Μίλτος Τεντόγλου και Εμμανουήλ Καραλής φέρνουν εκατοντάδες νέα παιδιά κοντά στον στίβο, όπως το έπρατταν μια φορά κι έναν καιρό ο Νίκος Γκάλης και ο Παναγιώτης Γιαννάκης στο μπάσκετ!
Δεν γνωρίζω πόσοι από εσάς κυκλοφορείτε αυτές τις μέρες σε κάποια παραλία του Αιγαίου ή του Ιονίου (υποθέτω οι περισσότεροι), αλλά το πρωί της Παρασκευής, όταν και θα αγωνίζεται ο Εμμανουήλ Καραλής στον προκριματικό του επί κοντώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου, ρίξτε μια ματιά γύρω σας στις διπλανές ξαπλώστρες. Κι όταν το πράξετε προσπαθήστε διακριτικά να διαπιστώσετε πόσα κινητά θα είναι συντονισμένα στην... ΕΡΤ!
Προφανώς δεν θα γίνεται σοφότεροι αν διαβάσετε ότι ο Μίλτος Τεντόγλου και ο Εμμανουήλ Καραλής συγκαταλέγονται τα τελευταία χρόνια στα πιο αγαπητά πρόσωπα του ελληνικού αθλητισμού. Το αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής με το χώρο, αν δει τη συχνότητα με την οποία γεμίζουν τα στάδια ανά την επικράτεια κάθε φορά που αγωνίζονται εντός συνόρων αυτά τα δύο σπάνια παιδιά.
Η επιρροή που έχουν Τεντόγλου - Καραλής στα νέα παιδιά
Ενδεχομένως, όμως, ακόμη και οι πλέον εξειδικευμένοι αναλυτές του κλασσικού αθλητισμού να μην έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη το μέγεθος της επιρροής που έχουν στα Ελληνόπουλα, δύο υπεραθλητές που κάνουν τα αδύνατα να μοιάζουν δυνατά.
Επειδή δεν διαπρέπουν σε κάποιο δημοφιλές ομαδικό σπορ και (κακά τα ψέματα) δεν έχουν την καθημερινή επαφή με τη νεολαία που έχει, για παράδειγμα, ένας ποδοσφαιριστής ή ένας μπασκετμπολίστας, δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε ότι τα παιδιά που ονειρεύονται να γίνουν Τεντόγλου και Καραλής και να διαπρέψουν στα αγωνίσματα του στίβου, διαρκώς και πολλαπλασιάζονται.
Έριχνα μια ματιά το πρωί στην παραλία που βρισκόμουν τι συνέβαινε γύρω μου, την ώρα που αγωνιζόταν ο Τεντόγλου στον προκριματικό του μήκους του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και δυσκολευόμουν να πιστέψω πόσα παιδιά χάζευαν στα κινητά τους τις προσπάθειές του. Καλά, για να είμαι ειλικρινής δυσκολεύομαι ως... boomer να αποδεχτώ ότι μικρά παιδιά βρίσκονται σε μια παραλία και αντί να παίζουν μπάλα στη θάλασσα, χαζολογούν σε ένα κινητό, αλλά μην ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση.
Μια φορά ήταν ο Γκάλης και ο Γιαννάκης...
Αν και μιλάμε για δύο αθλητές που δεν έχουν... γεράσει κιόλας, ήδη έχουν καταφέρει να αφήσουν ανεξίτηλο το στίγμα τους, όχι μόνο σε επίπεδο ρεκόρ, επιδόσεων και διακρίσεων, αλλά κυρίως σε επίπεδο κληρονομιάς στο άθλημα που υπηρετούν.
Χωρίς ίχνος υπερβολής το δίδυμο Τεντόγλου - Καραλή αποτελεί για το στίβο, ότι αποτελούσε μια φορά κι έναν καιρό στα τέλη της δεκαετίας του '80 το δίδυμο Γκάλη - Γιαννάκη για το μπάσκετ. Κάποτε πριν από σχεδόν 40 χρόνια, εκατοντάδες πιτσιρικάδες αναζητούσαν μια αυτοσχέδια μπασκέτα για να σουτάρουν τρίποντα και να... σπάνε τη μέση τους. Σήμερα ψάχνουν ένα σκάμμα ή ένα στρώμα για να φτάσουν όσο πιο ψηλά, ή όσο πιο μακριά μπορούν.
Κι όσο περίεργο κι αν ακούγεται, κάθε τους εμφάνιση σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις συνιστά πλέον λόγο για να μένει ένας ολόκληρος λαός... καρφωμένος στις τηλεοράσεις, τα λάπτοπ και τα κινητά του!