Μπάσκετ και βόλεϊ έπαιζε ο διαιτητής Τάσος Πηλοΐδης που μαθήτευσε στην ελληνογαλλική σχολή «Saint-Paul» και είναι στο προσκήνιο τις τελευταίες ημέρες.
Για τον διαιτητή Τάσο Πηλοΐδη, ο οποίος ενεπλάκη στην υπόθεση των φερόμενων ως στημένων αγώνων στο μπάσκετ, πολλά στοιχεία που αφορούν την προσωπική ζωή του είναι γνωστά μέσω συνέντευξης που παραχώρησε πριν από περίπου πέντε χρόνια στην επίσημη ιστοσελίδα του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού ιδρύματος.
Η Ελληνογαλλική Σχολή «Saint-Paul» είναι ένα από τα ιστορικότερα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια της Αττικής, το οποίο ιδρύθηκε το 1893 στον Πειραιά από τον Γάλλο καθολικό ιερέα Πιέρ Ρομπέρ με έμφαση στη γαλλική γλώσσα και τον πολιτισμό.
Μαθητής σε καθολικό σχολείο που οι περισσότεροι καθηγητές ήταν frères, δηλαδή μοναχοί που ανήκουν σε θρησκευτικά τάγματα αλλά δεν έχουν χειροτονηθεί ιερείς.
Η επιλογή ανάμεσα στο μπάσκετ και το βόλεϊ και το Eurobasket
Μικρός είχε να επιλέξει ανάμεσα στα δύο αθλήματα που ήταν τα αγαπημένα του. Έπαιζε μπάσκετ και βόλεϊ. Του άρεσαν εξίσου και τα δύο. Μάλιστα από τα 12 του υπήρξε παίκτης και στα δύο. Αυτό που έπαιξε ρόλο στην τελική επιλογή του ήταν η επιτυχία της Εθνικής ομάδας το 1987. Η κατάκτηση του Eurobasket είχε ως αποτέλεσμα να στραφεί αποκλειστικά στο μπάσκετ.
Αργότερα, στην γκάμα του προστέθηκε και τρίτο άθλημα. Ο λόγος για το τένις με το οποίο καταπιάστηκε σε μεγαλύτερη ηλικία. Παραμένει ένα από τα χόμπι του.
Το αγαπημένο του μάθημα ήταν η κοινωνιολογία. Γιος αρχιμηχανικού του εμπορικού ναυτικού, οι γονείς του δεν ήθελαν να γίνει ναυτικός, ούτε ο ίδιος, και αφού εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, ξεκίνησε τις σπουδές του στα logistics. Παίρνοντας το πτυχίο του, ασχολήθηκε αποκλειστικά με αυτό τον κλάδο. Εργάστηκε σε πολυεθνικές εταιρείες, αρχικά ως supervisor σε γαλλική και γερμανική εταιρεία και τελικά ως διευθυντής «ops manager» σε αμερικανική εταιρεία, στην οποία έμεινε για 23 χρόνια.
Η πρόταση να ασχοληθεί με τη διαιτησία και το πρώτο ματς
Σταμάτησε να παίζει μπάσκετ πολύ νωρίς. Ήταν μόλις 22 ετών όταν τον Σεπτέμβριο του 1989 βρέθηκε σε ένα ανοιχτό γήπεδο για να παίξει με φίλους του. Εκεί βρέθηκε και ένα διαιτητής μπάσκετ, ο οποίος του έκανε την πρόταση και, κάπως έτσι, ο Τάσος Πηλοΐδης πήρε την απόφαση να παραμείνει στον χώρο του μπάσκετ.
Το πρωί εργαζόταν κανονικά, τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα διαιτήτευε αγώνες παιδικών και εφηβικών πρωταθλημάτων. Μάλιστα, στη συνέντευξη που παραχώρησε στην ελληνογαλλική σχολή «Saint-Paul» θυμήθηκε το πρώτο του ματς: «Ήταν στο ανοικτό του Ζωγράφου, κατηγορία μίνι αγόρια. Με είχαν βάλει με έναν άλλον συνάδελφο να μου δείξει πώς λειτουργεί ο διαιτητής μέσα στο γήπεδο, τι κάνουμε από την ώρα που φτάνουμε, μέχρι την ώρα που φεύγουμε. Από σφυρίγματα μην περιμένατε και πολλά, ως πρώτο παιχνίδι που έβαζα σφυρίχτρα στο στόμα μου. Πήγα λοιπόν 45 λεπτά πριν από την έναρξη του αγώνα, με την αγωνία να μην χάσω το γήπεδο και με όλα μου τα άγχη και καθόμουν στην εξέδρα βλέποντας τα παιδάκια να μαζεύονται σιγά σιγά και να ξεκινάνε το ζέσταμα».
Τα πράγματα δεν πήγαν όπως περίμενε ο Τάσος Πηλοΐδης: «Περνούσε η ώρα, ο συνάδελφος που είχε οριστεί μαζί μου, δεν είχε εμφανισθεί και φτάνουμε 5 λεπτά πριν την έναρξη. Εγώ ως μη γνώστης των διαδικασιών, πάω δειλά δειλά στη γραμματεία. Οι άνθρωποι εκεί με ρώτησαν ποιος είμαι και τι κάνω εκεί (σημείωση: ακόμα δεν μας είχαν δώσει διαιτητικά ρούχα και είχα φορέσει ένα μαύρο παντελόνι δικό μου και μία γκρι μπλούζα, πάλι δική μου, χωρίς βεβαίως κανένα διακριτικό). Όταν τους είπα πως είμαι διαιτητής και τους εξήγησα πως είμαι καινούργιος κ.λπ., τότε μου είπαν πως θα περιμένουμε 15 λεπτά ακόμα τον άλλον διαιτητή (τον πιο έμπειρο) για να ξεκινήσουμε τον αγώνα και σε περίπτωση που δεν έρθει, το παιχνίδι θα αναβληθεί».
Το ματς τελικά δεν αναβλήθηκε: «Περιμέναμε τον συνάδελφο, αλλά τελικά δεν ήρθε ποτέ. Πριν κλείσουμε το φύλλο αγώνα, μάζεψα και τους δύο προπονητές και τους λέω: Δεν έχει έρθει ο συνάδελφος, έχετε αντίρρηση να το διαιτητεύσω μόνος μου; O ένας ήθελε, ο άλλος όχι. Καλά, τους λέω, θα σας ενημερώσω για το τι θα κάνω. Βλέποντας τα παιδάκια να κάνουν ζέσταμα και τη χαρά που ένιωθαν παίζοντας μπάσκετ μπροστά στα μάτια των γονιών τους, η απόφασή μου ήταν άμεση και οριστική: Το παιχνίδι θα γίνει κανονικά, μου το έδινε το δικαίωμα ο κανονισμός».
Τι έκανε και άκουσε το «δυο μερούλες αποβολή ο Πηλοΐδης»
Κάπως έτσι στο πρώτο ματς βρέθηκε μόνος του ο Τάσος Πηλοΐδης: «Έμειναν όλοι με το στόμα ανοικτό, διότι ακόμα ήμουν "δόκιμος" διαιτητής, πρώτο μου παιχνίδι και να το διαιτητεύσω μόνος μου! Πραγματικά, δεν μετάνιωσα ποτέ γι’ αυτή μου την απόφαση. Άκουσα βέβαια τα εξ αμάξης από τους γονείς, αλλά ήταν το τελευταίο πράγμα που με απασχολούσε».
Στην ίδια συνέντευξη μίλησε και για την αποβολή του από το σχολείο: «Μια μέρα, λοιπόν, αφού είχαμε γράψει διαγώνισμα στη φυσική, ήταν στην αίθουσα ο καθηγητής και ήταν έτοιμος να μας πει τους βαθμούς. Λίγο πριν ξεκινήσει, τον διέκοψε ένας συνάδελφός του και του είπε πως τον θέλει επειγόντως ο διευθυντής στο γραφείο του. Σηκώθηκε να πάει και πριν φύγει λέει: «Πηλοΐδη, είσαι υπεύθυνος για την τήρηση της τάξης στην αίθουσα μέχρι να γυρίσω». Σηκώθηκα και εγώ, πήγα πάνω στην έδρα για να αναλάβω δράση. Εκεί που καθόμουν στην έδρα, είδα τη λίστα με τα αποτελέσματα των διαγωνισμάτων μας. Είχα λοιπόν τη φαεινή ιδέα να την πάρω και να αρχίσω να τα ανακοινώνω στα παιδιά. Δυστυχώς, για μένα, η έδρα ήταν σε τέτοια θέση που δεν έβλεπα την πόρτα της αίθουσας. Και εκεί που εγώ λέω τους βαθμούς του κάθε συμμαθητή μου, έχει μπει ο καθηγητής μέσα. Τον είχαν δει όλοι οι άλλοι, αλλά εγώ όχι. Συνέχιζα απτόητος. Κάποια στιγμή σηκώνω τα μάτια μου από τα γραπτά του καθηγητή και τον βλέπω να με κοιτάζει. Μου κόπηκαν τα πόδια. Άσπρισα. Γυρίζει και μου λέει, «συνέχισε, μιας που άρχισες συνέχισε το». Εγώ συνέχισα και αφού τελείωσα με έστειλε στο γραφείο του διευθυντή. Δύο μερούλες αποβολή ο Πηλοΐδης».
Το ντεμπούτο στην Α1 και το αγαπημένο του ρητό
Το πρώτο του ματς στην Α1, ήταν το 1998 στο ουδέτερο γήπεδο της Λαμίας όπου ο τιμωρημένος τότε Παναθηναϊκός είχε φιλοξενήσει τον Ηρακλή. Η σύζυγός του, Άρτεμις, είναι παρούσα στο γήπεδο σε αρκετά από τα ματς που σφυρίζει, σε ελάχιστα και οι δύο γιοι τους. Ο Λουκάς άλλωστε ζει στη Στοκχόλμη και μάλιστα ασχολείται με τη διαιτησία, ενώ ο Φίλιππος είναι τεχνικός συντήρησης αεροσκαφών.
Ο Τάσος Πηλοΐδης έχει πει ότι το αγαπημένο του ρητό είναι: «The most important is not who is right, BUT, what is right for the game», δηλαδή: «Το πιο σημαντικό δεν είναι ποιος έχει δίκιο, ΑΛΛΑ, τι είναι το σωστό για το παιχνίδι».
Το 2017 όταν, λόγω της κρίσης, η εταιρείας logistics, στην οποία εργαζόταν μεταφέρθηκε στο εξωτερικό, ξεκίνησε να δουλεύει στην Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νοτίου Αττικής ( ΕΣΚΑΝΑ).