Μπορείτε να φανταστείτε τι θα συνέβαινε στα social media σε περίπτωση που παίκτες όπως ο Ανδρέας Μπουχαλάκης ή ο Αχιλλέας Πούγγουρας περιλαμβάνονταν στις βασικές επιλογές των φετινών ρόστερ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού;
Αν και η φράση «χαίρεται η Ελλάδα που 'χει τέτοια ομάδα» αποτελεί στίχο-σύμβολο του ύμνου του Παναθηναϊκού, ας μας επιτρέψουν οι φίλοι του «τριφυλλιού» να τη... δανειστούμε για να αποδώσουμε τα εύσημα σε μια ομάδα που εδώ και έξι μήνες ομορφαίνει τις ποδοσφαιρικές μας βραδιές: Τον ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη και του Μιχάλη Μπούση.
Κάθε φορά που τα κοπέλια του Ηρακλείου προσθέτουν άλλο ένα παράσημο στο πέτο των θριάμβων τους, και κάθε φορά που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν εξάντλησαν το ταβάνι των δυνατοτήτων τους, εκείνα αρπάζουν ένα... τρυπάνι και αποδεικνύουν με νέα επιτεύγματα ότι όριο τους είναι ο ουρανός!
Ο ΟΦΗ και το θαύμα του «μη επαρκή» Κόντη
Τις τελευταίες ώρες ο ΟΦΗ έγινε πρώτο θέμα όχι μόνο σε όλα τα εγχώρια αθλητικά ΜΜΕ, αλλά ακόμη και στην επίσημη ιστοσελίδα της UEFA. Ποιος περίμενε, αλήθεια, το πρωί της Πέμπτης ότι οι Κρητικοί θα ήταν σε θέση να ρίξουν στο καναβάτσο μια ομάδα με αξία ρόστερ που αγγίζει τα 300 εκατομμύρια ευρώ και που τον περασμένο Μάιο άγγιξε την έξοδό της στο Champions League σε ένα πρωτάθλημα όπως η Bundesliga; Γιατί η Χοφενχάιμ μπορεί να μην κουβαλά την κληρονομιά ή τη φανέλα μιας Μπάγερν, μιας Ντόρτμουντ ή μιας Λεβερκούζεν, ωστόσο η σημερινή της έκδοση μοιάζει... εκτός κυβικών για τις περισσότερες ελληνικές ομάδες.
Το πιο απίθανο, ωστόσο, στην περίπτωση του ΟΦΗ δεν αφορά τις διαδοχικές επιτυχίες του, όσο τα εργαλεία που χρησιμοποιεί για να οδηγείται σ' αυτές. Θαρρείς και οι Κρητικοί αναζητούν πολύτιμα αγαθά στους... κάδους απορριμμάτων των «μεγάλων δυνάμεων» του ελληνικού ποδοσφαίρου, επενδύοντας είτε στον λανθασμένο τους σχεδιασμό, είτε στη μεγαλομανία τους, είτε ακόμη και στην ξενομανία που κυριαρχεί στη σκέψη του μέσου οπαδού τους.
Να ξεκινήσουμε από τον αρχιτέκτονα των επιτυχιών; Δεν έχει περάσει ούτε ένας χρόνος από τη μέρα που ο Χρήστος Κόντης αξιολογήθηκε ως «μη επαρκής» για τον πάγκο του Παναθηναϊκού και στη θέση του προτιμήθηκε ένα σπουδαίο όνομα - αλλά... ξεχασμένο από το χρόνο - όπως ο Ράφα Μπενίτεθ.
Πλέον η μετοχή του προπονητή του ΟΦΗ έχει εκτοξευθεί και αν συνεχίσει να... τρελαίνει Ελλάδα και Ευρώπη με τα επιτεύγματά του, ενδεχομένως να είναι ο πρώτος Έλληνας προπονητής που θα αποδεχτούν ως εξαιρετική επιλογή οι οπαδοί ομάδων του "Big 4", σε περίπτωση που η ομάδα τους αποφασίσει να προχωρήσει σε αλλαγή της τεχνικής της ηγεσίας.
Ο ΟΦΗ έχτισε ομαδάρα με «υλικά» που... δεν έκαναν στους «μεγάλους»
Κι αν η απαξίωση που βίωσε ο Χρήστος Κόντης στον Παναθηναϊκό πρέπει να αποτελέσει πηγή προβληματισμού και αυτοκριτικής για την εγχώρια ποδοσφαιρική μας κοινωνία σε ότι αφορά τον ιδιότυπο... ρατσισμό που βιώνουν οι Έλληνες προπονητές, τι να πει κανείς και για τους πρωταγωνιστές του ΟΦΗ στο χορτάρι;
Ο Νίκος Χριστογεώργος αποτελεί γέννημα-θρέμμα των ακαδημιών του Παναθηναϊκού. Ο τερματοφύλακας που έχει δεχτεί γκολ σε μόλις ένα από τα εννέα πρώτα επίσημα παιχνίδια της ομάδας του σε όλες τις διοργανώσεις, δεν γέμισε ποτέ το μάτι των υπευθύνων στο Κορωπί.
Ο Κωνσταντίνος Κωστούλας (αδελφός του Μπάμπη) που είδαμε να... καταπίνει τους επιθετικούς της Χοφενχάιμ αποτελούσε πριν από δύο χρόνια μέλος της πρωταθλήτριας ομάδας νέων του Ολυμπιακού που τρέλανε την Ευρώπη κατακτώντας το Youth League.
Ο Αχιλλέας Πούγγουρας ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στον ΠΑΟΚ, μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό μετά από ένα... τουρ δανεισμών και χρειάστηκε να φτάσει 30 ετών για να ζήσει την άνθιση της καριέρας του στο Ηράκλειο.
Η περίπτωση του Νίκου Αθανασίου είναι διαφορετική απ' όλες τις υπόλοιπες. Κι αυτό γιατί τόσο η πλειοψηφία των φίλων του Ολυμπιακού, όσο και η πλειοψηφία των υψηλών κλιμακιών της πειραϊκής ΠΑΕ θεωρεί ότι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής (που ανήκει στους «ερυθρόλευκους») έπρεπε να κατοικεί μόνιμα στο προπονητικό κέντρο του Ρέντη και να αποτελεί βασική επιλογή για τα άκρα της άμυνας. Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, όμως, επέμενε ότι δεν είναι έτοιμος ακόμη για το υψηλότερο επίπεδο! Άγνωστο για ποιο λόγο...
Και δεν είναι οι μόνοι: Ο Ανδρέας Μπουχαλάκης, ο Αϊτόρ, ο Θανάσης Ανδρούτσος, ο Ταξιάρχης Φούντας, ο Δημήτρης Νικολάου, ο Τάσος Χατζηγιοβάνης, ο Κλίντμαν Λίλο, ο Νίκος Μαρινάκης, όλοι τους συνδέονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με ΑΕΚ, Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό ή ΠΑΟΚ.
Η εμπιστοσύνη στα Ελληνόπουλα θα έρθει μέσα από αλλαγή νοοτροπίας στην εξέδρα
Μην βιαστείτε, όμως, να κατηγορήσετε τους παράγοντες ή τους προπονητές για τη διαχείριση όλων των παραπάνω παικτών. Προτού εκτιμήσετε το κατά πόσο έγινε σωστή ή λανθασμένη αξιολόγηση των δυνατοτήτων τους, θα είναι χρήσιμο να πραγματοποιήσετε ως οπαδοί και μια αυτοκριτική μπροστά στον καθρέφτη σας!
Πως θα αντιδρούσατε, για παράδειγμα, ως φίλοι του Ολυμπιακού αν μαθαίνατε ότι το ρόστερ της αγαπημένης σας ομάδας περιλάμβανε παιδιά όπως ο Μπουχαλάκης, ο Κωστούλας, ο Ανδρούτσος ή ο Νικολάου; Οι... λευκές πετσέτες θα είχαν κατακλύσει τα social media! Κάτι ανάλογο θα ίσχυε και στην περίπτωση που ο Παναθηναϊκός εμφάνιζε ρόστερ πρωταθλητισμού με παιδιά όπως ο Χατζηγιοβάνης, ο Μαρινάκης ή ο Αϊτόρ. Ή να ανακοίνωνε το «τριφύλλι» ότι θα ξεκινούσε τη σεζόν με βασικό τερματοφύλακα τον Χριστογεώργο. Το τι θα άκουγαν Αλαφούζος, Κοτσόλης και σία είναι δύσκολο να περιγραφεί... χωρίς να επέμβει το ΕΣΡ του διαδικτύου!
Προσοχή, δεν σημαίνει ότι επειδή ένας ποδοσφαιριστής διαπρέπει στον ΟΦΗ του Κόντη, θα... πετούσε φωτιές φορώντας την ερυθρόλευκη, την πράσινη, την κιτρινόμαυρη ή τη μαυρόασπρη φανέλα. Απλά εύκολα αποθεώνουμε μια ομάδα της Περιφέρειας για την εμπιστοσύνη της στα Ελληνόπουλα, αλλά πολύ δύσκολα αποδεχόμαστε τα δικά μας παιδιά ως πρωταγωνιστές στις ομάδες που υποστηρίζουμε. Οφείλουμε, λοιπόν, πρώτα να αλλάξουμε τη δική μας νοοτροπία (ως οπαδοί), να πάψουμε να... περιμένουμε στη γωνία τους Έλληνες ποδοσφαιριστές για να «πυροβολήσουμε» στο πρώτο τους λάθος και φυσικά να πιέζουμε τις διοικήσεις των ομάδων μας για μεγαλύτερη αξιοποίηση του γηγενούς στοιχείου.
Αν δεν το πράξουμε, κάθε φορά που θα βλέπουμε τις ομάδες μας να εμπιστεύονται Ελληνόπουλα θα αναρωτιόμαστε οργισμένοι... «που πάμε ρε με Μπουχαλάκη, Πούγγουρα, Ανδρούτσο» και στη συνέχεια... θα τους αποθεώνουμε βλέποντάς τους να οδηγούν τον ΟΦΗ στην αναβίωση της «χρυσής εποχής» του Ευγένιου Γκέραρντ.