Οι νεότερες γενιές είναι διατεθειμένες να κάνουν γνωριμίες ακόμη και σε χώρους που μέχρι πρότινος θεωρούνταν απολύτως ακατάλληλοι για φλερτ, όπως κηδείες.
- Η Γενιά Z και οι Millennials δηλώνουν ανοιχτοί στο ενδεχόμενο γνωριμιών σε κοιμητήρια ή κηδείες, σύμφωνα με έρευνα. Ένα σημαντικό ποσοστό δεν θα είχε πρόβλημα να ανταλλάξει στοιχεία επικοινωνίας για μια μελλοντική συνάντηση.
- Η τάση αυτή αποδίδεται στην κόπωση από τις απρόσωπες εφαρμογές γνωριμιών και στην αναζήτηση για αυθόρμητες, πραγματικές συναντήσεις. Παράλληλα, πολλοί παραδέχονται πως ένιωσαν έλξη σε τελετές, αλλά απέφυγαν να δράσουν από σεβασμό.
- Οι κοινωνιολόγοι αποδίδουν το φαινόμενο στην «υπαρξιακή εγγύτητα», όπου η συνειδητοποίηση της θνητότητας ενισχύει την ανάγκη για συντροφικότητα. Παράλληλα, οι κοινωνικές αντιλήψεις αλλάζουν, με το διακριτικό φλερτ να μην θεωρείται πλέον ταμπού.
- Η τεχνολογία διεισδύει ακόμη και σε αυτές τις περιστάσεις, με αρκετούς νέους να δηλώνουν πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν dating apps σε μνημόσυνα. Η αναζήτηση συντρόφου ξεπερνά πλέον τους παραδοσιακούς κοινωνικούς κανόνες και περιορισμούς.
Η αναζήτηση του έρωτα δεν γνωρίζει πλέον γεωγραφικά ή κοινωνικά όρια. Από τα καφέ και τα μπαρ μέχρι τα γυμναστήρια, τα βιβλιοπωλεία και τις εφαρμογές γνωριμιών, οι σύγχρονοι singles αναζητούν διαρκώς νέους τρόπους να γνωρίσουν έναν πιθανό σύντροφο. Μια νέα έρευνα, ωστόσο, δείχνει ότι οι νεότερες γενιές είναι διατεθειμένες να κάνουν γνωριμίες ακόμη και σε χώρους που μέχρι πρότινος θεωρούνταν απολύτως ακατάλληλοι για φλερτ: σε κηδείες, μνημόσυνα και κοιμητήρια.
Οι τολμηροί Μιλένιαλς
Σύμφωνα με έρευνα της εφαρμογής γνωριμιών Hily, το 61% των εκπροσώπων της Γενιάς Ζ και το 71% των Millennials δήλωσαν ότι θα ήταν ανοιχτοί στο ενδεχόμενο να βγουν ραντεβού με κάποιον που γνώρισαν σε μια κηδεία. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι το 55% των νέων της Γενιάς Ζ και το 65% των Millennials απάντησαν πως δεν θα είχαν πρόβλημα να ανταλλάξουν στοιχεία επικοινωνίας με κάποιον που γνώρισαν σε μια κηδεία ή σε μια επιμνημόσυνη τελετή, με στόχο να κανονίσουν μια μελλοντική συνάντηση.
Επιστρέφει η επιθυμία για τις αυθόρμητες γνωριμίες
Τα αποτελέσματα προκαλούν έκπληξη, όμως οι ειδικοί επισημαίνουν ότι αντικατοπτρίζουν μια βαθύτερη μετατόπιση στις κοινωνικές συμπεριφορές. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι νέοι εκφράζουν κόπωση από τις εφαρμογές γνωριμιών, όπου οι ατελείωτες εναλλαγές προφίλ, οι σύντομες συνομιλίες και το λεγόμενο «ghosting» έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον που πολλοί χαρακτηρίζουν απρόσωπο και εξαντλητικό. Ως αποτέλεσμα, επιστρέφει δυναμικά η επιθυμία για τις αυθόρμητες γνωριμίες στην πραγματική ζωή, τα λεγόμενα «meet-cutes», δηλαδή τις απροσδόκητες συναντήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε μια σχέση.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι μια κηδεία μετατρέπεται ξαφνικά σε χώρο κοινωνικών γνωριμιών. Αντίθετα, ακόμη και οι συντάκτες της έρευνας υπογραμμίζουν ότι η διακριτικότητα αποτελεί βασική προϋπόθεση. Κανείς δεν θα ήθελε, τη στιγμή που αποχαιρετά έναν αγαπημένο άνθρωπο, να βρεθεί αντιμέτωπος με μια άβολη προσπάθεια φλερτ. Η εικόνα κάποιου που επισκέπτεται τον τάφο ενός συγγενή και δέχεται προσέγγιση από έναν άγνωστο δύσκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί κοινωνικά αποδεκτή.
Παρ' όλα αυτά, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η ανθρώπινη έλξη δεν σταματά μπροστά στις ιδιαίτερες περιστάσεις. Ανάμεσα σε όσους έχουν παραστεί σε κηδεία ή μνημόσυνο ως ενήλικες, σχεδόν τρεις στους δέκα της Γενιάς Ζ δήλωσαν ότι ένιωσαν σωματική έλξη για κάποιον που βρισκόταν επίσης στην τελετή. Στους Millennials το ποσοστό ανεβαίνει στο 40%. Επιπλέον, το 51% των νεότερων και το 61% των Millennials παραδέχθηκαν ότι παρατήρησαν κάποιον ελκυστικό, αλλά επέλεξαν συνειδητά να μην κάνουν καμία κίνηση από σεβασμό προς την περίσταση.
Η θεωρία της «υπαρξιακής εγγύτητας»
Οι κοινωνιολόγοι εξηγούν ότι οι τελετές αποχαιρετισμού δημιουργούν ιδιαίτερες ψυχολογικές συνθήκες. Οι άνθρωποι βρίσκονται σε κατάσταση αυξημένης συναισθηματικής φόρτισης, μοιράζονται κοινές εμπειρίες απώλειας και συχνά αναζητούν παρηγοριά μέσα από την ανθρώπινη επαφή.
Η θεωρία της «υπαρξιακής εγγύτητας» υποστηρίζει ότι η συνειδητοποίηση της θνητότητας μπορεί να ενισχύσει την ανάγκη για συντροφικότητα, συναισθηματικό δέσιμο και δημιουργία νέων σχέσεων. Με άλλα λόγια, η υπενθύμιση του πεπερασμένου της ζωής λειτουργεί για αρκετούς ανθρώπους ως κίνητρο να επενδύσουν περισσότερο στις προσωπικές τους σχέσεις.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι η έρευνα καταγράφει μεταβολή και στις κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από το ίδιο το φλερτ. Το 41% της Γενιάς Ζ και περισσότεροι από τους μισούς Millennials θεωρούν ότι, υπό προϋποθέσεις, ένα διακριτικό φλερτ σε μια κηδεία δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό ταμπού. Η διατύπωση αυτή ασφαλώς δεν αφορά επιθετικές ή αδιάκριτες συμπεριφορές, αλλά περισσότερο την πιθανότητα δύο άνθρωποι να γνωριστούν τυχαία σε μια τέτοια περίσταση και η γνωριμία να εξελιχθεί αργότερα σε σχέση.
Η αποδοχή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν το ερώτημα αφορά τρίτους. Σχεδόν τα δύο τρίτα της Γενιάς Ζ και το 71% των Millennials δήλωσαν ότι θα υποστήριζαν έναν φίλο τους αν τους έλεγε πως γνώρισε τον σύντροφό του σε μια κηδεία ή σε μια τελετή μνήμης. Η γνωριμία, δηλαδή, φαίνεται να θεωρείται περισσότερο αποτέλεσμα συγκυρίας παρά έλλειψης σεβασμού προς το γεγονός.
Ακόμη και η τεχνολογία αποκτά θέση μέσα σε αυτό το παράδοξο σκηνικό. Περίπου ένας στους τέσσερις νέους της Γενιάς Ζ και ένας στους τρεις Millennials δήλωσαν ότι θα ήταν πρόθυμοι να ανοίξουν μια εφαρμογή γνωριμιών ενώ βρίσκονται σε μια κηδεία ή σε μνημόσυνο, προκειμένου να δουν πιθανούς συμβατούς χρήστες στην περιοχή.
Μάλιστα, αρκετοί απάντησαν ότι δεν θα δίσταζαν να ανταποκριθούν σε κάποιο μήνυμα ή ταίριασμα εκείνη τη στιγμή, στοιχείο που φανερώνει πόσο βαθιά έχουν ενσωματωθεί οι ψηφιακές γνωριμίες στην καθημερινότητα.
Η τάση αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι εφαρμογές γνωριμιών αναζητούν νέους τρόπους να προσελκύσουν χρήστες. Μελέτες των τελευταίων ετών δείχνουν ότι οι νεότερες ηλικίες εμφανίζουν αυξανόμενη κόπωση από το συνεχές «swiping», ενώ πολλοί χρήστες δηλώνουν ότι επιθυμούν περισσότερες αυθεντικές, πρόσωπο με πρόσωπο γνωριμίες.
Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετές εφαρμογές επενδύουν πλέον σε εκδηλώσεις, ομαδικές δραστηριότητες και συναντήσεις στον πραγματικό κόσμο, επιχειρώντας να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα στην ψηφιακή και τη φυσική κοινωνικοποίηση.