Η τέταρτη συνεχόμενη κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στο μήκος από τον Μίλτο Τεντόγλου στο Μπέρμιγχαμ, με άλμα 8,44 μ., φέρνει ξανά στην επιφάνεια μια σύγκριση που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θα φαινόταν υπερβολική: πόσο κοντά βρίσκεται ο Έλληνας πρωταθλητής στον Καρλ Λιούις, τον άνθρωπο που για μια δεκαετία σχεδόν ταύτισε το όνομά του με την κυριαρχία στο μήκος.
Ίσως ακούγεται σαν… ιεροσυλία, καθώς ο Λιούις είναι ο κορυφαίος αθλητής που έχει υπάρξει στον στίβο παγκοσμίως, ωστόσο, με βάση τη στατιστική, ο Τεντόγλου… πλησιάζει δειλά δειλά τον Αμερικανό θρύλο στο αγώνισμα. Όχι σε επιδόσεις, αλλά σε επιτυχίες.
Η σύγκριση μάλιστα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μάλιστα αν γίνει σε μια κοινή ηλικιακή βάση. Ο Τεντόγλου είναι σήμερα 28 ετών. Και όταν βάζουμε τους δύο αθλητές στην ίδια ηλικία, θα δούμε πολλά κοινά.
Δύο αθλητές που στα 28 τους είχαν ήδη γράψει τη δική τους ιστορία
Στα 28 του ο Τεντόγλου έχει ήδη κατακτήσει δύο Ολυμπιακά χρυσά μετάλλια στο μήκος, στο Τόκιο το 2021 και στο Παρίσι το 2024. Έγινε μάλιστα ο δεύτερος άνδρας στην ιστορία, μετά τον Καρλ Λιούις, που κατάφερε να υπερασπιστεί τον Ολυμπιακό τίτλο του στο μήκος. Ο Λιούις είχε κερδίσει το αγώνισμα το 1984 και το 1988, πριν συνεχίσει και κατακτήσει άλλα δύο χρυσά το 1992 και το 1996. Στα 28 του ο Λιούις είχε κατακτήσει δύο Ολυμπιακούς τίτλους και δύο παγκόσμιους τίτλους στο μήκος: το Παγκόσμιο του 1983 στο Ελσίνκι και εκείνο του 1987 στη Ρώμη. Στο Ελσίνκι είχε κερδίσει με 8,55 μ., ενώ στη Ρώμη με 8,67 μ.
Ο Τεντόγλου, στην ίδια ηλικία, έχει επίσης δύο Ολυμπιακά χρυσά, αλλά πλέον έχει και ένα παγκόσμιο χρυσό, από τη Βουδαπέστη το 2023, καθώς και ένα παγκόσμιο ασημένιο το οποίος θα ήταν χρυσό αν στο τελευταίο άλμα του ο Κινέζος αντίπαλός του δεν τον ξεπερνούσε, κάνοντας την έκπληξη. Παράλληλα ο Τεντόγλου έχει κατακτήσει τέσσερα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα ανοιχτού στίβου, το 2018, το 2022, το 2024 και πλέον το 2026, κάτι που κανένας Ευρωπαίος δεν έχει καταφέρει.
Επομένως, σε επίπεδο μεγάλων τίτλων, η εικόνα στα 28 τους είναι εντυπωσιακά κοντινή: δύο Ολυμπιακά χρυσά ο καθένας, δύο παγκόσμια χρυσά για τον Λιούις έναντι ενός για τον Τεντόγλου, αλλά τέσσερις ευρωπαϊκοί τίτλοι για τον Έλληνα πρωταθλητή.
Η μεγαλύτερη ομοιότητά τους δεν είναι στατιστική
Ένα άλλο κοινό στοιχείο είναι πως αμφότεροι έχουν καταφέρει, πέρα από τις επιδόσεις και τα μετάλλια, να κάνουν σχεδόν αδύνατον το ενδεχόμενο ήττας τους. Η World Athletics αναφέρει ότι έφτασε ο Λιούις τις 65 συνεχόμενες νίκες στο μήκος, σε ένα αήττητο σερί που κράτησε περίπου μία δεκαετία στο μήκος. Όταν έφτασε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόκιο το 1991, βρισκόταν ήδη σε αυτό το απίστευτο σερί.
Ο Τεντόγλου δεν έχει, φυσικά, αντίστοιχο σερί 65 νικών και δεν θα ήταν σωστό να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι στα 28 του έχει ήδη φτάσει εκεί. Αυτό που έχει όμως είναι κάτι που θυμίζει έντονα τη φιλοσοφία του Λιούις: η ικανότητα να κερδίζει όταν έχει πραγματικά σημασία.
Το 2024, για παράδειγμα, πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, είχε κερδίσει 10 από τους 11 αγώνες του. Και στον τελικό του Παρισιού πήρε το χρυσό με 8,48 μ., υπερασπιζόμενος τον τίτλο που είχε κερδίσει στο Τόκιο
Αυτό είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά που ενώνουν τους δύο: η απόδοσή τους δεν εξαντλείται σε έναν εντυπωσιακό αριθμό επιδόσεων. Εξάλλου, εκεί ο Λιούις έχει καταγράψει άλματα στα… 8,80μ. Η πραγματική τους αξία φαίνεται στο πόσο συχνά βρίσκονται στην κορυφή όταν διακυβεύεται ένα μετάλλιο.
Και στις επιδόσεις υπάρχει πλέον ένα ενδιαφέρον σημείο επαφής.
Το ατομικό ρεκόρ του Τεντόγλου είναι πλέον 8,66 μ., επίδοση που πέτυχε στις 26 Ιουλίου 2026 ισοφαρίζοντας το πανελλήνιο ρεκόρ.
Ο Λιούις έχει επίσημο ατομικό ρεκόρ 8,87 μ., ενώ έχει καταγραφεί και άλμα 8,91 μ. με ευνοϊκό άνεμο πάνω από το επιτρεπόμενο όριο. Το 8,87 μ. παραμένει κανονική, νόμιμη.
Η διαφορά των 21 εκατοστών στο επίσημο ατομικό ρεκόρ είναι σημαντική. Δεν μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι ο Τεντόγλου έχει φτάσει τον Λιούις σε επίπεδο απόλυτης επίδοσης.
Αλλά εδώ υπάρχει μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια.
Τα 8,66 μ. του Τεντόγλου είναι επίδοση που τον βάζει στην πολύ μικρή ελίτ των αθλητών που έχουν ξεπεράσει τα 8,60 μ. Και είναι ενδεικτικό ότι ο ίδιος ο Λιούις είχε ήδη από πολύ νεαρή ηλικία άλματα σε αυτή την περιοχή. Η καριέρα του χαρακτηρίστηκε από εξαιρετική συχνότητα μεγάλων αλμάτων, όχι απλώς από ένα μοναδικό ρεκόρ.
Και η ιστορική σύγκριση του 1991 δείχνει πόσο διαφορετικό ήταν το peak του Λιούις: στον περίφημο τελικό του Τόκιο έκανε μια σειρά από τεράστια άλματα και έφτασε στο νόμιμο 8,87 μ., ενώ είχε και άλμα 8,91 μ. που δεν μετρά ως ρεκόρ λόγω ανέμου. Η συγκεκριμένη αναμέτρηση με τον Μάικ Πάουελ θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες στιγμές στην ιστορία του. Επομένως, ως προς το απόλυτο αγωνιστικό peak, ο Λιούις παραμένει μπροστά.
Αλλά ως προς το αν ο Τεντόγλου έχει φτάσει σε επίπεδο επιδόσεων που επιτρέπει σοβαρά να μπει στη συζήτηση με τους κορυφαίους όλων των εποχών, η απάντηση είναι πλέον ξεκάθαρα ναι.
Υπάρχει και μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική σύμπτωση.
Στα 28 του ο Λιούις δεν είχε φτάσει ακόμη στην καλύτερη επίδοση της καριέρας του.
Το ιστορικό 8,87 μ. του έγινε το 1991, όταν ήταν 30 ετών. Ήταν τότε που έδωσε έναν από τους κορυφαίους αγώνες της καριέρας του, αλλά έχασε το παγκόσμιο ρεκόρ από τον Μάικ Πάουελ, ο οποίος πήδηξε 8,95 μ.
Αυτό είναι ίσως το στοιχείο που πρέπει να κρατήσουμε περισσότερο όταν μιλάμε για τον Τεντόγλου σήμερα.
Ο Έλληνας Ολυμπιονίκης είναι ακόμη 28 ετών. Και ήδη έχει δύο Ολυμπιακά χρυσά, ένα παγκόσμιο, τέσσερα Ευρωπαϊκά και ατομικό ρεκόρ 8,66 μ.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να θεωρούμε δεδομένο ότι η κορυφαία αγωνιστική του επίδοση έχει ήδη έρθει.
Η σύγκριση των δύο μπορεί να ακούγεται υπερβολική, όμως πλέον μπορεί εύκολα να πει κανείς πως στο μήκος στην ίδια ηλικία, ο Τεντόγλου μπορεί να μπει στη συζήτηση για έναν από τους κορυφαίους όλων των ετών.
Ο Λιούις στα 28 του είχε ήδη:
- 2 Ολυμπιακά χρυσά στο μήκος
- 2 παγκόσμια χρυσά στο μήκος
- πολλαπλές κορυφαίες επιδόσεις άνω των 8,50 μ.
Ο Τεντόγλου έχει:
- 2 Ολυμπιακά χρυσά στο μήκος
- 1 παγκόσμιο χρυσό
- 4 συνεχόμενα Ευρωπαϊκά χρυσά
- 1 Diamond League Final
- 1 παγκόσμιο ασημένιο
- ατομικό ρεκόρ 8,66 μ.
Ο Τεντόγλου βρίσκεται τώρα στο σημείο όπου μπορεί να αρχίσει να χτίζει τη δική του αντίστοιχη ιστορία. Και αν πάρει το τρίτο του χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες, η κουβέντα θα… φουντώσει ακόμη παραπάνω.
Και γι' αυτό ίσως το σημαντικότερο κοινό τους στοιχείο δεν είναι ούτε τα μετάλλια ούτε τα εκατοστά. Είναι η αίσθηση ότι ο τελικός είναι ο αγώνας τους. Κι αυτό, όπως ο Λιούις, το έχει κερδίσει και ο Τεντόγλου…