Την Πέμπτη, μια ημέρα μετά την αναμέτρηση της ΑΕΚ με τη Σαχτάρ Ντόνετσκ συμπληρώνονται 31 χρόνια από τη δολοφονία που άλλαξε την ιστορία του συλλόγου .
Το βράδυ της Τετάρτης (14/10/2026, 22:00) η ΑΕΚ θα βρίσκεται στο Λονδίνο και συγκεκριμένα στο Στάμφορντ Μπριτζ, όπου αντιμετωπίζει τη Σαχτάρ Ντόνετσκ στο πλαίσιο της 2ης αγωνιστικής της League Phase του Champions League.
Ήταν στις 15 Οκτωβρίου 1995, όταν ο Ολεξάντρ Χαφίζοβιτς Μπράγκιν, γνωστός ως Αχάτ Μπράγκιν, αποφάσισε να παρακολουθήσει τους αγώνες της ομάδας αναπληρωματικών και της πρώτης ομάδας της Σαχτάρ Ντόνετσκ, έχοντας στο πλευρό του τον Ρινάτ Αχμέτοφ.
Ο Μπράγκιν ήταν επιχειρηματίας στην Ουκρανία, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων επικεφαλής εγκληματικής οργάνωσης και πρόεδρος της Σαχτάρ. Ο Αχμέτοφ ήταν συνεργάτης του. Κατά τη μετάβαση από το ένα γήπεδο στο άλλο, ο Αχμέτοφ καθυστέρησε λόγω της κίνησης, γεγονός που τελικά του έσωσε τη ζωή.
Ο Μπράγκιν είχε ήδη καθίσει στη θέση του στο θεωρείο των επισήμων (VIP) του σταδίου πριν από την έναρξη της αναμέτρησης της Σαχτάρ με την Ταβρίγια Συμφερούπολης. Λίγο μετά τη σέντρα πυροδοτήθηκε ένας αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός, ο οποίος είχε τοποθετηθεί κάτω από ένα σκαλοπάτι. Η έκρηξη στοίχισε τη ζωή σε 6 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του Μπράγκιν. Η ταυτοποίηση της σορού του κατέστη δυνατή μόνο μέσω του ρολογιού Rolex που φορούσε.
Πως έγινε η προετοιμασία στη σουίτα του στο γήπεδο
Πριν από τη μοιραία έκρηξη στο στάδιο Σαχτάρ, είχαν γίνει γνωστές τουλάχιστον δύο αποτυχημένες απόπειρες κατά της ζωής του Αχάτ Μπράγκιν. Οι προετοιμασίες για τη δολοφονία άρχισαν περίπου στα μέσα Σεπτεμβρίου. Στην είσοδο της σουίτας των επισήμων (VIP), μέλη μιας εγκληματικής οργάνωσης, ο Αντρίι Ακούλοφ και ο Ιχόρ Φιλιπένκο, δημιούργησαν μια κοιλότητα διαστάσεων περίπου 40×30×20 εκ. στη βάση από μπετόν, κάτω από ένα από τα σκαλοπάτια.
Μέσα τοποθετήθηκε ένας αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός, ένα κουτί από κόντρα πλακέ διαστάσεων 10×20×10 εκ. που περιείχε περίπου 5 κιλά
Plastite (ποσότητα ισοδύναμη με περίπου 11,5 κιλά TNT) . Το άνοιγμα σφραγίστηκε με τσιμέντο και καλύφθηκε με ξύλινο κάλυμμα, ώστε να μην είναι ορατό στο σκαλοπάτι.
Η επίθεση που δεν έγινε στον αγώνα της Σαχτάρ με την Μπριζ
Οι οργανωτές σκόπευαν να πραγματοποιήσουν την επίθεση κατά τη διάρκεια του αγώνα της Σαχτάρ με την Μπριζ για το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης της περιόδου 1995–96, αλλά για άγνωστους λόγους ο Μπράγκιν δεν παρευρέθηκε στον συγκεκριμένο αγώνα. Η τρομοκρατική ενέργεια μετατέθηκε για τον επόμενο αγώνα στον οποίο θα έδινε το «παρών» ο Μπράγκιν.
Στις 15 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του ουκρανικού πρωταθλήματος, η Σαχτάρ υποδέχτηκε την Ταβρίγια Συμφερόπολης. Ο αγώνας άρχισε στις 17:00, αλλά μόλις έξι λεπτά αργότερα -σύμφωνα με άλλες πηγές, στις 17:02 ή 17:03-, θεατές και παίκτες άκουσαν την έκρηξη.
Ο Αχμέτοφ ήταν μέχρι τότε στενός φίλος και προστατευόμενος του Μπράγκιν στο Ντονέτσκ. Μαζί ανέπτυξαν τεράστια οικονομική ισχύ κατά τη μετασοβιετική περίοδο, αποκτώντας τον έλεγχο βασικών βιομηχανιών, εμπορικών κέντρων και επιχειρήσεων στην περιοχή του Ντονμπάς. Οι δύο άνδρες είχαν ρίζες από την εθνική μειονότητα των Τατάρων του Βόλγα, γεγονός που ενίσχυε τους δεσμούς εμπιστοσύνης μεταξύ τους σε ένα ιδιαίτερα σκληρό και ανταγωνιστικό περιβάλλον.
Το κενό εξουσία και η ώρα να αναλάβει ο Αχμέτοφ
Μετά τον θάνατο του Μπράγκιν, δημιουργήθηκε ένα τεράστιο κενό εξουσίας. Ο Αχμέτοφ, επιδεικνύοντας στρατηγική ψυχραιμία, κατάφερε να ενοποιήσει και να κληρονομήσει το μεγαλύτερο μέρος της επιχειρηματικής «αυτοκρατορίας» του Μπράγκιν, αποφεύγοντας έναν γενικευμένο πόλεμο συμμοριών.
Τον Οκτώβριο του 1996, ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Μπράγκιν, ο Ρινάτ Αχμέτοφ ανέλαβε επίσημα την προεδρία της Σαχτάρ Ντονέτσκ. Ο Αχμέτοφ ήταν αυτός που εκτόξευσε τη Σαχτάρ. Πλέον είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ουκρανία με την περιους΄πια του για το 2026 να εκτιμάται στα 7,8 δισεκατομμύρια δολάρια
Επενδύοντας εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, έφερε ξένους προπονητές και παγκόσμιας κλάσης παίκτες, κυρίως Βραζιλιάνους, έχτισε το υπερσύγχρονο γήπεδο Donbass Arena και οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Κυπέλλου UEFA το 2009 και σε σταθερή παρουσία στο Champions League.
Γιος ανθρακωρύχου που δεν δούλεψε ποτέ σε ορυχείο
Ο Ρινάτ Αχμέτοφ γεννήθηκε το 1966 στο χωριό Πιβνίτσνι κοντά στο ορυχείο Ζοβτνέβα και τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Ντόνετσκ. Πρόκειται για ένα συνηθισμένο εργατικό προάστιο ενός μεγάλου βιομηχανικού κέντρου. Οι γονείς του, ταταρικής καταγωγής, είχαν ταξιδέψει σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση προτού εγκατασταθούν στο Ντόνετσκ.
Ο πατέρας του, ο Λεονίντ, εργαζόταν στα ορυχεία εξορύσσοντας άνθρακα, ωστόσο ο Ρινάτ, που ήταν ο μικρότερος γιος του, χωρίς να έχει εργαστεί ούτε μία ώρα κάτω από τη γη και χωρίς να διαθέτει εξειδικευμένη μόρφωση, κατάφερε να κυριαρχήσει στους τομείς της εξόρυξης άνθρακα, της μεταλλουργίας και της ενέργειας. Πρόκειται, άραγε, για ιδιοφυΐα; Στα παιδικά του χρόνια, τίποτα δεν προμήνυε το ιλιγγιώδες μέλλον που περίμενε τον Ρινάτ.
Το πάθος για το ποδόσφαιρο, την πυγμαχία και τα χαρτιά
Πάνω απ' όλα, ο Ρινάτ αγαπούσε το ποδόσφαιρο αν και αρχικά δεν επέλεξε κάποιο ομαδικό παιχνίδι, παρά μια καθαρά ατομική δραστηριότητα, την πυγμαχία. Πέρα από την πυγμαχία παθιαζόταν με τα παιχνίδια. Ο Αχμέτοφ έμαθε να παίζει χαρτιά άψογα. Δεν ήταν ο πατέρας του εκείνος που τον μύησε σε αυτά, αλλά ο Αχάτ Μπράγκιν, ένας άλλος Τάταρος που ζούσε στο χωριό Πιβτσί, αυτός που δολοφονήθηκε την 15η Οκτωβρίου του 1995.
Ο Μπράγκιν ήταν 10 χρόνια μεγαλύτερος από τον Αχμέτοφ. Στο παρελθόν του υπήρχε μια ποινή σε σωφρονιστικό ίδρυμα ανηλίκων. Βέβαια, είχε καταδικαστεί για καθαρή ανοησία, την κλοπή περιστεριών. Ο Μπράγκιν περιβαλλόταν πάντα από νεαρούς νταήδες της περιοχής, οι οποίοι αποκαλούσαν το αφεντικό τους με το προσωνύμιο «Αλίκ ο Έλληνας» (Alik the Greek). Δεν ήταν Έλληνας. Απλώς το σπίτι του βρισκόταν δίπλα στα σπίτια Ελλήνων, οι οποίοι είχαν επίσης καταλήξει στο πολυεθνικό Ντονέτσκ.
Ο «Αλίκ ο Έλληνας» δεν είναι πλέον στη ζωή και εδώ και 30 χρόνια ο φίλος του Ρινάτ είναι αυτός που οδηγεί τη Σαχτάρ, σε δύσκολες εποχές για την Ουκρανία, απ’ το καλό στο καλύτερο.