Προκαλεί χαλάρωση η κατάκτηση της Euroleague για τον εκάστοτε πρωταθλητή Ευρώπης στους εγχώριους τελικούς Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού; Η ιστορία δίνει την απάντηση!
«Αν δίναμε τους τελικούς με τον Παναθηναϊκό αμέσως μετά τον τελικό της Euroleague, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να επανέλθουμε άμεσα σε σωστή νοοτροπία για να τους κερδίσουμε. Τα παιχνίδια με την ΑΕΚ, όμως, μας δίνουν την ευκαιρία να επανέλθουμε και σωματικά και πνευματικά προκειμένου να είμαστε έτοιμοι για μια πάρα πολύ δύσκολη σειρά».
Τελικά, πόσο... ζαλισμένοι από τη σαμπάνια εμφανίζονται στους τελικούς «αιωνίων» στις σεζόν που οι πρωταθλητές Ευρώπης είναι τυλιγμένοι με... ελληνικές σημαίες; Η ιστορία μάλλον επιβεβαιώνει τα λόγια του Γιώργου Μπαρτζώκα μετά την ολοκλήρωση των αναμετρήσεων του Ολυμπιακού με την «Ένωση» στους φετινούς ημιτελικούς της Basket League σε ό,τι αφορά τη χρησιμότητα των παιχνιδιών που μεσολαβούν.
Από τη σεζόν 1995-96, όταν ο Παναγιώτης Γιαννάκης ύψωσε στον ουρανό του Παρισιού το πρώτο τρόπαιο της Euroleague που κατακτήθηκε από ελληνικά χέρια, οι δύο «αιώνιοι» αντίπαλοι έχουν κερδίσει συνολικά το βαρύτιμο τρόπαιο 11 φορές.
Από αυτές τις προηγούμενες 10 σεζόν, στις επτά Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός βρέθηκαν αντίπαλοι στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος και κλήθηκαν να διαχειριστούν τα συναισθήματα ενθουσιασμού και απογοήτευσης που προκάλεσε η έκβαση ενός Final Four της Euroleague, που βρήκε στο φινάλε του πρωταθλητή Ευρώπης σε ερυθρόλευκο ή πράσινο φόντο. Η ιστορία μάλλον φανερώνει ότι οι εκάστοτε πρωταθλητές Ευρώπης εμφανίζονται στα παρκέ των εγχώριων τελικών πιο συγκεντρωμένοι απ' ό,τι πιστεύει η κοινή γνώμη.
Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός: Ο κανόνας των πρωταθλητών Ευρώπης και οι δύο ηχηρές εξαιρέσεις
Μια απλή μελέτη της προϊστορίας των τελικών της Basket League ανάμεσα στους δύο «αιώνιους» αντιπάλους αναδεικνύει το ακόλουθο πόρισμα. Στις 7 περιπτώσεις που μονομάχησαν για το στέμμα του πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, μετά από δική τους κατάκτηση Euroleague, στις 5 πανηγύρισε... double ο βασιλιάς της Euroleague. Αυτό συνέβη το 2007, το 2009, το 2011, το 2012 και το 2024. Υπάρχουν, όμως, και δύο πολύ ηχηρές εξαιρέσεις με την πρώτη να αποτελεί από το 1996, το πιο ισχυρό... επιχείρημα των προπονητών στην προσπάθειά να πείσουν τους παίκτες τους ότι η σεζόν δεν τελειώνει με έναν θρίαμβο σε Final Four.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει το αλησμόνητο 73-38 του Ολυμπιακού του Γιάννη Ιωαννίδη επί του Παναθηναϊκού του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, λίγες μόλις εβδομάδες μετά τη στέψη του «τριφυλλιού» στο Μπερσί;
Εκείνο το πάθημα των τότε πρωταθλητών Ευρώπης και η λανθασμένη διαχείριση της κούπας στο Παρίσι (που προκάλεσε τη θυελλώδη αποχώρηση του Ντομινίκ Γουίλκινς στη διάρκεια των τελικών) μοιάζει να έχει κάνει πιο σοφές της γενιές που ακολούθησαν, με αποτέλεσμα είτε ο Ολυμπιακός κατακτά την Euroleague είτε το πράττει ο Παναθηναϊκός, αμφότεροι να εμφανίζονται πιο... ψυλλιασμένοι και συγκεντρωμένοι στις εντός συνόρων τελικές μονομαχίες τους.
Η «πράσινη» εκδίκηση του 2013 είχε και... Μπαρτζώκα
Υπάρχει, βέβαια και μια... ολοπράσινη σελίδα εξαίρεσης στον κανόνα της κυριαρχίας των πρωταθλητών Ευρώπης στους τελικούς της Basket League και ο Γιώργος Μπαρτζώκας τη γνωρίζει καλά και σίγουρα θα τη θέσει εις γνώση των παικτών του πριν από την έναρξη των φετινών «μαχών» με τον Παναθηναϊκό AKTOR.
Με τον Ολυμπιακό να πανηγυρίζει την επίτευξη ενός ιστορικού repeat στο Λονδίνο (έναν χρόνο μετά την κατάκτηση της Euroleague στην Κωνσταντινούπολη), οι Πειραιώτες είχαν εμφανιστεί... αλλού γι' αλλού σε εκείνη τη σειρά τελικών με το «τριφύλλι», και η «αλεπού» Αργύρης Πεδουλάκης είχε υπογράψει μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές, σε επίπεδο προγνωστικών, στην ιστορία των τελικών «αιωνίων».
Εκείνη η απίθανη... σκούπα των «πράσινων» στην πρώτη σεζόν τής μετά Ομπράντοβιτς εποχής έμοιαζε το ίδιο θρυλική με το περίφημο 73-38 του 1996. Και ο Γιώργος Μπαρτζώκας (που βρισκόταν στον πάγκο του Ολυμπιακού) βίωσε στο... πετσί του πόσο επώδυνη μπορεί να αποδειχτεί η κατανάλωση σαμπάνιας αν ένας οργανισμός δεν υποβληθεί σε ολοκληρωμένο «αλκοτέστ» πριν από τους τελικούς.
Εξαρτάται από τη νοοτροπία του πρωταθλητή Ευρώπης
Αν, πάντως, θελήσουμε να εκδώσουμε κάποιας μορφής πόρισμα για το πόσο επηρεάζονται οι τελικοί της Basket League σε σεζόν ελληνικής κυριαρχίας στη Euroleague, αυτό θα σχετίζεται περισσότερο με τη νοοτροπία που επιδεικνύουν οι πρωταθλητές Ευρώπης κάθε σεζόν.
Δεδομένα οι απογοητευμένοι του ζευγαριού παλεύουν να βγάλουν αντίδραση. Όσα εσωτερικά προβλήματα κι αν αντιμετωπίζει ο Παναθηναϊκός AKTOR, λόγω της κάκιστης σχέσης του Αταμάν με αρκετούς παίκτες του, αλλά και της συνολικά απογοητευτικής διαχείρισης μιας «καταστροφικής» χρονιάς, είναι δεδομένο ότι αθλητές με την προσωπικότητα του Σλούκα, του Ναν, του Χουάντσο, του Όσμαν, του Λεσόρ. Αν όχι για τον προπονητή τους, για τον εαυτό τους, τον ιδιοκτήτη, τον κόσμο. Το κίνητρο της αυτοσυντήρησης πολλές φορές οδηγεί σε αδιανόητη ατσάλωση χαρακτήρα. Δεδομένα η πρόσφατη επίσκεψη του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στο Telekom Center εντάσσεται σε ένα πλαίσιο... αφύπνισης του οργανισμού και πλήρους αντίληψης της εικόνας που εμφανίζουν τις τελευταίες εβδομάδες τα «πράσινα» αποδυτήρια.
Περισσότερο, λοιπόν, η έκβαση των τελικών εξαρτάται από τη διαχείρισή τους από τον πρωταθλητή Ευρώπης. Από το κατά πόσο θα εμφανιστεί απόλυτα συγκεντρωμένος στο παρκέ από το πρώτο δευτερόλεπτο του πρώτου τελικού και θα φροντίσει απλά να... ρίξει αλάτι στις ανοιχτές πληγές της έλλειψης αυτοπεποίθησης και της φυσιολογικής απογοήτευσης του αντιπάλου του. Το ίδιο θα συμβεί και στους φετινούς τελικούς που ξεκινούν το βράδυ της Τετάρτης στο «Ειρήνης και Φιλίας» με την ευχή να μη ζήσουμε ξανά το ίδιο... αποκρουστικό σενάριο μίσους που βιώσαμε στην αντίστοιχη περσινή σειρά.