: φωτογράφοι δυσκολεύονταν να την κρατήσουν ξύπνια στα στούντιο και συχνά αναγκάζονταν να καλύπτουν τα σημάδια από ενέσεις στα χέρια της.
Λέγεται ότι δύο γεγονότα την οδήγησαν στον εθισμό: ο αποτυχημένος έρωτάς της με τη μακιγιέζ Sandy Linter και ο θάνατος της μέντορός της Wilhelmina Cooper, ιδρύτριας της Wilhelmina Models.
Μέχρι το 1980, μόλις δύο χρόνια μετά την εκτόξευσή της, οι δουλειές άρχισαν να μειώνονται.
Η αποτυχημένη επιστροφή
Το 1981 επέστρεψε στο σπίτι της για να επανασυνδεθεί με τη μητέρα της και να μπει σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης.
Ωστόσο συνελήφθη τον Μάρτιο του 1981 όταν έπεσε με το αυτοκίνητό της πάνω σε έναν φράχτη υπό την επήρεια κοκαΐνης και αλκοόλ.
Αργότερα προσπάθησε να επιστρέψει στο μόντελινγκ υπογράφοντας με την Elite Model Management.
Ο παλιός φίλος της Scavullo τη φωτογράφισε για το εξώφυλλο του Cosmopolitan τον Απρίλιο του 1982 — το τελευταίο εξώφυλλο της καριέρας της.
Με τη φήμη της πλέον κατεστραμμένη, άρχισε να δουλεύει μόνο σε απλούς καταλόγους.
Ο φωτογράφος Richard Avedon προσπάθησε να τη βοηθήσει να επανέλθει σε καμπάνια της Versace, αλλά εκείνη εγκατέλειψε τη φωτογράφιση πριν ολοκληρωθεί.
Η τελευταία της δουλειά ήταν για έναν γερμανικό κατάλογο ρούχων.
Τα τελευταία χρόνια και ο θάνατος
Χωρίς χρήματα και βαθιά εθισμένη, μπήκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης στο Eagleville Hospital τον Δεκέμβριο του 1984. Μετά την έξοδό της έκανε μικροδουλειές γραφείου, αλλά δεν κατάφερε να σταθεροποιηθεί.
Στα τέλη του 1985 επέστρεψε στην ηρωίνη και αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει με υπερβολική δόση.
Λίγο πριν πεθάνει είχε πει: «Ζωή και θάνατος, ενέργεια και γαλήνη. Αν σταματούσα σήμερα, πάλι θα άξιζε. Ακόμη και τα τρομερά λάθη που έκανα.»
Τον Δεκέμβριο του 1985 εισήχθη στο Warminster General Hospital με διπλή πνευμονία. Λίγες ημέρες αργότερα διαγνώστηκε με AIDS-related complex.
Τον Οκτώβριο του 1986 εισήχθη ξανά στο νοσοκομείο, καθώς ήταν πολύ αδύναμη για να περπατήσει. Στις 18 Νοεμβρίου 1986 πέθανε στο Hahnemann University Hospital της Φιλαδέλφειας από επιπλοκές που σχετίζονταν με το AIDS, σε ηλικία μόλις 26 ετών.
Το 1998, η Angelina Jolie υποδύθηκε τη Carangi στην τηλεταινία του HBO «Gia», αναζωπυρώνοντας το ενδιαφέρον για τη σύντομη αλλά δραματική ζωή του μοντέλου.
Το 2003 κυκλοφόρησε και το ντοκιμαντέρ «The Self-Destruction of Gia», στο οποίο μίλησαν η Sandy Linter και αρκετές προσωπικότητες της μόδας.