Εικοσιπέντε χρόνια έχουν περάσει από την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου και οι ιστορίες των διασωθέντων και των θυμάτων εξακολουθούν να συγκινούν.
Όπως αυτή του Μάικλ Χίνγκσον, ο οποίος είναι εκ γενετής τυφλός και κατάφερε να διαφύγει από τον βόρειο πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, με τη βοήθεια του σκύλου – οδηγού του, ένα κίτρινο λαμπραντόρ που ονομαζόταν Ροσέλ.
Η στιγμή της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου
Το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Μάικλ, περιφερειακός διευθυντής πωλήσεων σε εταιρεία αποθήκευσης δεδομένων, και ο συνάδερφός του, Ντέιβιντ Φρανκ, προετοιμάζονταν να διευθύνουν ένα σεμινάριο, όταν το αεροσκάφος που είχε καταληφθεί από μέλη της Αλ Κάιντα έπεσε πάνω στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, στις 8:46 π.μ. τοπική ώρα.
Ο Μάικλ βρισκόταν στο γραφείο του στον 78ο όροφο του βόρειου πύργου, όταν άκουσε μια υπόκωφη έκρηξη. «Μάλλον μετακινηθήκαμε περίπου 6 μέτρα» θυμάται, μιλώντας στο περιοδικό People.
«Πιστεύαμε ότι θα κάναμε βουτιά 78 ορόφων»
Στην άλλη άκρη του δωματίου, ο συνάδερφός του Ντέιβιντ Φρανκ κρατιόταν από ένα γραφείο. «Ο Ντέιβιντ κι εγώ είπαμε στην πραγματικότητα ο ένας στον άλλον αντίο» λέει ο 76χρονος σήμερα Μάικλ και προσθέτει: «Γιατί πιστεύαμε ότι θα κάναμε μια βουτιά 78 ορόφων μέχρι τον δρόμο».
Ο Χίγκσον θυμάται ότι, καθώς το κτίριο επανερχόταν στην όρθια θέση του, ο Φρανκ φώναξε: «Θεέ μου, Μάικ, υπάρχει φωτιά και καπνός από πάνω μας. Πρέπει να φύγουμε από εδώ – τώρα!».
Χωρίς να μπορούν να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της τρομοκρατικής επίθεσης, ο Μάικλ τηλεφώνησε στη σύζυγό του, Κάρεν, και της είπε ότι είχε σημειωθεί ένα έκτακτο περιστατικό. Στη συνέχεια, εκείνος, ο σκύλος του και ο Φρανκ, αφού έλεγξαν προσεκτικά το γραφείο και διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχαν άλλοι συνάδερφοι εκεί, άρχισαν να κατεβαίνουν προς το ισόγειο. Περίπου 15 ορόφους πάνω τους, ο πύργος είχε αρχίσει να τυλίγεται στις φλόγες.
Πώς ο σκύλος - οδηγός τον βοήθησε να κατέβει τις σκάλες
Καθώς προσπαθούσαν να διαφύγουν, η Ροσέλ περπατούσε κάποιες στιγμές δίπλα του, καθοδηγώντας τον ώστε να αποφεύγει τα εμπόδια. Όμως, στο ασφυκτικά γεμάτο κλιμακοστάσιο, συχνά δεν υπήρχε αρκετός χώρος για να κάνει αυτή τη δουλειά. Έτσι, περπατούσε ακριβώς πίσω από τη φτέρνα του Μάικλ, ενώ εκείνος κρατιόταν από την κουπαστή και κατέβαινε τα σκαλοπάτια. «Οι σκύλοι δεν οδηγούν» εξηγεί. «Καθοδηγούν».
Καθώς κατέβαιναν, ο Μάικλ έλεγε ξανά και ξανά στον σκύλο του: «Μπράβο Ροσέλ, τα πας περίφημα». «Ήξερα ότι θα αντιλαμβανόταν τον φόβο όλων των άλλων, γι’ αυτό έπρεπε να της δείξω ότι εγώ ήμουν εντάξει» λέει στο περιοδικό People.
Περίπου 10 ορόφους πιο κάτω, μια γυναίκα που βρισκόταν πίσω τους σταμάτησε και είπε: «Δεν μπορώ να αναπνεύσω, δεν μπορώ να συνεχίσω» θυμάται ο Μάικλ, ο οποίος γύρισε πίσω για να τη βοηθήσει. «Κυριολεκτικά, αγκαλιαστήκαμε όλοι εκεί, πάνω στις σκάλες».
«Μάικ θα πεθάνουμε»
Όταν έφτασαν περίπου στον 50ό όροφο, ο φόβος κυρίευσε τον συνάδερφό του. «Μάικ, θα πεθάνουμε» του είπε. «Δεν πρόκειται να βγούμε από εδώ» πρόσθεσε. Ο Μάικλ όμως ήταν αποφασισμένος. «Σταμάτα Ντέιβιντ. Αν μπορούμε εγώ και η Ροσέλ να κατεβαίνουμε αυτές τις σκάλες, μπορείς κι εσύ».
Τα λόγια του ηρέμησαν τον Φρανκ, ο οποίος άρχισε να περπατά έναν όροφο μπροστά, περιγράφοντας στον Μάικλ τι έβλεπε. «Όποιος βρισκόταν μέσα στην εμβέλεια της φωνής του άκουγε έναν άνθρωπο ήρεμο και συγκεντρωμένο, που κατέβαινε τις σκάλες και φώναζε σε κάποιον άλλον ότι ήταν καλά» λέει ο Μάικλ.
Η συνάντηση με τους διασώστες
Όσο περνούσε η ώρα, πυροσβέστες άρχισαν να τους προσπερνούν ανεβαίνοντας προς τα επάνω – περίπου 50 υπολογίζει ο Μάικλ. Κάποιοι άλλοι ρωτούσαν να μπορούσαν να βοηθήσουν. «Η δουλειά σας είναι να κατεβείτε και να βγείτε έξω», τους έλεγαν οι διασώστες. «Εμείς θα ασχοληθούμε με ό,τι συμβαίνει στους πάνω ορόφους».
Συνολικά, 343 πυροσβέστες της Νέας Υόρκης θα έχαναν τη ζωή τους όταν οι πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου κατέρρευσαν εκείνη την ημέρα.
«Φύγετε από εδώ, γρήγορα! Καταρρέει!»
Όταν ο Μάικλ και ο Ντέιβιντ έφτασαν τελικά στο λόμπι, ένας πράκτορας του FBI τους υπέδειξε να βγουν από το συγκρότημα. Λίγο αφότου διέσχισαν τη λεωφόρο Μπρόντγουεϊ, ένας αστυνομικός ούρλιαξε: «Φύγετε από εδώ, γρήγορα! Καταρρέει!»
Ο νότιος πύργος, ύψους 110 ορόφων, ο οποίος είχε χτυπηθεί λίγο μετά τον βόρειο πύργο από ένα δεύτερο αεροπλάνο, διαλυόταν. Ο Μάικλ περιγράφει τον ήχο ως ένα «βουητό που ήταν ένας συνδυασμός εμπορευματικού τρένου και καταρράκτη». «Όλοι», λέει, «γύρισαν και άρχισαν να τρέχουν».
«Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν: ‘Θεέ μου, δεν μπορώ να πιστέψω ότι μας έβγαλες από ένα κτίριο μόνο και μόνο για να καταρρεύσει πάνω μας’», λέει ο Μάικλ.
Το «καταφύγιο» που βρήκε ο σκύλος
Στον δρόμο, ο σκύλος – οδηγός του σταμάτησε ξαφνικά στην κορυφή μιας σκάλας – και στη συνέχεια οδήγησε τον Μάικλ κάτω από το έδαφος, σε έναν σταθμό του μετρό, όπου βρήκαν καταφύγιο.
Όταν ένας αστυνομικός τους είπε ότι ήταν ασφαλές να φύγουν, ο Μάικλ, ο σκύλος και ο Ντέιβιντ, ο οποίος είχε παραμείνει μαζί τους, επέστρεψαν στο δρόμο και αντίκρισαν το συγκλονιστικό θέαμα. «Ο Ντέιβιντ μας κοίταξε και είπε: ‘Θεέ μου, Μάικ, το μόνο που βλέπω είναι στήλες καπνού εκατοντάδες μέτρα ψηλές. Έχει εξαφανιστεί», λέει ο Μάικλ.
Περίπου 10 λεπτά αργότερα, κατέρρευσε και το κτίριο όπου εργάζονταν και από το οποίο μόλις είχαν καταφέρει να διαφύγουν – ο βόρειος πύργος.
Ο Μάικλ λέει: «Σκύψαμε και καλυφθήκαμε και, όταν όλος ο θόρυβος καταλάγιασε, σηκωθήκαμε. Ο Ντέιβιντ κοίταξε γύρω του και είπε: ‘Θεέ μου, Μάικ, δεν υπάρχει πια Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου. Έχει εξαφανιστεί’».
Αργότερα εκείνο το βράδυ, ο Μάικλ κατάφερε τελικά να επιστρέψει στο σπίτι του, στο Νιου Τζέρσεϊ. Η Ροσέλ, αξιοθαύμαστα ανθεκτική, πήρε το αγαπημένο της παιχνίδι και άρχισε να παίζει. «Για εκείνη, όλα είχαν τελειώσει», λέει. «Τίποτα δεν την απειλούσε. Ήταν καλά».
Λίγο μετά τις επιθέσεις, ο Μάκλι Χίνγκσον μετακόμισε στην Καλιφόρνια και εργάστηκε για την οργάνωση Guide Dogs for the Blind. Βρήκε τη δική του θεραπεία μιλώντας σε κοινό για την εμπιστοσύνη, την ομαδικότητα και τον έλεγχο του φόβου.